эй ба ёдати тозаи ҷони ошиқон
ای به یادت تازه جان عاشقان
Зоби лутфаттар забони ошиқон
زآب لطفت تر زبان عاشقان
Аз ту бар олами фитодаи соя Эй
از تو بر عالم فتاده سایهای
Хубрӯёнро шудаи сармоя Эй
خوبرویان را شده سرمایهای
Ошиқони афтодаи он соя анд
عاشقان افتاده آن سایهاند
Монда дар савдо аз он сармоя анд
مانده در سودا از آن سرمایهاند
То зи Лайлии сари ҳасанати сар назд
تا ز لیلی سر حسنت سر نزد
Ишқ ӯ оташ ба маҷнӯн дар назд
عشق او آتش به مجنون در نزد
То лаб ширин накардӣ чун шукр
تا لب شیرین نکردی چون شکر
Он ду ошиқро нашуд пурхӯни ҷигар
آن دو عاشق را نشد پرخون جگر
То нашуд узрои зи ту симини изор
تا نشد عذرا ز تو سیمینعذار
Дида Вомиқ нашуд симоби бор
دیده وامق نشد سیماببار
Гуфт вгўии ҳасану ишқ аз туасту бас
گفتوگوی حسن و عشق از توست و بس
Ошиқ ва маъшӯқ набӯд ҷузи ту кас
عاشق و معشوق نبود جز تو کس
эй ба пешати ҳасани хубони парда Эй
ای به پیشت حسن خوبان پردهای
Ту ба парда рӯй пинҳон карда Эй
تو به پرده روی پنهان کردهای
Пардаро аз ҳасани худ парвардагӣ
پرده را از حسن خود پروردگی
Май диҳӣ зон дили барад чун пардагӣ
می دهی زان دل برد چون پردگی
Бас ки рӯй хуби ту бо пардаи сохт
بس که روی خوب تو با پرده ساخت
Пардаро аз рӯй ту натавон шинохт
پرده را از روی تو نتوان شناخت
То ба кӣ дар парда бошӣ ишваи соз
تا به کی در پرده باشی عشوهساز
Олимӣ бо нақши пардаи ишқи боз
عالمی با نقش پرده عشقباز
Вақт шуд кин парда бигушое зи пеш
وقت شد کین پرده بگشایی ز پیش
Холӣ аз пардаи намое рӯй хеш
خالی از پرده نمایی روی خویش
Дар тамошои худам бихўд кунӣ
در تماشای خودم بیخود کنی
Фориғ аз тмиизи нек ва бад кунӣ
فارغ از تمییز نیک و بد کنی
Ошиқӣ бошам ба ту афрӯхта
عاشقی باشم به تو افروخته
Дидаро аз дигарон брдўхтаҳ
دیده را از دیگران بردوخته
эй дар атвори ҳақоиқи сайри ту
ای در اطوار حقایق سیر تو
Нест дар кори хилоиқи ғайри ту
نیست در کار خلایق غیر تو
Гарчи бошам нозир аз ҳар манзарӣ
گرچه باشم ناظر از هر منظری
Ҷузи ту дар олам набинам дайгарӣ
جز تو در عالم نبینم دیگری
Ҷилвагар дар сӯрати олами туе
جلوهگر در صورت عالم تویی
Хурдаи дон дар кисвати одами туе
خرده دان در کسوت آدم تویی
Аз ҳарими ту дуеро бор нест
از حریم تو دویی را بار نیست
Гуфту гӯии андак ва бисёр нест
گفتوگوی اندک و بسیار نیست
Аз дуе хоҳам ки яктоем кунӣ
از دویی خواهم که یکتایم کنی
Дар мақомот яке ҷоем кунӣ
در مقامات یکی جایم کنی
То чу он кард раҳида аз дуе
تا چو آن کرد رهیده از دویی
Ин манам гӯям худоё ё туе
این منم گویم خدایا یا تویی
Гар манам ин илму қудрат аз куҷост
گر منم این علم و قدرت از کجاست
Вари туе ин аҷзу сустӣ аз ки хост
ور تویی این عجز و سستی از که خاست