Нигорам анбар аз ма май намояд

نگارم عنبر از مه می‌نماید

зи сунбули шакли харгаҳ май намояд

ز سنبل شکل خرگه می‌نماید

Рух ҳамчун ма ӯ дар шаби зулф

رخ همچون مه او در شب زلف

Дил гум гаштаро раҳ май намояд

دل گم‌گشته را ره می‌نماید

Ғуломи он рухами каш хат дамидаст

غلام آن رخم کِش خط دمیدست

Ки акнӯн худ яке даҳ май намояд

که اکنون خود یکی ده می‌نماید

Ба пеш рӯй ту ма кист борӣ

به پیش روی تو مَهْ کیست باری

Дами тоўси сад ма май намояд

دم طاوس صد مه می‌نماید

Гул аз ту бӯи барад пас оварад ранг

گل از تو بو برد پس آورد رنگ

Азинши умри кӯтаҳ май намояд

ازینش عمر کوته می‌نماید

Хаёлат дошт ҳиси алъҳди охир

خیالت داشت حس العهد آخر

Ки моро рӯй гуҳи гуҳ май намояд

که ما را روی گه‌گه می‌نماید

Ба ҷонии як нигаҳ , лекин ба он шарт

به جانی یک نگه، لیکن به آن شرط

Ки ҷон бастанд онгаҳ май намояд

که جان بستاند آنگه می‌نماید