Золи фиръавн буд носара Эй

زآل فرعون بود ناسره ای

Ҳарзаи гӯи масх рӯй масхара Эй

هرزه گو مسخ روی مسخره ای

Буд бар сӯрат кулем аллоҳ

بود بر صورت کلیم الله

Гоҳу бегоҳ бо Асоу кулоҳ

گاه و بیگاه با عصا و کلاه

Пеши фиръавнёни зи ноСергей

پیش فرعونیان ز ناسرگی

Мисли Мӯсо шудӣ ба масхарагӣ

مثل موسی شدی به مسخرگی

Сар ба тақлид вай баровардӣ

سر به تقلید وی برآوردی

Ҳар чаҳ дидӣ зи вай ҳамон кардӣ

هر چه دیدی ز وی همان کردی

Мотами ғарқро чу зад ҷбрил

ماتم غرق را چو زد جبریل

Ҷомаи умри қибтӣон дар нил

جامه عمر قبطیان در نیل

Нашуд он масхараи ҳалоки зи ғарқ

نشد آن مسخره هلاک ز غرق

Рехти Мӯсои зи дарди хок ба фарқ

ریخت موسی ز درد خاک به فرق

К-эии накукори изоин табаи кирдор

کای نکوکار ازاین تبه کردار

Аз ҳама беш дидаам озор

از همه بیش دیده ام آزار

Ваии бад-ӣни мкрмт чаҳ арзандаи сет

وی بدین مکرمت چه ارزنده ست

Ки ҳама мурдаанду ваии зиндаи сет

که همه مرده اند و وی زنده ست

Гуфт ҳақи к-эии гузидаи ваии икчнд

گفت حق کای گزیده وی یکچند

Сохтӣ бо ту хешро монанд

ساختی با تو خویش را مانند

Ҳар ки бар сӯрати гузидаи мост

هر که بر صورت گزیده ماست

Ба азоби мухолифон на сазост

به عذاب مخالفان نه سزاست

Он ташаббуҳ ки аз адоват хост

آن تشبه که از عداوت خاست

Байн ки чун марги коҳу умри Фзост

بین که چون مرگ کاه و عمر فزاست

Он ки аз маҳзи дӯстии хезад

آن که از محض دوستی خیزد

Кас чаҳ донад ки то чаҳ ангезад

کس چه داند که تا چه انگیزد