Ҷомӣ аз шеъру шоирии бози ой
جامی از شعر و شاعری باز آی
Бо хамӯшӣ зи шеъри дмсози ой
با خموشی ز شعر دمساز آی
Шеъри шеъри хаёл бофтан аст
شعر شعر خیال بافتن است
Баҳри он шеъри мӯ шикофтан аст
بهر آن شعر مو شکافتن است
Гар чу устоди коргари ҳамаи сол
گر چو استاد کارگر همه سال
Шеър бофӣ кунӣ бад-ӣни минвол
شعر بافی کنی بدین منوال
Ба абаси шакли мӯшикофӣ чанд
به عبث شکل موشکافی چند
Шеъри гӯйӣу шеъри бофӣ чанд
شعر گویی و شعر بافی چند
Накунад бо ту беш азин айём
نکند با تو بیش ازین ایام
Кат ба бофандагии براردи ном
کت به بافندگی برآرد نام
Нест аз ному нанги ранги ту ро
نیست از نام و ننگ رنگ تو را
Гар азин ном нест нанги ту ро
گر ازین نام نیست ننگ تو را
На чаҳ гуфтам чаҳ ҷои ин сухан аст
نه چه گفتم چه جای این سخن است
Рои донои варои ин сухан аст
رای دانا ورای این سخن است
Ҳаст ҳиммат чу мағзу кор чу пӯст
هست همت چو مغز و کار چو پوست
Кор ҳар кас ба қадар ҳиммат ӯст
کار هر کس به قدر همت اوست
Кор фархунда гашта аз фарҳанг
کار فرخنده گشته از فرهنگ
Коргарро дар ӯ чаҳ тӯҳмати нанг
کارگر را در او چه تهمت ننگ
Ҳиммати мард чун баланд буд
همت مرد چون بلند بود
Дар ҳамаи кори арҷманд буд
در همه کار ارجمند بود
Нарасад ҷузи баланди миъроҷӣ
نرسد جز بلند معراجی
Хайри нассоҷро зи нассаҷӣ
خیر نساج را ز نساجی
Кор коед зи корхонаи хайр
کار کاید ز کارخانه خیر
Дар ду олам буд нишонаи хайр
در دو عالم بود نشانه خیر
Накунад каз табъи хурда дон зояд
نکند کز طبع خرده دان زاید
Баҳри шоҳони хурдаи дон шояд
بهر شاهان خرده دان شاید
Мадҳи дунон ба нағзи гуфторӣ
مدح دونان به نغز گفتاری
Хурдаи донро буд нигунсорӣ
خرده دان را بود نگونساری
Шеваи модҳӣ чугирӣ пеш
شیوه مادحی چو گیری پیش
Мадҳи шоҳони сарфарози андеш
مدح شاهان سرفراز اندیش
Хоссаи шоҳӣ ки аз масофати давр
خاصه شاهی که از مسافت دور
Муддати қатъи он синӣну шҳўр
مدت قطع آن سنین و شهور
Мухлисиро ба тангнои хмўл
مخلصی را به تنگنای خمول
Баста бар худ дар хурӯҷу духул
بسته بر خود در خروج و دخول
На зи назмаши ҷавоҳири манзум
نه ز نظمش جواهر منظوم
Хонда аз номаи санои марқӯм
خوانده از نامه ثنا مرقوم
На зи насраши лолии мансур
نه ز نثرش لآلی منثور
Дида дар номаи дуои мстўр
دیده در نامه دعا مسطور
Ба кироманд тӯҳфа ёд кунад
به کرامند تحفه یاد کند
Ба гиромии ҳадя шод кунад
به گرامی هدیه شاد کند
Чист он тӯҳфаи бадараи зари ноб
چیست آن تحفه بدره زر ناب
Ваон ҳадя ътиаҳ ноёб
وان هدیه عطیه نایاب
Бадарае бе шумори бадар дар ӯ
بدره ای بی شمار بدر در او
Ахтаронеи баланди қадар дар ӯ
اخترانی بلند قدر در او
Бадари тдўиру офтоби дурахш
بدر تدویر و آفتاب درخش
Лавни шани табъро масаррати бахш
لون شان طبع را مسرت بخش
Адади ахтаронаш бе штлм
عدد اخترانش بی شتلم
Аз усӯли адади давоздаҳум
از اصول عدد دوازدهم
Бар нассоби кавокиби мрсўд
بر نصاب کواکب مرصود
Гар шавад касри ваии зи ваии мафқуд
گر شود کسر وی ز وی مفقود
Лъбтоннди ҷумлаи зарди либос
لعبتانند جمله زرد لباس
Ба ду рӯе ба шаҳр рӯй шинос
به دو رویی به شهر روی شناس
Рӯй соинд агар ба санги сиёҳ
روی سایند اگر به سنگ سیاه
Зон шавад тобноки санг чу моҳ
زان شود تابناک سنگ چو ماه
Руста ҳар як зи доғи оташу дӯд
رسته هر یک ز داغ آتش و دود
Оташини доғи баҳри ҷони ҳасуд
آتشین داغ بهر جان حسود
Ончии зини бештари зи шоҳи Саид
آنچه زین بیشتر ز شاه سعید
Ба фақирон никхўоаҳ расед
به فقیران نیکخواه رسید
Кафи ҷӯад ваяш музоъафи сохт
کف جود ویش مضاعف ساخت
Баҳрро шармсор зон кафи сохт
بحر را شرمسار زان کف ساخت
Шоҳидии кони слосл алзҳб аст
شاهدی کان سلاسل الذهب است
Ки зи бахташи расидаи ин лақаб аст
که ز بختش رسیده این لقب است
Поя Эй дорад ончунон олӣ
پایه ای دارد آنچنان عالی
Ки ҳилол омадаш ба халхолӣ
که هلال آمدش به خلخالی
Пой ҳиммат кашид азон халхол
پای همت کشید ازان خلخال
КоФсрӣ боядам гарони мисқол
کافسری بایدم گران مثقال
Зон зарии комад аз хазинаи шоҳ
زان زری کامد از خزینه شاه
Бо хирадманди қосидии ҳамроҳ
با خردمند قاصدی همراه
То кунам зон ба неруии умед
تا کنم زان به نیروی امید
Афсари сарфарозии ҷовид
افسر سرفرازی جاوید
Гарчи зонҷо ки ҳаст пояи фақр
گرچه زانجا که هست پایه فقر
Ки мабодои заволи сояи фақр
که مبادا زوال سایه فقر
Ҳамаи малики ҷаҳони ҳақир буд
همه ملک جهان حقیر بود
Зонка охири фанопазир буд
زانکه آخر فناپذیر بود
Лек аз онҷо ки тӯҳфа шоҳӣаст
لیک از آنجا که تحفه شاهیست
Ёд кард камӣн ҳаво хоҳӣаст
یاد کرد کمین هوا خواهیست
Барқ нураст зосмони баланд
برق نور است زاسمان بلند
Бар замини фурӯди қадари нижанд
بر زمین فرود قدر نژند
Қадари онро қиёс натавон кард
قدر آن را قیاس نتوان کرد
Ҷузи зи шукраш асос натавон кард
جز ز شکرش اساس نتوان کرد
Бо даҳони зи қил ва қол хамӯш
با دهان ز قیل و قال خموش
намекунам аз забони ҳоли хурӯш
می کنم از زبان حال خروش
Он хурӯшӣ ки гӯши ҷони шунӯд
آن خروشی که گوش جان شنود
Балки аҳли хирад ба он гаравад
بلکه اهل خرد به آن گرود
Гӯши сар аз самоъи он маъзул
گوش سر از سماع آن معزول
Гӯши сар бар самоъи он мҷбўл
گوش سر بر سماع آن مجبول
То буд дар замона гуфту шнФт
تا بود در زمانه گفت و شنفت
То буд қавли ошкор ва наҳуфт
تا بود قول آشکار و نهفت
Гӯши даҳр аз дуои шаҳи пари бод
گوش دهر از دعای شه پر باد
Доъёнро ба он тафохури бод
داعیان را به آن تفاخر باد
Ҳар дуоро бақои он мазмун
هر دعا را بقای آن مضمون
Ба съодоти сармадии мақрун
به سعادات سرمدی مقرون
Ҳамаи мақбулу мустаҷоб шуда
همه مقبول و مستجاب شده
Ҳамаи мақрун ба фатҳи боб шуда
همه مقرون به فتح باب شده
Бар ҳамин нукта хатм шуд мақсӯд
بر همین نکته ختم شد مقصود
Ллаҳи алҳмду алълии волҷўд
لله الحمد و العلی والجود