Ҳӯшмандӣ бидид маҷнӯн ро
هوشمندی بدید مجنون را
Он зи фармони ақли берун ро
آن ز فرمان عقل بیرون را
Гуҳ ба вайронае ҳаме гардид
گه به ویرانه ای همی گردید
Гиря мекард ва зор ме нолид
گریه می کرد و زار می نالید
Гоҳ чун соя бо замини ҳамвор
گاه چون سایه با زمین هموار
АўФтодӣ ба пой ҳар девор
اوفتادی به پای هر دیوار
Гуҳ фикандӣ чу офтоби сипеҳр
گه فکندی چو آفتاب سپهر
Хештанро ба саҳнаш аз сари меҳр
خویشتن را به صحنش از سر مهر
Гуҳ ба мижгонаш остон рафтӣ
گه به مژگانش آستان رفتی
Чун сегон сар бар остон хуфтӣ
چون سگان سر بر آستان خفتی
Гуфт бо ӯ ҳарифи фарзона
گفت با او حریف فرزانه
Ки туро ин ҳамаи бад-ӣни хона
که تو را این همه بدین خانه
Меҳри варзӣ ва чоплусӣ чист
مهر ورزی و چاپلوسی چیست
Хокрўбӣ ва хокбўсӣ чист
خاکروبی و خاکبوسی چیست
Нест нақши бутӣ ба девораш
نیست نقش بتی به دیوارش
Чаҳ барии саҷда бар ҳамНи вораш
چه بری سجده بر همن وارش
Аз хасу хор ӯ чаҳ май ҷӯӣ
از خس و خار او چه می جویی
Зон наруста гулӣ чаҳ май бӯе
زان نرسته گلی چه می بویی
Гуфт хомаш ки ин мақом касеаст
گفت خامش که این مقام کسیست
Ки ба ҳар мӯии ман азуи ҳўсист
که به هر موی من ازو هوسیست
Қиссаи кӯтаҳи нишемани Лайлии сет
قصه کوته نشیمن لیلی ست
Ки з ҳар зарраам ба ӯ майлӣаст
که ز هر ذره ام به او میلیست
Нест ӣнҷои кушодаи ҳеҷ дарӣ
نیست اینجا گشاده هیچ دری
Ки набӯда бар он дараш гузарӣ
که نبوده بر آن درش گذری
Нест ӣнҷои ситодаи деворӣ
نیست اینجا ستاده دیواری
Ки ба пушташ насуда якборӣ
که به پشتش نسوده یکباری
Нест ӣнҷои зи гули дамидаи хасӣ
نیست اینجا ز گل دمیده خسی
Ки на доман бар он кашида басӣ
که نه دامن بر آن کشیده بسی
Ҳар чаҳ ман мекунам ба буи вайаст
هر چه من می کنم به بوی ویست
Изтиробии з орзӯӣ вайаст
اضطرابی ز آرزوی ویست
Ъшқбозӣ ба манзили ёрон
عشقبازی به منزل یاران
Нест ҷузи шеваи вафодорон
نیست جز شیوه وفاداران
Сангдили он ки чун ба манзили ёр
سنگدل آن که چون به منزل یار
Бугзарад нагзарад зи ҳушу қарор
بگذرد نگذرد ز هوش و قرار
Беқарорӣ ва бихўдӣ накунад
بی قراری و بیخودی نکند
Тарки сомон ва бхрдӣ накунад
ترک سامان و بخردی نکند
Накунад достони шавқи оғоз
نکند داستان شوق آغاز
Бо дару бом ӯ нагӯяд роз
با در و بام او نگوید راز