Ҳаст ҳақро ду исми коргузор

هست حق را دو اسم کارگزار

Ҳар якеро мазоҳир бисёр

هر یکی را مظاهر بسیار

Мазҳари он хилофи мазҳари ин

مظهر آن خلاف مظهر این

Он сӯии куфри хондаи венаи сӯии дайн

آن سوی کفر خوانده وین سوی دین

Он ду исми исм ҳодӣасту мзл

آن دو اسم اسم هادی است و مضل

Фош гуфтам ки ҳал шавад мушкил

فاش گفتم که حل شود مشکل

Мазҳари он набӣу атбоъаш

مظهر آن نبی و اتباعش

Мазҳари ин блису ашёъш

مظهر این بلیس و اشیاعش

Он ҳидоят кунад ба сидқу савоб

آن هدایت کند به صدق و صواب

Вена далолат кунад ба куфру ҳиҷоб

وین دلالت کند به کفر و حجاب

Онат хонд ба қурбу наздикӣ

آنت خواند به قرب و نزدیکی

Венаат ронад ба баъду торикӣ

وینت راند به بعد و تاریکی

Рӯй он дар сиёнати хотир

روی آن در صیانت خاطر

Рӯй ин дар иморати зоҳир

روی این در عمارت ظاهر

Астъозт ки амр кард бидон

استعاذت که امر کرد بدان

Эзадат дар қироати қуръон

ایزدت در قرائت قرآن

Авлои он буд ки аз раҳи дил

اولا آن بود که از ره دل

Рӯ ба ҳодӣ кунӣ зи исми мзл

رو به هادی کنی ز اسم مضل

Сар зиллат наҳй ба хоки ниёз

سر ذلت نهی به خاک نیاز

Ки туе корсози корами соз

که تویی کارساز کارم ساز

Зери ҳукми мзли мФрсоим

زیر حکم مضل مفرسایم

Он ман бош то биёсоам

آن من باش تا بیاسام

Сонёи онкӣ ки аз раҳи сӯрат

ثانیا آنکه که از ره صورت

Накунад нафасу деви мағрурат

نکند نفس و دیو مغرورت

Ҳар чаҳ дар ваии залолатии бинӣ

هر چه در وی ضلالتی بینی

Доман аз ваии тамоми дрчинӣ

دامن از وی تمام درچینی

Вончаҳ дар ваии ҳидоятии ёбӣ

وانچه در وی هدایتی یابی

Рӯй ҳиммат ба сӯй ӯ тоӣ

روی همت به سوی او تایی

Солсои онкии ин хуҷастаи калом

ثالثا آنکه این خجسته کلام

Ба забоноварӣ ба сидқи тамом

به زبان آوری به صدق تمام

То забон чун ҷавориҳу арқон

تا زبان چون جوارح و ارکان

Астъозт кунад ба вифқи ҷинон

استعاذت کند به وفق جنان

На ки гӯйии аъўзу тозии тез

نه که گویی اعوذ و تازی تیز

Сӯии шайтону нафаси шӯрангез

سوی شیطان و نفس شورانگیز

На ки гӯйии аъўзу оре рӯй

نه که گویی اعوذ و آری روی

Сӯии бдсиртони нохўшхўӣ

سوی بدسیرتان ناخوشخوی

То з ҳар бади Аннанат кӯтаҳ нест

تا ز هر بد عنانت کوته نیست

Як аъўзт аъўзболлаҳ нест

یک اعوذت اعوذبالله نیست

Балки он пеши соҳиби ирфон

بلکه آن پیش صاحب عرفان

Нест алои аъўзи болшитон

نیست الا اعوذ بالشیطان

Гоҳи гӯйии аъўзу гуҳи лоҳўл

گاه گویی اعوذ و گه لاحول

Лек феълат буд мкзби қавл

لیک فعلت بود مکذب قول

Бар даҳони ҷоми заҳри марг омез

بر دهان جام زهر مرگ آمیز

Бар забон онкӣ мекунам парҳез

بر زبان آنکه می کنم پرهیز

Чанд бошӣ ба ҳилау талбис

چند باشی به حیله و تلبیس

Манзили деву сухраи Иблис

منزل دیو و سخره ابلیس

Сӯии хешати ду асба ме ронад

سوی خویشت دو اسبه می راند

Ба забонат аъўз ме хонд

به زبانت اعوذ می خواند

Турфаи ҳоле ки дузди бегона

طرفه حالی که دزد بیگانه

Гашта ҳамроҳи соҳиби хона

گشته همراه صاحب خانه

намекунад ҳамчу ӯ фиғону нафир

می کند همچو او فغان و نفیر

Дар ба дар кӯ ба кӯ ки дузд бигир

در به در کو به کو که دزد بگیر

Астъозт азон гадо омӯз

استعاذت ازان گدا آموز

Ки саги тарк чун шавад кин туз

که سگ ترک چون شود کین توز

Ба так аз саг гурез гирад пеш

به تک از سگ گریز گیرد پیش

Рӯ наад сӯии тарки неки андеш

رو نهد سوی ترک نیک اندیش

Хешро афканд ба харгоҳаш

خویش را افکند به خرگاهش

Кунад аз аҷзи хеши огоҳаш

کند از عجز خویش آگاهش

Ки худоро барис ба фарёдам

که خدا را برس به فریادم

Вар на саг мекунад зи бунёдам

ور نه سگ می کند ز بنیادم

Тарк чун заъфи ҳол ӯ бинад

ترک چون ضعف حال او بیند

Зорӣу абтҳол ӯ бинад

زاری و ابتهال او بیند

Дар ҷавори худаш паноҳ диҳад

در جوار خودش پناه دهد

Эмин аз саги сараш ба роҳ диҳад

ایمن از سگ سرش به راه دهد