Бо ҳар ки нишастӣ ва нашуд ҷамъи дилат

با هر که نشستی و نشد جمع دلت

Ваз ту нармед заҳмати обу гулат

وز تو نرمید زحمت آب و گلت

Зинҳори зи суҳбаташ гурезон ме бош

زنهار ز صحبتش گریزان می باش

Вар не накунӣ рӯҳи азизони бҳлт

ور نی نکنی روح عزیزان بحلت

Аз замину замони буруни барадат

از زمین و زمان برون بردت

Вази макину макони буруни барадат

وز مکین و مکان برون بردت

Аз май ишқ бихўдт созад

از می عشق بیخودت سازد

Вази алойиқ муҷаррадат созад

وز علایق مجردت سازد

Давлати суҳбати чунин перӣ

دولت صحبت چنین پیری

Миси қалби тўрости эксирӣ

مس قلب توراست اکسیری

То шавад зари миси ту зон эксир

تا شود زر مس تو زان اکسیر

Бугсал аз хешу домани он гир

بگسل از خویش و دامن آن گیر

Бар дар ӯ муқӣм ва қоим бош

بر در او مقیم و قائم باش

То буд ҷони баҷо мулозим бош

تا بود جان بجا ملازم باش

Ҳарфи худ бар тароши рӯз ба рӯз

حرف خود بر تراش روز به روز

Сабақи фақру дарс ишқ омӯз

سبق فقر و درس عشق آموز

То ки ояд зи фари давлат ӯ

تا که آید ز فر دولت او

Нисбати ҷазби ишқ бар ту фурӯ

نسبت جذب عشق بر تو فرو

Гарчи ориятаст аввали кор

گرچه عاریت است اول کار

Малик гардад дар охир аз такрор

ملک گردد در آخر از تکرار

Чист такрори онкии ҷазби дарун

چیست تکرار آنکه جذب درون

Чун шавад кам зи шуғли гӯногӯн

چون شود کم ز شغل گوناگون

Оварӣ сӯии пер рӯй ниёз

آوری سوی پیر روی نیاز

Ба сари риштаи худ оеи боз

به سر رشته خود آیی باز

Пеши он офтоб аз сари нав

پیش آن آفتاب از سر نو

Пасти гардӣ барои як партав

پست گردی برای یک پرتو

То фитад бар ту пуртӯй зон нур

تا فتد بر تو پرتوی زان نور

Уфтӣ аз гуфту гӯии олами давр

افتی از گفت و گوی عالم دور

Ҳамчунин мекун ин вазифаи адо

همچنین می کن این وظیفه ادا

Мараи баъди мараи ахрӣ

مرة بعد مرة اخری

То шавад росихи он сифати зонсон

تا شود راسخ آن صفت زانسان

Ки набошад заволи он осон

که نباشد زوال آن آسان