Он замон аз риёу аҷаби раҳе

آن زمان از ریا و عجب رهی

Ки шӯии перро раҳину раҳе

که شوی پیر را رهین و رهی

Ҳаст дар нафаси дору гири басӣ

هست در نفس دار و گیر بسی

Ки надонад ба ғайри пер касе

که نداند به غیر پیر کسی

Нафаси афъӣу пери Хизри шиор

نفس افعی و پیر خضر شعار

Кӯр месозадаш змрдўор

کور می سازدش زمردوار

Нафас девасту пери наҷми ҳудо

نفس دیو است و پیر نجم هدی

Рҷм деваст кори наҷми балӣ

رجم دیو است کار نجم بلی

Кист пери он ки нест як сари мӯ

کیست پیر آن که نیست یک سر مو

Сияҳ аз зулмати вуҷӯд бар ӯ

سیه از ظلمت وجود بر او

Гардад аз тоби офтоби азал

گردد از تاب آفتاب ازل

Мӯ ба мӯи зулматаш ба нури бадал

مو به مو ظلمتش به نور بدل

Нури ҳақ то бадалаши зи лавҳи ҷабин

نور حق تا بدلش ز لوح جبین

Сролшиб нурӣ инаст ин

سرالشیب نوری اینست این

Он ки пер аз баёзи мӯӣ буд

آن که پیر از بیاض موی بود

Сухраи кӯдакони кӯй буд

سخره کودکان کوی بود

Ҳаргизи он давлат аз куҷо ёбад

هرگز آن دولت از کجا یابد

Ки бар ӯ нури кибриёи тобад

که بر او نور کبریا تابد

Гӯш кун аз ҳакими нодарраи гӯй

گوش کن از حکیم نادره گوی

Ки зи блғм буд сифедии мӯӣ

که ز بلغم بود سفیدی موی

Кӣ шавад ҳосил эй ба ғФли илм

کی شود حاصل ای به غفل علم

Нури ҳақ аз рутӯбату блғм

نور حق از رطوبت و بلغم

То кӣ эй содаи дили зи содаи вшӣ

تا کی ای ساده دل ز ساده وشی

Риши собӯни занӣу шонаи кашӣ

ریش صابون زنی و شانه کشی

Ман гирифтам каз обу собӯнат

من گرفتم کز آب و صابونت

Шуд чу кофури мӯии шбгўнт

شد چو کافور موی شبگونت

Чаҳ буд дар тарозуии умед

چه بود در ترازوی امید

Вазни ин як ду мушти пашми сифед

وزن این یک دو مشت پشم سفید

Нур май боядат дар дили гир

نور می بایدت در دل گیر

Ки диласт аз худои нур пазир

که دل است از خدای نور پذیر

Нури нотофтаи зи равзани дил

نور ناتافته ز روزن دل

Мушкил уфтад ба кӯйу барзани гул

مشکل افتد به کوی و برزن گل

Нур бар обу гули зи дили тобад

نور بر آب و گل ز دل تابد

Обу гули равшании з дил ёбад

آب و گل روشنی ز دل یابد

Шмъкии барзанад ба хонаи илм

شمعکی برزند به خانه علم

Рахт барбандад аз миёнаи зулм

رخت بربندد از میانه ظلم

Нури ҳақ чун зи дил зуҳӯр кунад

نور حق چون ز دل ظهور کند

Зулмати тан чаҳ шар ва шӯр кунад

ظلمت تن چه شر و شور کند

Ончии ту аз ҳадиси Мустафавӣ

آنچه تو از حدیث مصطفوی

Дар нишон вале ҳамеи шинавӣ

در نشان ولی همی شنوی

Ки ба рӯйиш касе назар чу кушод

که به رویش کسی نظر چو گشاد

Бетаваққуф худояш омад ёд

بی توقف خدایش آمد یاد

Он нишони муқтазои ин нур аст

آن نشان مقتضای این نور است

Вар на обу гул аз худо давр аст

ور نه آب و گل از خدا دور است

Чун дарин нур пер шуд фонӣ

چون درین نور پیر شد فانی

Хондаш ақли пери нӯронӣ

خواندش عقل پیر نورانی

Пер чун ёфтӣ азуи мгсл

پیر چون یافتی ازو مگسل

Вар на икдми зи ҷусту ҷӯи мгсл

ور نه یکدم ز جست و جو مگسل

Дар ба дар кӯ ба кӯи биҷавӣ ӯ ро

در به در کو به کو بجوی او را

Ҳар куҷо ёфтӣ ббўӣ ӯ ро

هر کجا یافتی ببوی او را

Чун азуи буии ҷазб ишқ ояд

چون ازو بوی جذب عشق آید

Гар шӯии хоки пой ӯ шояд

گر شوی خاک پای او شاید

Вар на ояд моиаст аз таку пўӣ

ور نه آید مایست از تک و پوی

Рӯи зи ҷой дигар биҷавӣу ббўӣ

رو ز جای دگر بجوی و ببوی

Он буд бӯ ки чун ба ӯ барисӣ

آن بود بو که چون به او برسی

Барраӣ аз ҳазор булҳавасӣ

برهی از هزار بوالهوسی

Хотиратро ба ҷазби пинҳонӣ

خاطرت را به جذب پنهانی

Ҷамъ созад з ҳар парешоне

جمع سازد ز هر پریشانی

Барраанд зи ранҷи обу гулат

برهاند ز رنج آب و گلت

Бирасонад ба сари ҷону дилат

برساند به سر جان و دلت