Ёрб ар ту хуши дроӣӣ чун буд

یارب ار تو خوش درآئی چون بود

Не ки ин аз табъи ту берун буд

نی که این از طبع تو بیرون بود

Зарра соя наёрад пеши ту

ذره سایه نیارد پیش تو

Вари ҳамаи хуршед бар гардун буд

ور همه خورشید بر گردون بود

Аз ту дашномӣ бҷонӣ мехуррам

از تو دشنامی بجانی میخرم

Зонка дашноми ту ҳам мавзун буд

زانکه دشنام تو هم موزون بود

Бе ту андари оташи дил ғарқа ам

بی تو اندر آتش دل غرقه ام

Зиндагонӣ бе ту заррин ба чун буд

زندگانی بی تو زرین به چون بود

Дар фироқати оби дида сарф шуд

در فراقت آب دیده صرف شد

Баъди азин ҳар қатра коед хӯн буд

بعد ازین هر قطره کاید خون بود

Дӯстӣ бо дшмнонм мекунӣ

دوستی با دشمنانم میکنی

Марг агар ширин буд акнӯн буд

مرگ اگر شیرین بود اکنون بود