Домати осорк эй турфаи қалам

دامت آثارک ای طرفه قلم

Доми дил ҳо задӣ аз машки рақам

دام دل ها زدی از مشک رقم

Воситии нисбату шомии асарӣ

واسطی نسبت و شامی اثری

Тӯҳфаи шоми сӯии рӯми барӣ

تحفه شام سوی روم بری

Нақд умраст нисори қидмат

نقد عمر است نثار قدمت

Нур чашмаст саводи рақамат

نور چشم است سواد رقمت

Мурғи ҷони рости срири ту сафир

مرغ جان راست صریر تو صفیر

Вази сафири ту дар офоқи нафир

وز صفیر تو در آفاق نفیر

Аз куҷои пурсамт эй қосиди дил

از کجا پرسمت ای قاصد دل

Ки аҷаби мсръӣу мстъҷл

که عجب مسرعی و مستعجل

Мураккаби гарми Аннан май ронӣ

مرکب گرم عنان می رانی

Хуии чикони қатраи занон май ронӣ

خوی چکان قطره زنان می رانی

Номаи номФзо май оре

نامه نامفزا می آری

Хайри мақдами зи куҷо май оре

خیر مقدم ز کجا می آری

Ин чаҳ нақшаст ки ногоҳ задӣ

این چه نقش است که ناگاه زدی

Панҷаи шаб ба рух моҳ задӣ

پنجه شب به رخ ماه زدی

Бофтӣ бар қади ин ҳури сиришт

بافتی بر قد این حور سرشت

Ҳала аз турраи ҳурони биҳишт

حله از طره حوران بهشت

Ин чаҳ ҳураст дарин ҳалаи ноз

این چه حور است درین حله ناز

Карда аз давлати ҷовиди тароз

کرده از دولت جاوید طراز

Рӯй зебоаши маи авҷи шараф

روی زیباش مه اوج شرف

Зулфи мишкӣнаш « ман аллили зулф »

زلف مشکینش «من اللیل زلف »

Ҷабҳааш фотиҳаи мусҳафи нур

جبهه اش فاتحه مصحف نور

Бар майонаш камар « хироломўр »

بر میانش کمر «خیرالامور»

Ҳар ду мисроъи зи ваии абрӯе

هر دو مصراع ز وی ابرویی

Қиблаи ҳоҷати ҳоҷати ҷӯӣ

قبله حاجت حاجت جویی

Чашмаш аз кӯҳли басирати равшан

چشمش از کحل بصیرت روشن

Назари лутф ба ушшоқи афкан

نظر لطف به عشاق افکن

Туррааш пардаи каши шоҳиди дайн

طره اش پرده کش شاهد دین

Хол ӯ мардумаки чашми яқин

خال او مردمک چشم یقین

Лаб ӯ муждаи даҳ боди Масеҳ

لب او مژده ده باد مسیح

Дар фусуни хуоне ҳар мурдаи фасеҳ

در فسون خوانی هر مرده فصیح

Ростии шакли қади раънояш

راستی شکل قد رعنایش

Сидқи акси рухи субҳи осоиш

صدق عکس رخ صبح آسایش

Гӯшаш аз ҳалқаи ихлоси гарон

گوشش از حلقه اخلاص گران

Дидаи ишқ ба рӯйиши нигарон

دیده عشق به رویش نگران

Хиради гоми зан аз дунболаш

خرد گام زن از دنبالش

Бихўд аз замзамаи халхолаш

بیخود از زمزمه خلخالش

Ҷомӣ омад чу ба халхоли сухан

جامی آمد چو به خلخال سخن

Аз дуои гавҳар хлхош кун

از دعا گوهر خلخاش کن

ё раби ин ғайрати ҳўролъин ро

یا رب این غیرت حورالعین را

Шоҳиди равзаи алӣин ро

شاهد روضه علیین را

Аз дилу дида ҳар дидаи варӣ

از دل و دیده هر دیده وری

Бахши тавфиқи қабули назарӣ

بخش توفیق قبول نظری

Хоссаи он дар равиши фазли далер

خاصه آن در روش فضل دلیر

Зон далеряш шудаи номи ду шер

زان دلیریش شده نام دو شیر

Он яке дар раҳи дайни шери худоӣ

آن یکی در ره دین شیر خدای

Ваон дигар панҷа ба ҳар сайди гушой

وان دگر پنجه به هر صید گشای

Чашмаш аз хуши қулмон равшан кун

چشمش از خوش قلمان روشن کن

Холаш аз поки дмон гулшан кун

خالش از پاک دمان گلشن کن

Аз хати хуби куниши поянда

از خط خوب کنش پاینده

Вази дами поки тараби зоянда

وز دم پاک طرب زاینده

Лек дар ҷилваи гуҳи иззату ҷоҳ

لیک در جلوه گه عزت و جاه

Дораш аз дасти дуе поки нигоҳ

دارش از دست دویی پاک نگاه

Аввали он хомаи зан саҳв навис

اول آن خامه زن سهو نویس

Ба сари дӯки қалами биҳдаҳи рейс

به سر دوک قلم بیهده ریس

Бар хату шеъри вуқуф аз ваии давр

بر خط و شعر وقوف از وی دور

Чашми дорони ҳуруф аз ваии кӯр

چشم داران حروف از وی کور

Фаслу васли клмотш на ба ҷой

فصل و وصل کلماتش نه به جای

Фасли пеши назараш васл намой

فصل پیش نظرش وصل نمای

Гуҳи ду бегона ба ҳам пайваста

گه دو بیگانه به هم پیوسته

Гуҳи ду ҳамхонаи зи ҳам бигусаста

گه دو همخانه ز هم بگسسته

Нуқтаҳояш на ба қонӯни ҳисоб

نقطه هایش نه به قانون حساب

Хориҷ аз доираи сидқу савоб

خارج از دایره صدق و صواب

Хол рухсора зада бар кафи пой

خال رخساره زده بر کف پای

Шуда аз зевари рухи пои орой

شده از زیور رخ پای آرای

Вар ба аъроб шудаи роҳспр

ور به اعراب شده راهسپر

Расм хат гашта азуи зеру зибр

رسم خط گشته ازو زیر و زبر

Гуҳи навиштаи сет каму гоҳи фузун

گه نوشته ست کم و گاه فزون

Гашта мавзуни зи хаташи номавзун

گشته موزون ز خطش ناموزون

ё бардаи яке аз панҷ ангушт

یا برده یکی از پنج انگشت

ё фузуда шашуми ангушт ба мушт

یا فزوده ششم انگشت به مشت

Аз қалами боди ҷудои ангушташ

از قلم باد جدا انگشتش

Балки ангушти қалам дар мушташ

بلکه انگشت قلم در مشتش

Дувуми он кас ки кашад гзлки тез

دوم آن کس که کشد گزلک تیز

Баҳри ислоҳ на аз саҳву ситез

بهر اصلاح نه از سهو و ستیز

Битарошад зи варақи ҳарфи савоб

بتراشد ز ورق حرف صواب

Занад аз калаки хатои нақш бар об

زند از کلک خطا نقش بر آب

Гул кунад хор ба ҷо бинишонад

گل کند خار به جا بنشاند

Хорро хубтар аз гул донад

خار را خوبتر از گل داند

Бодаши он гзлки ханҷари кирдор

بادش آن گزلک خنجر کردار

Қотеъи дасти тасарруфи зини кор

قاطع دست تصرف زین کار

Ҳасани мақта чу буд расми куҳан

حسن مقطع چو بود رسم کهن

Қатъ кардем бар ин нуктаи сухан

قطع کردیم بر این نکته سخن

Хатми аллоҳи лнои болҳснӣ

ختم الله لنا بالحسنی

Ва ҳўи мавлонои нъми алмўлӣ

و هو مولانا نعم المولی