Муттақеи нафаси хешро чу шинохт

متقی نفس خویش را چو شناخت

Дар шарӯраши вқоиаҳи ҳақи сохт

در شرورش وقایه حق ساخت

Сипарӣ шуд ба пеши ҳақ ки мудом

سپری شد به پیش حق که مدام

Дорад ӯро нигаҳи зи тири муллоам

دارد او را نگه ز تیر ملام

Ҳар чаҳ омад зи ҷинси нуқсони пеш

هر چه آمد ز جنس نقصان پیش

Дошт маснад ба нафаси ноқиси хеш

داشت مسند به نفس ناقص خویش

Гарчи дар кеши соҳиби тФрид

گرچه در کیش صاحب تفرید

Он тақозо ҳаме кунад тавҳид

آن تقاضا همی کند توحید

Ки ҳамаи феълҳо чаҳ зишт ва чаҳ хуб

که همه فعل ها چه زشت و چه خوب

БеВасоит ба ҳақ буд мансӯб

بی وسایط به حق بود منسوب

Лек аз онҷо ки шева адаб аст

لیک از آنجا که شیوه ادب است

Нисбати феъли шар ба ҳақ аҷаб аст

نسبت فعل شر به حق عجب است

Ҳамчунин аз мақулаи афъол

همچنین از مقوله افعال

Ҳар чаҳ дид аз қабили хайру камол

هر چه دید از قبیل خیر و کمال

Сохт хотири тиҳии зи вояи хеш

ساخت خاطر تهی ز وایه خویش

Кард ҳақро дар он вқоиаҳи хеш

کرد حق را در آن وقایه خویش

Назд аз нафасу феъли нафаси нутқ

نزد از نفس و فعل نفس نطق

Дошт бе воситаи музоф ба ҳақ

داشت بی واسطه مضاف به حق

То науфтад дар он фасоду халал

تا نیفتد در آن فساد و خلل

Аз зуҳӯру ғурури нафаси дағал

از ظهور و غرور نفس دغل

Назанад сари риёу аҷаби азуӣ

نزند سر ریا و عجب ازوی

Гардадаш номаи ръўнти тай

گرددش نامه رعونت طی