эй зи худ ношуда як лаҳзаи халос

ای ز خود ناشده یک لحظه خلاص

Ҳар дам аз оми мҷуи хилвати хос

هر دم از عام مجو خلوت خاص

Чу алиф аз ҳамаи кас фард машав

چو الف از همه کس فرد مشو

Ҳукм « алмؤмни олФ » бишинав

حکم «المؤمن آلف » بشنو

Майли васлати зи алиф кам бошад

میل وصلت ز الف کم باشد

Ҷуз ба ҳарфӣ ки мақдам бошад

جز به حرفی که مقدم باشد

Ҳар чаҳ дар мартаба аз вай паст аст

هر چه در مرتبه از وی پست است

Дар васлат ба рухи ваии бастаи сет

در وصلت به رخ وی بسته ست

Гар Неи ҳамчуи алифи банд ба ҳеҷ

گر نیی همچو الف بند به هیچ

Аз сабақ ёфтагон пой мапӣч

از سبق یافتگان پای مپیچ

Лек аз онон ки ба пастяти кашанд

لیک از آنان که به پستیت کشند

Ба раҳи табъи парастяти кашанд

به ره طبع پرستیت کشند

Ба сари кангари ҳиммати саркаш

به سر کنگر همت سرکش

Домани васлат аз эшон даракаш

دامن وصلت از ایشان درکش

Азлат аз ғайр хуш ояд на зи ёр

عزلت از غیر خوش آید نه ز یار

Домани суҳбат ёрон магузор

دامن صحبت یاران مگذار

Ёр аз ёр кунад касби камол

یار از یار کند کسب کمال

Ёр аз ёри баради ҷоҳу ҷалол

یار از یار برد جاه و جلال

Ёр бо ёр ба ҳам ҷон ва тананд

یار با یار به هم جان و تنند

Сахти пайванд чу рӯҳ ва бадананд

سخت پیوند چو روح و بدنند

Тани зи ҷон зиндагӣ омӯз буд

تن ز جان زندگی آموز بود

Ҷон ба тан бандагӣ андӯз буд

جان به تن بندگی اندوز بود

Тан беҷон чаҳ буд мурдорӣ

تن بی جان چه بود مرداری

Ҷон бетан ки буд бекорӣ

جان بی تن که بود بیکاری

Санг аз партав худ гирад тоб

سنگ از پرتو خود گیرد تاب

Гардад аз суҳбати гули оби гулоб

گردد از صحبت گل آب گلاب

Чун сабо бар гул ва райҳон гузарад

چون صبا بر گل و ریحان گذرد

Бар сарати ғолия афшон гузарад

بر سرت غالیه افشان گذرد

Вари гузари сӯии хас ва хор кунад

ور گذر سوی خس و خار کند

Чашмат аз захми хас аФгор кунад

چشمت از زخم خس افگار کند

Чун занӣ дар камари суҳбати даст

چون زنی در کمر صحبت دست

Бо ҳарифон кунӣ оҳанг нишаст

با حریفان کنی آهنگ نشست

Бо бузургон ба адаб кун пайванд

با بزرگان به ادب کن پیوند

Неку бдҳр чаҳ бибинӣ бипасанд

نیک و بدهر چه ببینی بپسند

Бад азишон ба никуӣ бурдор

بد ازیشان به نکویی بردار

Худ азишон ҳама нек ояд кор

خود ازیشان همه نیک آید کار

Нутқи эшон зи мақомоти вусӯл

نطق ایشان ز مقامات وصول

Вази ту имону талаққӣ ба қабул

وز تو ایمان و تلقی به قبول

Бо рафиқон ба мурувват ме бош

با رفیقان به مروت می باش

Тухми эсору футувват май пош

تخم ایثار و فتوت می پاش

Айбашон чун фитад аз пардаи бадар

عیبشان چون فتد از پرده بدر

Дори пӯшида азон айби назар

دار پوشیده ازان عیب نظر

Бо фурӯдони шафқат варзӣ кун

با فرودان شفقت ورزی کن

Ёфтӣ марз , киё марзӣ кун

یافتی مرز، کیا مرزی کن

Дар хатоашон ба насиҳати пеши ой

در خطاشان به نصیحت پیش آی

Раҳ бар эшон ба насиҳат бигушоӣ

ره بر ایشان به نصیحت بگشای

Гар туро суҳбати некон бояд

گر تو را صحبت نیکان باید

Ҷуз ба некии раҳ он накушояд

جز به نیکی ره آن نگشاید

Неки шӯ то ки ба некон барисӣ

نیک شو تا که به نیکان برسی

Каси некони шӯй аз нек касе

کس نیکان شوی از نیک کسی

эй басои бад ки зи як хуии накӯ

ای بسا بد که ز یک خوی نکو

Бо накукор шавад ҳамзону

با نکوکار شود همزانو