Ҷомӣ Эй карда бисоти умри тай

جامی ای کرده بساط عمر طی

Дар хаёли шеър бӯдан то ба кӣ

در خیال شعر بودن تا به کی

Ҳамчуи хома чанд бошӣ хомкор

همچو خامه چند باشی خامکار

Дар саводи шеъри пайчии номаи вор

در سواد شعر پیچی نامه وار

Мӯӣ ту шуд дар сияҳи кории сифед

موی تو شد در سیه کاری سفید

Рӯи сифедии зини ҳунар кам дори умед

رو سفیدی زین هنر کم دار امید

Зончаҳ гуфтӣ вақти узр овардан аст

زانچه گفتی وقت عذر آوردن است

Вирди худ астағфируллоҳ кардан аст

ورد خود استغفرالله کردن است

Вақф истиғфор кун нафасу нафас

وقف استغفار کن نفس و نفس

Нафасро дар ин нафаси ҳам ору бас

نفس را در این نفس هم آر و بس

зи оби истиғфор чун шастии даҳон

ز آب استغفار چون شستی دهان

Гӯи дуоу мадҳати шоҳи ҷаҳон

گو دعا و مدحت شاه جهان

Мадҳи шоҳи Комрони ёқӯби бег

مدح شاه کامران یعقوب بیگ

Файз борон омад ва ман ташнаи рег

فیض باران آمد و من تشنه ریگ

Реги ташна кӣ шавад аз оби сайр

ریگ تشنه کی شود از آب سیر

Бар видоъ ӯ куҷо бошад далер

بر وداع او کجا باشد دلیر

Чун буд сирии азин обами маҳол

چون بود سیری ازین آبم محال

Бар дуои беҳтар буд хатми мақол

بر دعا بهتر بود ختم مقال

Олам аз файзи нўолш тоза шуд

عالم از فیض نوالش تازه شد

Навбати адлаши баланд овоза шуд

نوبت عدلش بلند آوازه شد

Ҳар дамаши ҷоҳу ҷамолии тозаи бод

هر دمش جاه و جمالی تازه باد

Муддати маликаши буруни зи андозаи бод

مدت ملکش برون ز اندازه باد