Чун расидами шаби бдинҷои зини хитоб
چون رسیدم شب بدینجا زین خطاب
Дар миёни Фкртми брбўди хоб
در میان فکرتم بربود خواب
Хешро дидам ба роҳии баси дароз
خویش را دیدم به راهی بس دراز
Поку равшан чун замири аҳли роз
پاک و روشن چون ضمیر اهل راز
Неи зи бодаши гирдро ангезишӣ
نی ز بادش گرد را انگیزشی
Не ба хокаши обро омезишӣ
نی به خاکش آب را آمیزشی
Буд алқсаҳи раҳе бегирду гул
بود القصه رهی بی گرد و گل
Ман дар он раҳи гоми зани осӯдаи дил
من در آن ره گامزن آسودهدل
Ногуҳи овози сипоҳии пари хурӯш
ناگه آواز سپاهی پر خروش
Аз қафо омад дар он роҳам ба гӯш
از قفا آمد در آن راهم به گوش
Бонги чоўўшони дилам аз ҷои бабрад
بانگ چاووشان دلم از جا ببرد
Ҳушам аз сари қӯтам аз пои бабрад
هوشم از سر قوّتم از پا ببرد
Чора май ҷустами паии дафъи газанд
چاره میجستم پی دفع گزند
Омад андари чашмами айвонии баланд
آمد اندر چشمم ایوانی بلند
Чун шитобони сӯии он барадами паноҳ
چون شتابان سوی آن بردم پناه
То шавам эмини зи осеби сипоҳ
تا شوم ایمن ز آسیب سپاه
Аз майонишон волиди шоҳи змн
از میانشان والد شاه زمن
Он ба ному сӯрату сирати ҳасан
آن به نام و صورت و سیرت حسن
Боргир ӣ чархи рифъати зери рон
بارگیری چرخ رفعت زیر ران
Рухи фурӯзанда чу меҳру ма бар он
رخ فروزنده چو مهر و مه بر آن
Ҷомаҳои хусравоне дар буриш
جامههای خسروانی در برش
Бастаи кофурии ъамома бар сараш
بسته کافوری عمامه بر سرش
Тофт сӯии ман Аннани хандону шод
تافت سوی من عنان خندان و شاد
Бар ман аз ханда дар роҳати кушод
بر من از خنده در راحت گشاد
Чун ба пеш ман расед омад фурӯд
چون به پیش من رسید آمد فرود
Бӯса бар дастам зад ва пурсиш намӯд
بوسه بر دستم زد و پرسش نمود
Хуш шудам зон чорасозиҳо ки кард
خوش شدم زان چارهسازیها که کرد
Шод азон мискини навозиҳо ки кард
شاد ازان مسکیننوازیها که کرد
Дар сухан бо ман басӣ гавҳар фишонд
در سخن با من بسی گوهر فشاند
Лек аз онҳо ҳеҷ дар гӯшам намонад
لیک از آنها هیچ در گوشم نماند
Субҳдам каз рӯй бистари хостм
صبحدم کز روی بستر خاستم
Аз хиради таъбири ин дархостам
از خرد تعبیر این درخواستم
Гуфт ин лутфу ризои ҷӯии шоҳ
گفت این لطف و رضاجویی شاه
Бар қабули назм ту омад гувоҳ
بر قبول نظم تو آمد گواه
Як нафас зин гуфту гӯ манишин хамӯш
یک نفس زین گفت و گو منشین خموش
Чун гирифтӣ пеш дар итмом кӯш
چون گرفتی پیش در اتمام کوش
Чун шунидам аз ваии ин таъбир ро
چون شنیدم از وی این تعبیر را
Чун қалами бастами миёни таҳрир ро
چون قلم بستم میان تحریر را
Бӯ казон сарчашмае кин хоб хост
بو کزان سرچشمهای کاین خواب خاست
Ояд ин таъбир аз онҷо низ рост
آید این تعبیر از آنجا نیز راست