Барқӣ аз ҳасани ту пайдо шуд ва нопидо шуд

برقی از حُسن تو پیدا شد و ناپیدا شد

Даҳри пурфитнау айёми пар аз ғавғо шуд

دهر پرفتنه و ایّام پُر از غوغا شد

Чун бар ойӣна фитод аз руху зулфати аксӣ

چون بر آیینه فتاد از رخ و زلفت عکسی

Ёфт нурӣ ки дарав ҳар ду ҷаҳон пайдо шуд

یافت نوری که درو هر دو جهان پیدا شد

Анбарин зулфи мусалсал ки фикандӣ бар моҳ

عنبرین زلف مسلسل که فکندی بر ماه

Кофарӣ буд ки фирдавси бринш ҷо шуд

کافری بود که فردوس برینش جا شد

Мардуми дида ба домани гуҳар аз чашмам ёфт

مردم دیده به دامن گهر از چشمم یافت

Ҳиндӯ аз баҳри гуҳари мӯътакиф дарё шуд

هندو از بهر گهر معتکف دریا شد

Он чаҳ болост ки бо мӯии ту ҳам қад омад

آن چه بالاست که با موی تو هم قد آمد

Вена чаҳ мӯрии сет ки бо қади ту ҳам боло шуд

وین چه موری ست که با قدّ تو هم بالا شد

Субҳ бо талъати ту даъвӣ хӯбӣ ме кард

صبح با طلعت تو دعوی خوبی می کرد

Лоҷарам дар назари халқи ҷаҳон расво шуд

لاجرم در نظر خلق جهان رسوا شد

Ҳар саҳаргоҳ барафрӯхт чароғи малакӯт

هر سحرگاه برافروخت چراغ ملکوت

Туфи оҳам ки барин оина хзро шуд

تف آهم که برین آینه خضرا شد

Ҳам ба дили дӯстии наргиси хӯни рези ту буд

هم به دل دوستی نرگس خون ریز تو بود

Соғари чашмами азин гӯна ки хӯн поло шуд

ساغر چشمم ازین گونه که خون پالا شد

Бӯе аз нофаи зулфат ба чамани баради сабо

بویی از نافه زلفت به چمن برد صبا

Машки согшти чаман , хоки абир осо шуд

مشک ساگشت چمن، خاک عبیر آسا شد

Бар забони номи лаби лаъли ту то ронад ҷалол

بر زبان نام لب لعل تو تا راند جلال

Чаҳ аҷаби номаш агар тӯтӣ шкрхо шуд

چه عجب نامش اگر طوطی شکرخا شد