Дар диёри Миср қаҳтӣ хост сахт
در دیار مصر قحطی خاست سخت
Каз фазаъ ҳар кас ба нили андохти рахт
کز فزع هر کس به نیل انداخت رخت
Чун ба сӯии нон раҳе нашнохтанд
چون به سوی نان رهی نشناختند
Рахт ҳастиро дар об андохтанд
رخت هستی را در آب انداختند
Буд ҷонии қимат ҳар тоӣ нон
بود جانی قیمت هر تای نان
Нон ҳаме гуфтанд ва медоданд ҷон
نان همیگفتند و میدادند جان
Бхрдии зебои ғуломиро бидид
بِخْرَدی زیباغلامی را بدید
Ков ба фахру ноз доман ме кашид
کاو به فخر و ناز دامن میکشید
Талъатӣ чун қурси хури ороста
طلعتی چون قرصِ خور آراسته
Неи з кам хории маи осои коста
نی ز کمخواری مهآسا کاسته
Тоза рӯйу хандаи ноку шодком
تازهروی و خندهناک و شادکام
Ҳар тараф чун шохи хуррам дар хиром
هر طرف چون شاخ خرّم در خرام
Бхрдш гуфт « эй ғулом аз фахру ноз
بخردش گفت «ای غلام از فخر و ناز
Чанд бошӣ саркашу гардани фароз ?
چند باشی سرکش و گردنفراز؟
Аз ғами нони олимии хору дижам
از غم نان عالمی خوار و دژم
Ту чарое инчунин фориғи зи ғам ? »
تو چرایی اینچنین فارغ ز غم؟»
Гуфт « бар сари хоҷа Эй дорам Карим
گفت «بر سر خواجهای دارم کریم
Ҳастам аз анъом ӯ ғарқи Наим
هستم از انعام او غرق نعیم
Хон пар аз нон , хонааш пар гандум аст
خوان پر از نان، خانهاش پر گندم است
Номи қаҳт аз хону мон ӯ гум аст
نام قحط از خان و مان او گم است
Чун набошам хурраму шод инчунин ? !
چون نباشم خرم و شاد اینچنین؟!
Вази газанди қаҳти озод инчунин ? ! »
وز گزند قحط آزاد اینچنین؟!»