Боз аз шукуфаи гашти фазои чамани сипед

باز از شکوفه گشت فضای چمن سپید

Ва атрофи дашти гашти зи барги самани сипед

و اطراف دشت گشت ز برگ سمن سپید

Дрҷнби лутфи жолау сурхӣ лола ҳаст

درجنب لطف ژاله و سرخی لاله هست

Дар адани сиёҳу ақиқи Ямани сипед

درّ عدن سیاه و عقیق یمن سپید

Борони сиёҳӣ аз тани сунбул наме барад

باران سیاهی از تن سنبل نمی برد

Ҳиндӯ ба шаст ва шӯй нахоҳад шудани сипед

هندو به شست و شوی نخواهد شدن سپید

Барги шукуфа бар сари сунбули фитодаи байн

برگ شکوفه بر سر سنبل فتاده بین

Монанди ҳиндӯе ки кунад перҳани сипед

مانند هندویی که کند پیرهن سپید

Чархи ъаҷузаи бози зи спидоб абр кард

چرخ عجوزه باز ز سپیداب ابر کرد

Назд арӯси боғи рухи хештани сипед

نزد عروس باغ رخ خویشتن سپید

Тифли шукуфа дар рух ӯ ханда ме занад

طفل شکوفه در رخ او خنده می زند

Кин гўжпшти байн ки кунад рух чу ман сипед

کاین گوژپشت بین که کند رخ چو من سپید

Зон дам ки шоҳ сим фишонд ба рӯзи базл

زان دم که شاه سیم فشاند به روز بذل

Барг шукуфа кард замини чамани сипед

برگ شکوفه کرد زمین چمن سپید

Шуд тарафи ҷӯйбор ба фасли баҳори сабз

شد طرف جویبار به فصل بهار سبز

Оре ба навбаҳор шавад ҷӯйбори сабз

آری به نوبهار شود جویبار سبز

Бустон ба дилкашии сет чу рухсори шоҳидон

بستان به دلکشی ست چو رخسار شاهدان

Гул дар миёни шукуфта ва гашта канори сабз

گل در میان شکفته و گشته کنار سبز

Тӯтӣ гуҳар гирифт ба минқори гўиё

طوطی گهر گرفت به منقار گوییا

ё лола жола дорад ва шуд марғзори сабз

یا لاله ژاله دارد و شد مرغزار سبز

Бар барги бед қатра фишон шуд чу дид абр

بر برگ بید قطره فشان شد چو دید ابر

Бар дасти шоҳи ханҷари гўҳрнгори сабз

بر دست شاه خنجر گوهرنگار سبز

Теғашнигор басти арӯси замона ро

تیغش نگار بست عروس زمانه را

Бе ранги маврид ранг нагирад ба кори сабз

بی رنگ مورد رنگ نگیرد به کار سبز

Аъзами ҷамоли чеҳраи дайни онкии адл ӯ

اعظم جمال چهره دین آنکه عدل او

Девор ва дар кунад чу чаман дар баҳори сабз

دیوار و در کند چو چمن در بهار سبز

Он қалъаи қдроўст ки азршҳи фундуқаш

آن قلعه قدراوست که ازرشح فندقش

Шуд марғзори гунбади нилии ҳисори сабз

شد مرغزار گنبد نیلی حصار سبز

Наргис чу хасми тести зи тимору дарди зард

نرگس چو خصم تست ز تیمار و درد زرد

Бар хок раҳ нишастау бемору зарди зард

بر خاک ره نشسته و بیمار و زرد زرد

Субҳӣ каз офтоб синонҳо шавад ба разм

صبحی کز آفتاب سنانها شود به رزم

Чун офтоби зарди масофи набарди зард

چون آفتاب زرد مصاف نبرد زرد

Маъмура замин шавад аз хӯни куштаи сурх

معموره زمین شود از خون کشته سرخ

Гардуни лоҷуварди намояди зи гирди зард

گردون لاجورد نماید ز گرد زرد

Гардад зи саҳми ханҷари лаъли ту он замон

گردد ز سهم خنجر لعل تو آن زمان

Хуршеду моҳ бар фалаки лоҷуварди зард

خورشید و ماه بر فلک لاجورد زرد

Биҷодаҳ Эйаст теғи ту конҷо ки шуд падед

بیجاده ای است تیغ تو کآنجا که شد پدید

Аз акс ӯ чу коҳ шавад ранги марди зард

از عکس او چو کاه شود رنگ مرد زرد

Бар хоки бас ки рехтаи об рӯй хасм

بر خاک بس که ریخته آب روی خصم

Гар бар дамади зи хок буд ранги вирди зард

گر بر دمد ز خاک بود رنگ ورد زرد

Пайвастаи боди теғи ту андари қаттоли сурх

پیوسته باد تیغ تو اندر قتال سرخ

Ҳаргиз мабод чеҳраи сурхати зи дарди зард

هرگز مباد چهره سرخت ز درد زرد

Сонеъ ки ранги чеҳраи гули офариди сурх

صانع که رنگ چهره گل آفرید سرخ

Тғрои корнома ҳасанаш кашид сурх

طغرای کارنامه حسنش کشید سرخ

Боғ аз тароватаст чу базми хдоигон

باغ از طراوت است چو بزم خدایگان

Вонгаҳ дар ӯст лола чу ҷом набед сурх

وآنگه در اوست لاله چو جام نبید سرخ

Бар наргис арғавон фитад аз шохи гўиё

بر نرگس ارغوان فتد از شاخ گوییا

Бар рӯй хасми шоҳ сиришкӣ чакид сурх

بر روی خصم شاه سرشکی چکید سرخ

Аз адли шомили ту ва аз хӯни душманат

از عدل شامل تو و از خون دشمنت

Шуд кӯҳу дашти сабз ва шақоӣқ дамид сурх

شد کوه و دشت سبز و شقایق دمید سرخ

Обии сети ханҷари ту ки ҳар лаҳзаи хасм ро

آبی ست خنجر تو که هر لحظه خصم را

Дар ҷӯйбори ҳалқ гулӣ парваред сурх

در جویبار حلق گلی پرورید سرخ

Тараф чаман гузин ки дар атрофи ҷӯйбор

طرف چمن گزین که در اطراف جویبار

Ҳам сабзи гашти сабза ва ҳам гул дамид сурх

هم سبز گشت سبزه و هم گل دمید سرخ

Аз боди қади наргис раъно гирифт хам

از باد قدّ نرگس رعنا گرفت خم

Дар рӯзи зарфишони ту аз бас ки чиди сурх

در روز زرفشان تو از بس که چید سرخ

Вақтаст каз бунафша шавад бӯстони бунафш

وقت است کز بنفشه شود بوستان بنفش

Гардад бунафшаи ҳамчуи хати длстони бунафш

گردد بنفشه همچو خطّ دلستان بنفش

СФроўӣаст наргиси раъноу арғавон

صفراوی است نرگس رعنا و ارغوان

Шуд нордони ҳамаи тан чун нордони бунафш

شد ناردان همه تن چون ناردان بنفش

Дрғнчгии сети лолаи наврустаи ончнонк

درغنچگی ست لاله نورسته آنچنانک

Хусрав кунад ба хӯни аъодии синони бунафш

خسرو کند به خون اعادی سنان بنفش

Чандон бирехт ханҷари ту хӯни душманон

چندان بریخت خنجر تو خون دشمنان

Каз хок бар дамади пас аз ин заъфарони бунафш

کز خاک بر دمد پس از این زعفران بنفش

Майдони бунафшаи ранги зи теғи бунафши тест

میدان بنفشه رنگ ز تیغ بنفش تست

Ореи ҳам аз бунафша шавад бӯстони бунафш

آری هم از بنفشه شود بوستان بنفش

Он рангрази ҳисом ту омад ки ме кунад

آن رنگرز حسام تو آمد که می کند

Аз хӯни бадсиголони ҷаҳон дар ҷаҳони бунафш

از خون بدسگالان جهان در جهان بنفش

Баҳрому тирро ҳасад аз калаку теғи тест

بهرام و تیر را حسد از کلک و تیغ تست

То рӯй ин сияҳ шаваду ранги он бунафш

تا روی این سیه شود و رنگ آن بنفش

Гашт аз ҳароси рмҳи ту рӯй самои кабӯд

گشت از هراس رمح تو روی سما کبود

Сахтӣ захм мекунад андомро кабӯд

سختی زخم می کند اندام را کبود

Хам дод пушти тоъат ва чандон боистод

خم داد پشت طاعت و چندان بایستاد

Гардун ба хизматат ки шудаш пушти пои кабӯд

گردون به خدمتت که شدش پشت پا کبود

Чарх аз каҷови гулшани тахти ту аз куҷо

چرخ از کجاو گلشن تخت تو از کجا

Фарқӣ тамом бошад азин сабз то кабӯд

فرقی تمام باشد ازین سبز تا کبود

Шоҳои ман аз тағобуни чархи сёҳкор

شاها من از تغابن چرخ سیاهکار

Бимаст то чу чарх бапушам қабои кабӯд

بیم است تا چو چرخ بپوشم قبا کبود

Дастам бигир варна чу нохуни серуми бабр

دستم بگیر ورنه چو ناخن سرم ببُر

Кам шуд зи ғабни нохуни ангуштҳо кабӯд

کم شد ز غبن ناخن انگشتها کبود

Айбами мубини ҳамаи ҳунарами байн аз онкӣ ҳаст

عیبم مبین همه هنرم بین از آنکه هست

Файёзи нур гарчи буд тўтёи кабӯд

فیّاض نور گرچه بود توتیا کبود

Чун наргису бунафшаи зи осеби рӯзгор

چون نرگس و بنفشه ز آسیب روزگار

Боданд душманони ту ё кӯр ё кабӯд

بادند دشمنان تو یا کور یا کبود

эй карда сайри калаки ту рӯй қамари сиёҳ

ای کرده سیر کلک تو روی قمر سیاه

Худ чист дар ҷаҳон ки накарда сети сари сиёҳ

خود چیست در جهان که نکرده ست سر سیاه

Аз кӯҳли давлатати ҳамаро чашм равшан аст

از کحل دولتت همه را چشم روشن است

Алои маро ки ҳаст ҷаҳон дар назари сиёҳ

الا مرا که هست جهان در نظر سیاه

Дар гардиши замонаи шабу рӯз май кашам

در گردش زمانه شب و روز می کشم

Ҷӯрии з ҳар сипеду ҷафоеи з ҳар сиёҳ

جوری ز هر سپید و جفایی ز هر سیاه

Дорам зи хӯни дидау андӯҳи рӯзгор

دارم ز خون دیده و اندوه روزگار

Чун лолаи рухи шукуфтаи валикини ҷигари сиёҳ

چون لاله رخ شکفته ولیکن جگر سیاه

Хасми об рӯй дод ва аз он ёфт тираи бахт

خصم آب روی داد و از آن یافت تیره بخت

Тавфир дидааст ва харида ба зари сиёҳ

توفیر دیده است و خریده به زر سیاه

Зин ба ба ҳоли ман назарӣ кун вагарнаи ман

زین بِه به حال من نظری کن وگرنه من

Олами зи дӯд сина кунам сар ба сари сиёҳ

عالم ز دود سینه کنم سر به سر سیاه

Бар бахти душман ту кунам хатм аз он ки нест

بر بخت دشمن تو کنم ختم از آن که نیست

Болотар аз сиёҳии рангии магари сиёҳ

بالاتر از سیاهی رنگی مگر سیاه