Аблаҳии рахти худ ба хоби супурд

ابلهی رخت خود به خواب سپرد

Рахташ аз тан кашиду дузди бабрад

رختش از تن کشید و دزد ببرد

Ҷузи азорӣ ки будаш андари пой

جز ازاری که بودش اندر پای

Каши з беқӣматӣ гузошт ба ҷой

کش ز بی قیمتی گذاشت به جای

Чун матоъӣ ки бо баҳо бошад

چون متاعی که با بها باشد

Офати дуздаш аз қафо бошад

آفت دزدش از قفا باشد

Колаи он ба ки кам айёрӣ ӯ

کاله آن به که کم عیاری او

Кунад аз дузди посдорӣ ӯ

کند از دزد پاسداری او

Содаи дил чун зи хоби сари бардошт

ساده دل چون ز خواب سر برداشت

Дид гум гашта ҳар чаҳ дар бар дошт

دید گم گشته هر چه در بر داشت

Дасти худ баради сӯии сари ду се бор

دست خود برد سوی سر دو سه بار

На калла боз ёфт неи дастор

نه کله باز یافت نی دستار

Гуфт агар ҷома рафт набӯд бок

گفت اگر جامه رفت نبود باک

Дилам аз беъамомагӣ шуд чок

دلم از بی عمامگی شد چاک

Зонка набӯд ба чашми ҳеҷ гуруҳ

زانکه نبود به چشم هیچ گروه

Мардро бе ъамомаи фару шиква

مرد را بی عمامه فر و شکوه

Чун наёраст сар бараҳна нишаст

چون نیارست سر برهنه نشست

Кард беруни азор ва дар сари баст

کرد بیرون ازار و در سر بست

Ки аз онҷо ки расми шаҳр ва даҳ аст

که از آنجا که رسم شهر و ده است

Куни бараҳнаи зи сари бараҳна ба аст

کون برهنه ز سر برهنه به است

Ончии пӯшиданаши зарурат буд

آنچه پوشیدنش ضرورت بود

Безарурат бараҳна кард ва намӯд

بی ضرورت برهنه کرد و نمود

Вончаҳи бнмўднш ба шаръ равост

وانچه بنمودنش به شرع رواست

Икдмши зи аблаҳӣ бараҳна нахост

یکدمش ز ابلهی برهنه نخواست

Ҳамчунин зоҳиди мўсўси шаҳр

همچنین زاهد موسوس شهر

Ки надорад зи шаръу суннати баҳр

که ندارد ز شرع و سنت بهر

Дафъи васвос каз сари таҳқиқ

دفع وسواس کز سر تحقیق

Фарз бошад ба шаръи аҳли тариқ

فرض باشد به شرع اهل طریق

намегузорад вале ба ғуслу вузӯ

می گذارد ولی به غسل و وضو

намекунад гоҳи шасту шӯии ғулув

می کند گاه شست و شوی غلو

Ғусли аъзои се бор агар чаҳ бас аст

غسل اعضا سه بار اگر چه بس است

Шавед ӯ он қадр ки дастрас аст

شوید او آنقدر که دسترس است

Чун зи кор вузӯ бипардозад

چون ز کار وضو بپردازد

Баравад то намози оғозад

برود تا نماز آغازد