Ҷғд мискин нишаста паҳлавии боз

جغد مسکین نشسته پهلوی باز

Чун аз онҷо диҳандашон парвоз

چون از آنجا دهندشان پرواز

Боз созад зи қасри шаҳи хона

باز سازد ز قصر شه خانه

Ҷғди пурд ба кунҷи вайрона

جغد پرد به کنج ویرانه

Майл ҳар кас ба сӯй маскан ӯст

میل هر کس به سوی مسکن اوست

Рӯй ҳар мурғ дар нишеман ӯст

روی هر مرغ در نشیمن اوست

Ҷавон ба вақте ки мсҳлти бенанд

جوان به وقتی که مصحلت بینند

Суфиён аз самоъ биншинанд

صوفیان از سماع بنشینند

Ходим матбах оварад ба миён

خادم مطبخ آورد به میان

Баҳри атъоми қавми суфра ва хон

بهر اطعام قوم‌، سفره و خوان

Суфрае аз ҳароми моломол

سفره‌ای از حرام مالامال

Ҳамаи чизе дар ӯ ба ғайри ҳалол

همه چیزی در او به‌غیر حلال

Нонаш аз гандумӣ ки шаҳнаи шаҳр

نانش از گندمی که شحنه شهر

Аз фақирони даҳ гирифта ба қаҳр

از فقیران ده گرفته به قهر

Гӯшт зон гӯсфанди саҳройӣ

گوشت زان گوسفند صحرایی

Ки рабӯдаи сети тарки яғмое

که ربوده‌ست ترک یغمایی

Худ ба ҳурмат аз ончӣ кардам фош

خود به حرمت از آنچه کردم فاش

Сад раҳи афзӯн дигар ҳўоиҷи ош

صد ره افزون دگر حوایج آش

Ваҷҳи ҳалвоу харҷи полуда

وجه حلوا و خرج پالوده

Дода трдомнони олӯда

داده تردامنان آلوده

Мива аз бӯстони беваи занон

میوه از بوستان بیوه‌زنان

Кунад зонҷо ба ғасби миваи кунон

کند زانجا به غصب میوه‌کنان

Шайху ёрон ӯ ба шаҳвату оз

شیخ و یاران او به شهوت و آز

Чун ба суфра кунанд дасти дароз

چون به سفره کنند دست دراز

Занад онсони шара бар эшон роҳ

زند آن‌سان شره بر ایشان راه

Ки Фромш кунанд бисмии аллоҳ

که فرامش کنند بسم الله

Он якеро гирифтаи талвоса

آن یکی را گرفته تلواسه

Ки хӯрд бештари зи ҳамкоса

که خورد بیشتر ز همکاسه

Луқмаро аз шитоб кам хоед

لقمه را از شتاب کم خاید

Кори дандон ба меъда фармоед

کار دندان به معده فرماید

Ваон дигар як наҳуфта ме нигарад

وان دگر یک نهفته می‌نگرد

Луқмау чмчмаҳаш ҳамеи шимурд

لقمه و چمچه‌اش همی‌شمرد

Гар кунад дар ҳисоби чумчаи ғалат

گر کند در حساب چمچه غلط

Гуяд ӯро ҳазор гӯнаи сиқт

گوید او را هزار گونه سقط

Кончаҳ кардӣ хилофи суннат буд

کانچه کردی خلاف سنت بود

Тавба кун аз хилофи суннати зуд

توبه کن از خلاف سنت زود

Кунад изҳори бухлу знт ро

کند اظهار بخل و ضنت را

Лек созад баҳонаи суннат ро

لیک سازد بهانه سنت را

Май наад он дигар зи нафаси дағал

می‌نهد آن دگر ز نفس دغل

Луқмаи луқма дар остину бағал

لقمه‌لقمه در آستین و بغل

Ки табаррук з хон даравишон

که تبرک ز خوان درویشان

Май барам баҳри хонау хуишон

می‌برم بهر خانه و خویشان

Ҳаст ин луқмаи мояи баракот

هست این لقمه مایه برکات

Ҳар ки ин луқма хӯрд ёфт наҷот

هر که این لقمه خورد یافت نجات

Бошад ин муқтазои табъи хасис

باشد این مقتضای طبع خسیس

Лек бар ҳозирон кунад талбис

لیک بر حاضران کند تلبیس

Чун шиками зи ошу нони бинборнд

چون شکم ز آش و نان بینبارند

Суфраро аз миёна бурдоранд

سفره را از میانه بردارند

Шайхи баҳри футуҳи зумраи хос

شیخ بهر فتوح زمره خاص

Фотиҳа хонд онгаҳе ихлос

فاتحه خواند آنگهی اخلاص

Лекини он фотиҳаи зи кибру риё

لیکن آن فاتحه ز کبر و ریا

Наравад аз брўтшони боло

نرود از بروتشان بالا

Боди анфосашони зи нафаси табоҳ

باد انفاسشان ز نفس تباه

Чун наёбад ба сӯии болои роҳ

چون نیابد به سوی بالا راه

Ганд лаънат шавад фурӯд ояд

گند لعنت شود فرود آید

Сблту ришашони бёлоид

سبلت و ریششان بیالاید

Чун ки бинмуд азои тъмтми рӯ

چون که بنمود «اذا طعمتم‌» رو

Кор банданд амри Фонтшрўо

کار بندند امر فانتشروا

Ҳама бо меъдаҳои огндаҳ

همه با معده‌های آگنده

Ҳама бо хотири пароганда

همه با خاطر پراگنده

Шиками ҳамчуи табл пеш ниҳанд

شکم همچو طبل پیش نهند

Рӯй дар хобгоҳ хеш ниҳанд

روی در خوابگاه خویش نهند

На зи анвори зикрашони шарарӣ

نه ز انوار ذکرشان شرری

На зи ҳоли самоъашони асарӣ

نه ز حال سماعشان اثری

Ҳосили зикри дарди гардану сар

حاصل ذکر درد گردن و سر

Асари рақси заъфи пушту камар

اثر رقص ضعف پشت و کمر

Аклшони ҳам натиҷаи тоза

اکلشان هم نتیجه تازه

Надиҳади ғайри хобу хамёза

ندهد غیر خواب و خمیازه

Суҳбати покашони зи сидқу вифоқ

صحبت پاکشان ز صدق و وفاق

Мояи сад ҳазор кизбу нифоқ

مایه صد هزار کذب و نفاق

Рӯзи дигари азин қиёс бигир

روز دیگر ازین قیاس بگیر

Нест ҳоҷат ки ман кунам тақрир

نیست حاجت که من کنم تقریر

Рӯзу шаби кори ину пешаи чунин

روز و شب کار این و پیشه چنین

Оҳ агар бугзарад ҳамеша чунин

آه اگر بگذرد همیشه چنین

Нҷнои раби ман тдлсно

نجنا رب من تدلسنا

Ва қнои ман шарӯри анФсно

و قنا من شرور انفسنا

Сами ман сиӣоти аъмол

ثم من سیئات اعمال

Антшти ман ҳноти аҳвол

انتشت من هنات احوال