Шоирӣ шуд пеши шоҳи номвар

شاعری شد پیش شاه نامور

К-эии зи рифъати суда дар афлоки сар

کای ز رفعت سوده در افلاک سر

Дар мдиҳти тоза шеърӣ гуфта ам

در مدیحت تازه شعری گفته ام

Гавҳарии равшан чу шеърӣ суфта ам

گوهری روشن چو شعری سفته ام

Гарчи халқӣ дар мадҳат суфта анд

گرچه خلقی در مدحت سفته اند

Инчунин мадҳии туро кам гуфта анд

اینچنین مدحی تو را کم گفته اند

Номае онгаҳ ба даст шоҳ дод

نامه ای آنگه به دست شاه داد

Карда номи шоҳу бас дар ваии савод

کرده نام شاه و بس در وی سواد

Шоҳ гуфташ к-эии тиҳӣ аз ақлу ҳуш

شاه گفتش کای تهی از عقل و هوش

Ба ки бошӣ аз чунин мадҳӣ хамӯш

به که باشی از چنین مدحی خموش

Нест нақши номаи ?ути ҷузи ному бас

نیست نقش نامه ات جز نام و بس

Зикри ном кас набошад мадҳи кас

ذکر نام کس نباشد مدح کس

Не ба малику адл васфам карда Эй

نی به ملک و عدل وصفم کرده ای

Неи ҳадиси тахт ва тоҷ оварда Эй

نی حدیث تخت و تاج آورده ای

Даври азин авсоф чун номами барӣ

دور ازین اوصاف چون نامم بری

Он набошад шеваи мадҳ оварӣ

آن نباشد شیوه مدح آوری

Гуфт шоҳои ту бад-ӣни фархундаи ном

گفت شاها تو بدین فرخنده نام

Ёфтӣ шӯҳрат ба авсофи киром

یافتی شهرت به اوصاف کرام

Ҳар ки хонд номи ту ё башнавад

هر که خواند نام تو یا بشنود

Ҷузи бад-ӣни авсофи зеҳнаш кӣ равад

جز بدین اوصاف ذهنش کی رود

Чун буд науммат бар ин авсофи дол

چون بود نامت بر این اوصاف دال

Дафтарӣ бошад зи авсофи камол

دفتری باشد ز اوصاف کمال

Гарчи ҳарфии ғайри азин мазкӯр нест

گرچه حرفی غیر ازین مذکور نیست

Мадҳи ту гар хонам онро давр нест

مدح تو گر خوانم آن را دور نیست