Хости яке кӯр , зании зишт рӯй

خواست یکی کور، زنی زشت روی

Кӣнаи варӣ , таънаи занӣ , зишти хуй

کینه وری، طعنه زنی، زشت خوی

Аз шабаҳаш , чеҳраи сияҳи ранг тар

از شبه اش، چهره سیه رنگ تر

Вази сипараш , ҷабҳаи пари ожанг тар

وز سپرش، جبهه پر آژنگ تر

Гӯши кару пушти кажу чашми кож

گوش کر و پشت کژ و چشم کاژ

Хомшиши биҳдаҳ , гуфтори жож

خامشیش بیهده، گفتار ژاژ

Як шабӣ аз ноз ба он кӯр гуфт

یک شبی از ناز به آن کور گفت

Ҳайф ки монад аз ту ҷамолам наҳуфт

حیف که ماند از تو جمالم نهفت

Талъати ман , хоста аз маи хароҷ

طلعت من، خواسته از مه خراج

Ҳарф хиҷолат зада бар лавҳи оҷ

حرف خجالت زده بر لوح عاج

Наргиси ман , чашму чароғи чаман

نرگس من، چشم و چراغ چمن

Лолаи ман , доғ на ёсуман

لاله من، داغ‌نه یاسمن

Аз сифати қомати ман , кӯтаҳӣ

از صفت قامت من، کوتهی

Ёфта овозаи сарви сеӣ

یافته آوازه سرو سَهی

Кӯр чу афсона ӯ гӯш кард

کور چو افسانه او گوش کرد

Хӯни дил аз сина ӯ ҷӯш кард

خون دل از سینه او جوش کرد

Гуфт , агар ҳоли чунин будят

گفت، اگر حال چنین بودیت

Давлату иқболи қарин будят

دولت و اقبال قرین بودیت

Домани ту , дида варӣ доштӣ

دامن تو، دیده وری داشتی

Тухми ҳавоят дгарӣ коштӣ

تخم هوایت دگری کاشتی

Ин ҳамаи бинандаи зи наздику давр

این همه بیننده ز نزدیک و دور

Кас наниҳад оина дар пеши кӯр

کس ننهد آینه در پیش کور

Чашми ман ар кӯр набӯдӣ чунин

چشم من ار کور نبودی چنین

Ту сар даъвӣ нагушӯдӣ чунин

تو سر دعوی نگشودی چنین

Бастагии чашмам аз авсофи ту

بستگی چشمم از اوصاف تو

Бар ту кушодаи сет дар лофи ту

بر تو گشاده ست در لاف تو

Ҷомӣ агар нақд камолят ҳаст

جامی اگر نقد کمالیت هست

Дар ҳуҷби ғайб ҷамолят ҳаст

در حُجُب غیب جمالیت هست

Бар басари аҳли назари ҷилваи даҳ

بر بصر اهل نظر جلوه ده

Дар назар бебасаронаш манеҳ

در نظر بی بصرانش منه

Вар на , зи ҳиммат дар инсофи зан

ور نه، ز همت در انصاف زن

Хати хато бар варақи лофи зан

خط خطا بر ورق لاف زن