эй ғамати шодии давлатмандон

ای غمت شادی دولتمندان

Лаби умед ба ёдати хандон

لب امید به یادت خندان

Боди як шамаи з лутфат гуфта

باد یک شمه ز لطفت گفته

Боғро ғунчаи дили бишкуфта

باغ را غنچه دل بشکفته

Май гушойӣ ба сари ангушти карам

می گشایی به سر انگشت کرم

Аз ҷабинҳо гиреҳи ғуссау ғам

از جبین ها گره غصه و غم

Бастан аз туасту кушодан аз ту

بستن از توست و گشادن از تو

Хостн аз ту фитодан аз ту

خاستن از تو فتادن از تو

То дар халқ набандӣ бар мо

تا در خلق نبندی بر ما

Фатҳ бобӣ напасандӣ бар мо

فتح بابی نپسندی بر ما

Ҷомӣ акнӯн зи худу халқи нФўр

جامی اکنون ز خود و خلق نفور

Хоҳад аз ту шарафи фари ҳузур

خواهد از تو شرف فر حضور

Тези байни сози бдонсони басараш

تیز بین ساز بدانسان بصرش

Ки ту бошӣ ҳамаи ҷо дар назараш

که تو باشی همه جا در نظرش

Ҳеҷ чизаши зи ту монеъ нашавад

هیچ چیزش ز تو مانع نشود

Ҷуз ба дидори ту қонеъ нашавад

جز به دیدار تو قانع نشود

Ҳамаи ҷо аз ҳамаи рӯ дар ҳамаи кас

همه جا از همه رو در همه کس

Ҷилваи нури туро бинаду бас

جلوه نور تو را بیند و بس

Нафрат ӯ зи ҳама кам гардад

نفرت او ز همه کم گردد

Улфаташ бо ҳама муҳкам гардад

الفتش با همه محکم گردد