Зулфӣ ки бар ӯ банд ва гиреҳ бошад сад

زلفی که بر او بند و گره باشد صد

Муҳтоҷи гиреҳ задан чаро бошад худ

محتاج گره زدن چرا باشد خود

Аз ишваи дили сӯхтаи ман бастад

از عشوه دل سوخته من بستد

Дар зулф ниҳон карду гиреҳ бар вай зад

در زلف نهان کرد و گره بر وی زد