Вои ман аз дасти дил кӯ нест дар фармони ман

وای من از دست دل کو نیست در فرمان من

Оқибати ҳам бар сар дил рафт хоҳад ҷони ман

عاقبت هم بر سر دل رفت خواهد جان من

Бо ки гӯям меҳнати ҳиҷрон бепоён ӯ

با که گویم محنت هجران بی‌پایان او

Аз ки ҷӯям чораи ин дард бе дармони ман

از که جویم چاره این درد بی‌درمان من

Ҳар замон гуяд маро аз чист ин афғони ту

هر زمان گوید مرا از چیست این افغان تو

Бесабаб охир набошад ин ҳамаи афғони ман

بی‌سبب آخر نباشد این همه افغان من

эй ниҳон гашта з чашмам нестам огаҳи зи ту

ای نهان گشته ز چشمم نیستم آگه ز تو

Аз куҷои пурсами хабари ҷони ману ҷонони ман

از کجا پرسم خبر جان من و جانان من

Сахт косад гашта бозор майу шукр кунун

سخت کاسد گشته بازار می و شکر کنون

Аз лабу дандони ту давр аз лабу дандони ман

از لب و دندان تو دور از لب و دندان من

Ҷони ман бодати фидои ҷон ва ман худ кистам

جان من بادت فدای جان و من خود کیستم

Садҳазорати ҷони фидои бодоу аввали ҷони ман

صدهزارت جان فدا بادا و اول جان من