Рӯзу шаб дар ҳиҷр ӯ ғам мехӯрам

روز و شب در هجر او غم میخورم

Вондаҳи он рӯй хуррам мехӯрам

وانده آن روی خرم میخورم

Дар сафи дардии кашони дард ӯ

در صف دردی کشان درد او

Сдқдҳи хўшхўш бикдм мехӯрам

صدقدح خوشخوش بیکدم میخورم

Ин қафоҳо байн ки аз дасти ғамаш

این قفاها بین که از دست غمش

Мехӯрам дар ҳиҷр ва муҳкам мехӯрам

میخورم در هجر و محکم میخورم

Боғам ӯ сад маломати микшм

باغم او صد ملامت میکشم

То нгўӣии ғам мусаллам мехӯрам

تا نگوئی غم مسلم میخورم

Гуфтамаш зулфи ту дил аз мо бабрад

گفتمش زلف تو دل از ما ببرد

Гуфт врҷон мебарад ғам мехӯрам ?

گفت ورجان میبرد غم میخورم؟

ӯ чу чангам дар навозиш мезанад

او چو چنگم در نوازش میزند

Ман чу неи минолм ва дам мехӯрам

من چو نی مینالم و دم میخورم

Ҳам бидам зин беш натавон зистан

هم بدم زین بیش نتوان زیستن

Вари дами исо Марям мехӯрам

ور دم عیسی مریم میخورم

Чанд тўбт кардам ар ғам хӯрданаш

چند توبت کردم ار غم خوردنش

наменадорад фоида ҳам мехӯрам

می ندارد فایده هم میخورم