Лаъли ту дар сухани шукри резад

لعل تو در سخن شکر ریزد

Ҷазаъи ман дар саҳари гуҳари резад

جزع من در سحر گهر ریزد

Ҳиси ту ҳар қадаҳ ки нӯш кунад

حس تو هر قدح که نوش کند

Ҷуръа бар рӯй моҳу хури резад

جرعه بر روی ماه و خور ریزد

Ҳар нафаси дафъи чашми бдрои субҳ

هر نفس دفع چشم بدرا صبح

Сим дар дидаи қамари резад

سیم در دیده قمر ریزد

Бар рухам аз ҳавои ту дами сард

بر رخم از هوای تو دم سرد

Чун хазони тӯдаҳои зари резад

چون خزان توده های زر ریزد

Гар бидонади ҳақиқати ҳасанат

گر بداند حقیقت حسنت

Моҳро Зуҳра бар ҷигари резад

ماه را زهره بر جگر ریزد

Тир мижгон мазан ки чашми ту худ

تیر مژگان مزن که چشم تو خود

Хӯни сад дили бики назари резад

خون صد دل بیک نظر ریزد