Ид наврӯзасту олами сабз ва хандон гашта аст

عید نوروز است و عالم سبز و خندان گشته است

Бӯстон дар ҳасан чун рухсор ҷонон гашта аст

بوستان در حسن چون رخسار جانان گشته است

Боди исои дам чу кард эҳёи амвоти хок ро

باد عیسی دم چو کرد احیا اموات خاک را

Сабза ҳо шуд Хизру борони об ҳайвон гашта аст

سبزه ها شد خضر و باران آب حیوان گشته است

Ғунчаи мастур каз боди ҳаво обистан аст

غنچه مستور کز باد هوا آبستن است

Аз ҳаё дар пардаи зангор пинҳон гашта аст

از حیا در پرده زنگار پنهان گشته است

Хандаи ширини гул то дид боди кӯҳкан

خنده شیرین گل تا دید باد کوهکن

Бас ки чун Фарҳод дар кӯҳ ва биёбон гашта аст

بس که چون فرهاد در کوه و بیابان گشته است

Шуд бунафша дар либоси нил то наргис намонад

شد بنفشه در لباس نیل تا نرگس نماند

Раъди ҳам нолону чашми абр гирён гашта аст

رعد هم نالان و چشم ابر گریان گشته است

Базми азин пас чун нгорстони чин бояд ниҳод

بزم ازین پس چون نگارستان چین باید نهاد

Сунбулу гул бар ясор ва бар ямин бояд ниҳод

سنبل و گل بر یسار و بر یمین باید نهاد

Вари баҳори ҷинати фирдавси дории орзӯӣ

ور بهار جنّت فردوس داری آرزوی

Рух ба базми подшоҳи малику дайн бояд ниҳод

رخ به بزم پادشاه ملک و دین باید نهاد

Хусрави аъзами ҷамоли аддӣн ки доғи ҳукм ӯ

خسرو اعظم جمال الدّین که داغ حکم او

Аз тафохури инсу ҷонро бар ҷабин бояд ниҳод

از تفاخر انس و جان را بر جبین باید نهاد

Шайхи абўосҳқи он шоҳӣ ки рӯзи бор ӯ

شیخ ابواسحق آن شاهی که روز بار او

Осмонро ҳафт ҷои сар бар замин бояд ниҳод

آسمان را هفت جا سر بر زمین باید نهاد

Гар сулаймону Сикандар бо ҷаҳон оянд боз

گر سلیمان و سکندر با جهان آیند باز

Ҳар дуро бар даст ӯ теғу нигин бояд ниҳод

هر دو را بر دست او تیغ و نگین باید نهاد

Гар зи хоки пои ту гардӣ ба гардун бар шавад

گر ز خاک پای تو گردی به گردون بر شود

Давлаташ сарсабз гардад дидааш анвар шавад

دولتش سرسبز گردد دیده اش انور شود

Калаку роятгар напардозад бо назми ҷаҳон

کلک و رایت گر نپردازد با نظم جهان

Фитнаҳо бехоб гардад осмон бехур шавад

فتنه ها بی خواب گردد آسمان بی خور شود

Қурси хур бе сиккаи номи ту кӣ ёбад айёр ?

قرص خور بی سکه نام تو کی یابد عیار؟

То наёбади кимиёро мис чигуна зар шавад ?

تا نیابد کیمیا را مس چگونه زر شود؟

Гар насими лутфи ту бар кӯҳ ва саҳро бугзарад

گر نسیم لطف تو بر کوه و صحرا بگذرد

Хору хоро дар ҳазизу телу гул гавҳар шавад

خار و خارا در حضیض و تل و گل گوهر شود

Вари сумуми қаҳри ту рӯй оварад бар баҳр ва бар

ور سموم قهر تو روی آورد بر بحر و بر

Аз наҳифаши обу оташи бод ва хокистар шавад

از نهیبش آب و آتش باد و خاکستر شود

Боди унфати чашмаи хурро мукаддар ме кунад

باد عُنفت چشمه خور را مکدّر می کند

Хоки пояти тўтё дар чашм ахтар ме кунад

خاک پایت توتیا در چشم اختر می کند

Абри дасти гўҳроФшони ту дар рӯзи ато

ابر دست گوهرافشان تو در روز عطا

Остини орзӯи пар дар ва гавҳар ме кунад

آستین آرزو پر درّ و گوهر می کند

Қади ту бар ҳафт маснади чор болаш ме занад

قدّ تو بر هفت مسند چار بالش می زند

Теғи ту дорои андари ҳафт кишвар ме кунад

تیغ تو دارایی اندر هفت کشور می کند

Шамъи ин на торами фирӯза яъне офтоб

شمع این نُه طارم فیروزه یعنی آفتاب

Хонаи олами зи баҳри ту мунаввар ме кунад

خانه عالم ز بهر تو منوّر می کند

Он саодатҳо ки мактубаст бар пешонӣат

آن سعادتها که مکتوب است بر پیشانیت

Ҳар шабӣ то рӯзи саъди Акбар аз бар ме кунад

هر شبی تا روز سعد اکبر از بر می کند

Бандае аз бандагони ҳазратати ҷамшеди бод

بنده ای از بندگان حضرتت جمشید باد

Заррае аз офтоби хотирати хуршеди бод

ذرّه ای از آفتاب خاطرت خورشید باد

Гоҳи разму базми ту бо душманону дӯстон

گاه رزم و بزم تو با دشمنان و دوستان

Теғи зани баҳроми боду чанги зани ноҳиди бод

تیغ زن بهرام باد و چنگ زن ناهید باد

Боди сабзу тозау доими навбаҳори давлатат

باد سبز و تازه و دایم نوبهار دولتت

То вазад бар гули насим ва то ҷаҳд бар беди бод

تا وزد بر گل نسیم و تا جهد بر بید باد

Чарху ахтарро ба иқболати басии амидҳост

چرخ و اختر را به اقبالت بسی امّیدهاست

Ҳар киро ҷуз бар ту умедаст ноумеди бод

هر که را جز بر تو امّید است ناامّید باد

То шумори унсури об ва оташасту хоку бод

تا شمار عنصر آب و آتش است و خاک و باد

Давлатат чун обу оташи боду душмани хоки бод

دولتت چون آب و آتش باد و دشمن خاک باد