Роҳдонии мурӣди худро дид

راهدانی مرید خود را دید

Ки ба қасд намоз ме кушед

که به قصد نماز می کوشید

Баҳри таҳримаи даст барме дошт

بهر تحریمه دست برمی داشت

Бози нокардааш ҳаме ингошт

باز ناکرده اش همی انگاشت

Ҳамчунин борҳо мукаррар кард

همچنین بارها مکرر کرد

Шайхро ҳол ӯ мукаддар кард

شیخ را حال او مکدر کرد

Гуфт эй ҷоҳили ин тариқа кист

گفت ای جاهل این طریقه کیست

Амри ҳақ ё на қавл ва феъл набӣаст

امر حق یا نه قول و فعل نبیست

Нест кори ту касби ҷамъият

نیست کار تو کسب جمعیت

Рӯи ҳамеи гӯ ки кӣ кунам ният

رو همی گو که کی کنم نیت

Ки сазовори ришу сблти хеш

که سزاوار ریش و سبلت خویش

ё ба миқдори ҳавлу қӯти хеш

یا به مقدار حول و قوت خویش

Як ду гонаи намози бгзорм

یک دو گانه نماز بگزارم

Сӯрати зоҳираш ба ҷои орм

صورت ظاهرش به جای آرم

Пас ба такбири даст ҳо бурдор

پس به تکبیر دست ها بردار

Каз ту кофӣ буд ҳамин миқдор

کز تو کافی بود همین مقدار

Ту ке каз ту он намоз ояд

تو کیی کز تو آن نماز آید

Ки қабули худоиро шояд

که قبول خدای را شاید

Ҳар парешони куҷо ба осонӣ

هر پریشان کجا به آسانی

Ҷамъ донад шуд аз парешоне

جمع داند شد از پریشانی

Солҳо хӯни дида бояд хӯрд

سالها خون دیده باید خورد

То шавад фарди икдм аз худ мард

تا شود فرد یکدم از خود مرد