Афсӯс ки шуд ҷавонӣ ва чиз намонад

افسوس که شد جوانی و چیز نماند

Ваон қӯти ройу ақл ва тмииз намонад

وان قوت رای و عقل و تمییز نماند

Оҳии здмии зи дарди гуҳи гоҳ ва кунун

آهی زدمی ز درد گه گاه و کنون

Ғами роҳ нафас бибаст ва он низ намонад

غم راه نفس ببست و آن نیز نماند