эй зи паии табли шиками ҳамчу ноӣ
ای ز پی طبل شکم همچو نای
Ҷумла гулӯ гашта зи сар то ба пой
جمله گلو گشته ز سر تا به پای
Кори ту аз ҳар чаҳ тасаввур кунӣ
کار تو از هر چه تصور کنی
Нест биҷузи онкии шикам пар кунӣ
نیست بجز آنکه شکم پر کنی
Ҳирси ту луқма на ба инсоф зад
حرص تو لقمه نه به انصاف زد
Дояи туро баҳри шикам ноф зад
دایه تو را بهر شکم ناف زد
Чанд кашии ранҷи шикам аз газоф
چند کشی رنج شکم از گزاف
Гар наздат дояи бад-ӣни шеваи ноф
گر نزدت دایه بدین شیوه ناف
Соз чу нофаи шиками хеши хушк
ساز چو نافه شکم خویش خشک
Бӯ ки дамад аз нафаст буии машк
بو که دمد از نفست بوی مشک
Накҳати рӯзаи зи лаби рӯзаи дор
نکهت روزه ز لب روزه دار
Ба буд аз нофаи машки ттор
به بود از نافه مشک تتار
Меъда маъаад карда паии нону об
معده معد کرده پی نان و آب
Кӣ шавад аз қӯти равон баҳра ёб
کی شود از قوت روان بهره یاب
Ботинат аз нафасу ҳавои ммтлӣ
باطنت از نفس و هوا ممتلی
Чун расадат лиззат « алсўми лӣ »
چون رسدت لذت «الصوم لی »
Ҳар чаҳ бидон шаръи бишорат даҳ аст
هر چه بدان شرع بشارت ده است
Аз ҳамаи ҳарф « анои аҷзӣ ба » аст
از همه حرف «انا اجزی به » است
Шуълаи дӯзах чу шавад теғи зан
شعله دوزخ چو شود تیغ زن
ё шарараши новак хизлон фикан
یا شررش ناوک خذلان فکن
Рӯзаи гирди омада дар дафтарат
روزه گرد آمده در دفترت
Чун сипар нур кашад дар ?бирт
چون سپر نور کشد در برت
Ҳирсу шараи дӯзахи пар оташ аст
حرص و شره دوزخ پر آتش است
Меҳр задан бар дар дӯзах хуш аст
مهر زدن بر در دوزخ خوش است
Рӯза буд меҳр задан бар дараш
روزه بود مهر زدن بر درش
Меҳр бизан то барраӣ аз шараш
مهر بزن تا برهی از شرش
Чун хари кноси зи баси нохушӣ
چون خر کناس ز بس ناخوشی
Хуй гирифтӣ ба наҷосати кашӣ
خوی گرفتی به نجاست کشی
Бо ман аз ин нукта чаҳ бошӣ дурушт
با من از این نکته چه باشی درشت
Ту ба шикам май кашӣ ва ӯ ба пушт
تو به شکم می کشی و او به پشت
Моҳи нав рӯза бибин аз уфуқ
ماه نو روزه ببین از افق
Кобрўӣ ҳураст зи нилии ттқ
کابروی حور است ز نیلی تتق
намекунад ?има ки лаб аз баҳри мо
می کند ایما که لب از بهر ما
Меҳр кун эй меҳри лабати меҳри мо
مهر کن ای مهر لبت مهر ما
Лаб чу бабандӣ зи таому шароб
لب چو ببندی ز طعام و شراب
Дар ҳарам мот шавад фатҳи боб
در حرم مات شود فتح باب
Турфаи калидӣ ки дарин тангноӣ
طرفه کلیدی که درین تنگنای
Ҳоўиаҳ банд омаду ҷинати гушой
هاویه بند آمد و جنت گشای
Сесад ва шастаст туро рӯзи сол
سیصد و شصت است تو را روز سال
Беш з кам хории яке сӣ манол
بیش ز کم خواری یکی سی منال
Гурз ту ёбад як азин сӣ шикаст
گرز تو یابد یک ازین سی شکست
Ҳалқи з кФортт уфтад ба шаст
حلق ز کفارتت افتد به شصت
Карда қазои дайни туро ғорат аст
کرده قضا دین تو را غارت است
Кати зи адо рӯй ба куффорат аст
کت ز ادا روی به کفارت است
Гуруснагӣ туъма хон ризост
گرسنگی طعمه خوان رضاست
Ташнаи лабии шарбат ҷом сафост
تشنه لبی شربت جام صفاست
Рӯзаи хосон на ҳаминасту бас
روزه خاصان نه همین است و بس
Балки баридан буд аз ҳар ҳавас
بلکه بریدن بود از هر هوس
Ҳар чаҳ набояд ки биҷӯе мҷўӣ
هر چه نباید که بجویی مجوی
Ҳар чаҳ нишоед ки бигӯе магӯӣ
هر چه نشاید که بگویی مگوی
Чашм макун боз ба нодӣданӣ
چشم مکن باز به نادیدنی
Гӯш бипардоз з нишниданӣ
گوش بپرداز ز نشنیدنی
Дасти мёлоӣ ба шуғли дағал
دست میالای به شغل دغل
Пои мФрсоӣ ба роҳи амл
پای مفرسای به راه امل
Илму амалро зи риё пок кун
علم و عمل را ز ریا پاک کن
Балки дил аз ғайри худо пок кун
بلکه دل از غیر خدا پاک کن
Нест туро қиблаи дайни ҷузи худоӣ
نیست تو را قبله دین جز خدای
Ҳеҷ мадони ҳеҷ мубини ҷузи худоӣ
هیچ مدان هیچ مبین جز خدای
Ҳар чаҳ на зикри вай азон дам бабанд
هر چه نه ذکر وی ازان دم ببند
Вончаҳ писандаш набӯд кам писанд
وانچه پسندش نبود کم پسند
Воя нафасаст ҷуз ӯ ҳар чаҳ ҳаст
وایه نفس است جز او هر چه هست
Вои тугар зон накашӣ бози даст
وای تو گر زان نکشی باز دست
Ҷустан он вояи з бе моиагӣаст
جستن آن وایه ز بی مایگیست
Мояи иқболи ту бе воигист
مایه اقبال تو بی وایگیست
Нафасу ҳавогар шарафӣ доштӣ
نفس و هوا گر شرفی داشتی
Аҳли дилаш кӣ ба ту бгзоштӣ
اهل دلش کی به تو بگذاشتی
Дар дилу ҷони тухм дигар коштанд
در دل و جان تخم دگر کاشتند
Лоҷарами онро ба ту бгзоштнд
لاجرم آن را به تو بگذاشتند