Аз миннат шарм наомад ки пас аз чандини мадҳ

دوستی در سمر کتابی داشت

Ваъдаҳои ту ҳамаи ишвау тмўиаҳ буд

پیش من صفحه ازان میخواند

Мрдригӣ ки марои хоҳӣ додани бадви сол

که فلان شخص در فلان تاریخ

Чанд муҳтоҷи бтрўиҳу бтўҷиаҳ буд

بیکی بیت بدره ها بفشاند

Ман хаҷал мешавам аз ҳар ки бихонад шеърам

وان دگر پادشه بیک نکته

То азон хонданаши осоишу трФиаҳ буд

فاضلی را فراز تخت نشاند

Ки чу аз аввал бар хонд ки фии алсъди аддӣн

گفتم ایخواجه ترهاتست این

То бохри ҳама низ ва вела фӣа буд

این سخن بر زبان نباید راند

Вонгаҳеи зебад каз халъат ва аз бахшиши ту

آخر آن قوم عادیان بودند

Кӣсаи ман тиҳӣу хонаи ман тӣа буд

که خود از نسلشان یکی بنماند؟