Бо ки аз бсмлаҳи сети ҳарфи нахуст
با که از بسمله ست حرف نخست
Бар бўоқӣ азон трФъи ҷуст
بر بواقی ازان ترفع جست
Ки зи рифъати гузашт ва хФз гузид
که ز رفعت گذشت و خفض گزید
Ба чунин рифъатии з хФз расед
به چنین رفعتی ز خفض رسید
Ба тавозуъ чу сохт худро паст
به تواضع چو ساخت خود را پست
Ҳақ гирифташ бидон трФъи даст
حق گرفتش بدان ترفع دست
Пасти шӯи паст то баланди шӯй
پست شو پست تا بلند شوی
Баҳра бификан ки баҳраи манди шӯй
بهره بفکن که بهره مند شوی
Дона аввал фитод паст ба хок
دانه اول فتاد پست به خاک
То азон сар кашид бар афлок
تا ازان سر کشید بر افلاک
Чун худ аз ҷайби каср бар зад сар
چون خود از جیب کسر بر زد سر
Он сифат шуд ба ҷор ӯ мунҷар
آن صفت شد به جار او منجر
Зонка мҷрўри хешро ҷор аст
زانکه مجرور خویش را جار است
Ху гирифтани зи ҷор ночор аст
خو گرفتن ز جار ناچار است
Ҳар ки дорад зи хислатии моя
هر که دارد ز خصلتی مایه
Асар он расад ба ҳамсоя
اثر آن رسد به همسایه
Кард гӯйии бад-ӣни ҳайси ашъор
کرد گویی بدین حیث اشعار
Он ки алҷор гуфт сами ?илдор
آن که الجار گفت ثم الدار
Фақри хоҳӣ ба аҳл фақр нишин
فقر خواهی به اهل فقر نشین
Ҳамнишинӣ ба аҳл фақр гузин
همنشینی به اهل فقر گزین
То кунӣ касб азон Фриқи асарӣ
تا کنی کسب ازان فریق اثری
Гарчи зон касб набӯдат хабарӣ
گرچه زان کسب نبودت خبری
Табъи дуздади зи ёри беҳтари хуй
طبع دزدد ز یار بهتر خوی
Нофа гирад зи машки азФри буи
نافه گیرد ز مشک اذفر بوی
Омили андари ҳуруф бсмлаҳ нест
عامل اندر حروف بسمله نیست
Ғайр « бе » аз ҳуруф омила нест
غیر «بی » از حروف عامله نیست
Аз амал нест як нафаси холӣ
از عمل نیست یک نفس خالی
Аз амал ёфт мансаби олӣ
از عمل یافت منصب عالی
Дараҷоти рафеъ дар ду саро
درجات رفیع در دو سرا
Мубтанӣ бар амал фитод ту ро
مبتنی بر عمل فتاد تو را
Рӯи зи қуръони илайҳ исъд хон
رو ز قرآن الیه یصعد خوان
Каш буд то ба ирФъаҳи майдон
کش بود تا به یرفعه میدان
То бадоне ки таййиб аз калимот
تا بدانی که طیب از کلمات
Яъне арвоҳи ноҷай аз зулмот
یعنی ارواح ناجی از ظلمات
Чун ба авҷ бақо кунанд суъӯд
چون به اوج بقا کنند صعود
Ҷуз ба қадар амал нахоҳад буд
جز به قدر عمل نخواهد بود
« бе » ки бинишаст дар мақом « алиф »
«بی » که بنشست در مقام «الف »
Чун Халифа ба ҷои мстхлФ
چون خلیفه به جای مستخلف
Ончии мстхлФ аз трФъи шан
آنچه مستخلف از ترفع شان
Дошт бинмуд дар Халифаи аён
داشت بنمود در خلیفه عیان
Тӯли қади алифи азин маънӣ
طول قد الف ازین معنی
Май намояд кунун зи сӯрат « бе »
می نماید کنون ز صورت «بی »
Вар на « бе » дар мавозиъи дигар
ور نه «بی » در مواضع دیگر
МнхФз буд ва наафрохта сар
منخفض بود و نافراخته سر
Подшоҳони Халифагон ҳақ анд
پادشاهان خلیفگان حق اند
Дар хилофати ҳама бар ин нсқ анд
در خلافت همه بر این نسق اند
Ҳар чаҳ доранд атсоФи бадв
هر چه دارند اتصاف بدو
зи иқтидору нФози амр улувва
ز اقتدار و نفاذ امر علو
Васфҳои ҳақаст ъзу ҷл
وصف های حق است عز و جل
Гашта зоҳир вале ба қадари маҳал
گشته ظاهر ولی به قدر محل