Абри наврӯзи зғм рӯй ҷаҳон мешавед

ابر نوروز زغم روی جهان میشوید

Боз ҳар длшдаҳи дилбар худ меҷӯяд

باز هر دلشده دلبر خود میجوید

Бод чун таблаи аттор бмшк андӯдаст

باد چون طبله عطار بمشک اندودست

Ҳркҷои бргзрди хоки азуи мибўид

هرکجا برگذرد خاک ازو میبوید

Брбнои гӯши чамани хат бунафша бидамед

بربنا گوش چمن خط بنفشه بدمید

Чашм бддўр набинӣ ки чаҳ хуш меравед

چشم بددور نبینی که چه خوش میروید

Гул чу ман мадҳ малик гуфту даҳан пурзар кард

گل چو من مدح ملک گفت و دهن پرزر کرد

Лола бингар бҳсд рӯй бхўн мешавед

لاله بنگر بحسد روی بخون میشوید

Ҳар шабии булбул сармаст бигӯед ғазалӣ

هر شبی بلبل سرمست بگوید غزلی

То чўмни фардо дар пеш малик мегуяд

تا چومن فردا در پیش ملک میگوید

Шоҳи ҷонбхши ҷаҳонгири ҳисоми аддӣни он

شاه جانبخش جهانگیر حسام الدین آن

Ки сӯй дар гуҳаши иқбол басар мепуед

که سوی در گهش اقبال بسر میپوید