Зоҳидӣ май гузашт дар роҳӣ

زاهدی می گذشت در راهی

Фосиқиро бидид ногоҳе

فاسقی را بدید ناگاهی

Дар гуноҳи азими афтода

در گناه عظیم افتاده

Раҳ ба сӯии ҷҳими бигушода

ره به سوی جحیم بگشاده

Гуфт ёрб бигир сахт ӯ ро

گفت یارب بگیر سخت او را

Даҳ ба сайлоби фитнаи рахт ӯ ро

ده به سیلاب فتنه رخت او را

Киштиашро фикан ба мавҷи хатар

کشتی اش را فکن به موج خطر

То напечад зи хати ҳукми ту сар

تا نپیچد ز خط حکم تو سر

Орифии он дуо шунид аз давр

عارفی آن دعا شنید از دور

Бо дуо гӯй гуфт к-эии мағрур

با دعا گوی گفت کای مغرور

Чаҳ гирифторяши азин афзӯн

چه گرفتاریش ازین افزون

Ки наад пои зи шаръу дайни берун

که نهد پا ز شرع و دین بیرون

Чаҳ балои зин бтар тавонад буд

چه بلا زین بتر تواند بود

Ки буд зу худои нохушнӯд

که بود زو خدای ناخشنود

Гашта мискин ба мавҷи дарёи ғарқ

گشته مسکین به موج دریا غرق

Ту чаҳ сангаши ҳамеи занӣ бар фарқ

تو چه سنگش همی زنی بر فرق

Гар туро даст ҳаст дасташи гир

گر تو را دست هست دستش گیر

Дасти ҷони ҳавои парастиши гир

دست جان هوا پرستش گیر

Вар на борӣ Маяфкан аз поиш

ور نه باری میفکن از پایش

Ҷон ба тири дуои мФрсоиш

جان به تیر دعا مفرسایش