Рафт пеши он маъбари сода Эй
رفت پیش آن مَعبَر، سادهای
Аз раҳи ақлу хиради афтода Эй
از ره عقل و خرد افتادهای
Гуфт дидам субҳдами худро ба хоб
گفت «دیدم صبحدم خود را بهخواب
Дар диҳии саргаштаи вайрону хароб
در دهی سرگشته ویران و خراب
Ҳар куҷо аз давр дидам хона Эй
هر کجا از دور دیدم خانهای
Буд бедевор ва дар вайрона Эй
بود بی دیوار و در ویرانهای
Чун ниҳодам дар яке вайронаи пой
چون نهادم در یکی ویرانه پای
Кард пои ман даруни ганҷи ҷой
کرد پای من درون گنج جای»
Он маъбар гуфт бо мискин ба танз
آن معبر گفت با مسکین به طنز
К-эии гиронмоя ба ганҷи канти канз
کای گرانمایه به گنج کنت کنز
Оҳанӣни нълинии андар по фикан
آهنین نعلینی اندر پا فکن
Санги хоро бар шикоф ва кӯҳ кун
سنگ خارا بر شکاف و کوه کن
Ҳар замон май каш ба як вайронаи рахт
هر زمان میکش به یک ویرانه رخت
Пои худро бар замин май кӯби сахт
پای خود را بر زمین میکوب سخت
Ҳар куҷо поят хӯрд ғӯта ба хок
هر کجا پایت خورد غوطه به خاک
Кун ба нохунҳои дасти онро муғок
کن به ناخنهای دست آن را مغاک
Чун диҳии он хокро зинсони шикаст
چون دهی آن خاک را زینسان شکست
Шак надорам коФтдти ганҷӣ ба даст
شک ندارم کافتدت گنجی بهدست
Чун ба сидқи эътиқоди он содаи мард
چون به صدق اعتقاد آن سادهمرد
Рафт ва бар қавли маъбар кор кард
رفت و بر قول معبر کار کرد
Шуд фурӯ дар ҷусту ҷӯи нобардаи ранҷ
شد فرو در جست و جو نابرده رنج
Дар нахустин гоми пой ӯ ба ганҷ
در نخستین گام پای او به گنج
Сидқ май бояд ба ҳар корӣ ки ҳаст
صدق میباید به هر کاری که هست
То фитад домони мақсӯдат ба даст
تا فتد دامان مقصودت بهدست
Гар фитад дар сидқати андаки тобу печ
گر فتد در صدقت اندک تاب و پیچ
Ҷусту ҷӯии ту ҳама ҳеҷаст ҳеҷ
جست و جوی تو همه هیچ است هیچ