эй кашида ба калаки ваҳму хаёл
ای کشیده به کلک وهم و خیال
Ҳарф зояд ба лавҳи дили ҳамаи сол
حرف زاید به لوح دل همه سال
Гашта дар коргоҳи буқаламун
گشته در کارگاه بوقلمون
Таҳтаи нақшҳои гӯногӯн
تخته نقشهای گوناگون
Чанд бошад зи нақшҳои табоҳ
چند باشد ز نقش های تباه
Лавҳи ту тираи таҳтаи ту сиёҳ
لوح تو تیره تخته تو سیاه
Ҳарф хон саҳифа худ бош
حرف خوان صحیفه خود باش
Ҳар чаҳ зояд бишӯй ё битарош
هر چه زاید بشوی یا بتراش
Дилати ойӣна худоӣ намост
دلت آیینه خدای نماست
Рӯй ойӣнаи ту тира чарост
روی آیینه تو تیره چراست
Сайқалии вори сайқалӣ май зан
صیقلی وار صیقلی می زن
Бошад ойӣна ?ут шавад равшан
باشد آیینه ات شود روشن
Ҳар чаҳ фонии азу задуда шавад
هر چه فانی ازو زدوده شود
Вончаҳи боқӣ дар ӯ намӯда шавад
وانچه باقی در او نموده شود
Сайқали он агар нае огоҳ
صیقل آن اگر نه ای آگاه
Нест ҷузи лоолаҳи алооллаҳ
نیست جز لااله الاالله
Лои нҳнгисти коиноти ошом
لا نهنگیست کاینات آشام
Арш то фарш дар кашида ба ком
عرش تا فرش در کشیده به کام
Ҳар куҷо карда он наҳанги оҳанг
هر کجا کرده آن نهنگ آهنگ
Аз ман ва мо на буии монда на ранг
از من و ما نه بوی مانده نه رنگ
Ҳаст паргори коргоҳи қадам
هست پرگار کارگاه قدم
Гирд аъён кашида хати адам
گرد اعیان کشیده خط عدم
Нуқтае зини давоири пари кор
نقطه ای زین دوایر پر کار
Нест беруни зи даври ин паргор
نیست بیرون ز دور این پرگار
Чаҳ мураккаби дарин фазо чаҳ басит
چه مرکب درین فضا چه بسیط
Ҳаст ҳукми фано ба ҷумлаи муҳӣт
هست حکم فنا به جمله محیط
Балки миқрози қаҳрамон ҳақ аст
بلکه مقراض قهرمان حق است
Қотеъи васли кули мо халқ аст
قاطع وصل کل ما خلق است
Ҳар чаҳ сар мезанад зи ҷайби бақо
هر چه سر می زند ز جیب بقا
Май барад бар қадаши қабои фано
می برد بر قدش قبای فنا
Ҳиндӯии нафаси рости ғули ду шох
هندوی نفس راست غل دو شاخ
Танг карда бар ӯ ҷаҳони фарох
تنگ کرده بر او جهان فراخ
Каши кашонаши ду шоха бар гардан
کش کشانش دو شاخه بر گردن
Май барад то ба хизмати зўолмн
می برد تا به خدمت ذوالمن
Ду ниҳоласт руста аз як бех
دو نهال است رسته از یک بیخ
Миваи шани нафасу табъро тавбих
میوه شان نفس و طبع را توبیخ
Бошад ин миваи талхи аввали кор
باشد این میوه تلخ اول کار
Вохри оради ҳаловат бисёр
وآخر آرد حلاوت بسیار
Курсӣ ло мусалласӣаст сағир
کرسی لا مثلثیست صغیر
Андар ӯ музмаҳили ҷаҳони кабӣр
اندر او مضمحل جهان کبیر
Ҳар ки рӯй аз вуҷӯд муҳаддис тофт
هر که روی از وجود محدث تافت
Раҳ ба кунҷӣ азон мусаллас ёфт
ره به کنجی ازان مثلث یافت
Ақл донад зи танагӣ ҳар кунҷ
عقل داند ز تنگی هر کنج
Ки дар ӯ нест мо ва манро ганҷ
که در او نیست ما و من را گنج
БўҳниФаҳ ки дар маънии сифт
بوحنیفه که در معنی سفت
Навъе аз бодаро мусаллас гуфт
نوعی از باده را مثلث گفت
Ҳаст бар рой ӯ ба шаръи ҳудо
هست بر رای او به شرع هدی
Он мусалласи мубоҳу пок вале
آن مثلث مباح و پاک ولی
Ин мусаллас ба кеши аҳли фалоҳ
این مثلث به کیش اهل فلاح
Воҷибу мФтрз буд на мубоҳ
واجب و مفترض بود نه مباح
Зон мусаллас касе ки зад ҷомӣ
زان مثلث کسی که زد جامی
Шуд зи мастии забун ҳар хомӣ
شد ز مستی زبون هر خامی
Зини мусаллас касе ки як ҷуръа
زین مثلث کسی که یک جرعه
Хӯрд бахташ ба ном зад қуръа
خورد بختش به نام زد قرعه
Ҷуръаи роҳаташ ба ҷом афтод
جرعه راحتش به جام افتاد
Қуръаи давлаташ ба ном афтод
قرعه دولتش به نام افتاد
Чун ту аз тангнои рахнаи ло
چون تو از تنگنای رخنه لا
Ҷустӣ афтод кор бо ало
جستی افتاد کار با الا
Гарчи ло дошт тирагии адам
گرچه لا داشت تیرگی عدم
Дорад алои фурӯғи нури қадам
دارد الا فروغ نور قدم
Гарчи ло буд кони куфри ҷҳўд
گرچه لا بود کان کفر جحود
Ҳаст алои калиди ганҷи шуҳуд
هست الا کلید گنج شهود
Чун кунад лои бисоти касрати тай
چون کند لا بساط کثرت طی
Диҳад алои зи ҷоми ваҳдат май
دهد الا ز جام وحدت می
Он раҳанд зи нақш беш ва камат
آن رهاند ز نقش بیش و کمت
Венаи расонад ба ваҳдати қидмат
وین رساند به وحدت قدمت
То насозӣ ҳиҷоби касрати давр
تا نسازی حجاب کثرت دور
Надиҳади офтоби ваҳдати нур
ندهد آفتاب وحدت نور
Доими он офтоб тобон аст
دایم آن آفتاب تابان است
Аз ҳиҷоби ту аз ту пинҳон аст
از حجاب تو از تو پنهان است
Гар буруни ое аз ҳиҷоби дуе
گر برون آیی از حجاب دویی
Муртафаъ гардад аз миёнаи дуе
مرتفع گردد از میانه دویی
Дар замину замону куну макон
در زمین و زمان و کون و مکان
Ҳама ӯ бинии ошкору ниҳон
همه او بینی آشکار و نهان
Ҳаст азон бартари офтоби азал
هست ازان برتر آفتاب ازل
Ки дар ӯ уфтад аз ҳиҷоби халал
که در او افتد از حجاب خلل
Ту ҳиҷобӣ вале ҳиҷоби худӣ
تو حجابی ولی حجاب خودی
Пардаи нури офтоби худӣ
پرده نور آفتاب خودی
Гар замонии зи худ халоси шӯй
گر زمانی ز خود خلاص شوی
Мҳбти файзи нури хоси шӯй
مهبط فیض نور خاص شوی
Ҷазби он файз ёбад истило
جذب آن فیض یابد استیلا
Ҳам з « ло »вораӣ ҳам аз « ало »
هم ز «لا» وارهی هم از «الا»
Нафйу исбот бор барбанданд
نفی و اثبات بار بربندند
Хотирати зер бор напасанданд
خاطرت زیر بار نپسندند
Гом берун наҳй зи доми ғурур
گام بیرون نهی ز دام غرور
Баҳраи вари гардӣ аз давоми ҳузур
بهره ور گردی از دوام حضور
Ҳам ба вақти шунидану гуфтан
هم به وقت شنیدن و گفتن
Ҳам ба ҳангом хӯрдан ва хуфтан
هم به هنگام خوردن و خفتن
Аз ҳамаи ғоиб ва ба ҳақи ҳозир
از همه غایب و به حق حاضر
Чашму ҷонат буд ба ҳақи нозир
چشم و جانت بود به حق ناظر
Скру ҳушёрят яке гардад
سکر و هشیاریت یکی گردد
Хобу бедорят яке гардад
خواب و بیداریت یکی گردد
Дидаи зоҳири ту бар дгарон
دیده ظاهر تو بر دگران
Дидаи ботинат ба ҳақи нигарон
دیده باطنت به حق نگران