эй ки аз пот наёбам то фарқ

ای که از پات نیابم تا فرق

Як сари мӯӣ на дар неъмати ғарқ

یک سر موی نه در نعمت غرق

Сафҳаи ҷабҳаи ?ути он лавҳи мунир

صفحه جبهه ات آن لوح منیر

Ки буд лоиҳ азон сари замир

که بود لایح ازان سر ضمیر

Турфаи лўҳист ки бенуқтау хат

طرفه لوحیست که بی نقطه و خط

Зон тавон ҳарф ризо хонду схт

زان توان حرف رضا خواند و سخط

Мардумони ҳабашии пайкари чашм

مردمان حبشی پیکر چشم

Дидаи бонони ту дар манзари чашм

دیده بانان تو در منظر چشم

Абрувони чатри сияҳ бар сарашон

ابروان چتر سیه بر سرشان

Монеъ аз офати теғи хурашон

مانع از آفت تیغ خورشان

Гирдашони хори мижаи парчини банд

گردشان خار مژه پرچین بند

То з берун нарасад ҳеҷ газанд

تا ز بیرون نرسد هیچ گزند

Гӯши бигушодаи даҳон аз ду тараф

گوش بگشاده دهان از دو طرف

То шавад дарҷи гуҳари ҳамчуи садаф

تا شود درج گهر همچو صدف

Дар садафи қатра Нитсаон уфтад

در صدف قطره نیسان افتد

Вондр ӯ гавҳар эҳсон уфтад

واندر او گوهر احسان افتد

Дар машомати зи ду мошўраҳи сим

در مشامت ز دو ماشوره سیم

намедиҳад буии хуши анфоси насим

می دهد بوی خوش انفاس نسیم

Даҳанати коргаҳи тангу басӣ

دهنت کارگه تنگ و بسی

Корҳо ояд азу ҳар нафасӣ

کارها آید ازو هر نفسی

Нуктаи ронӣ ба мададгории ҳаш

نکته رانی به مددگاری هش

Чошнигирӣ ширину турш

چاشنی گیری شیرین و ترش

Луқмаи хоеу зулоли ангезӣ

لقمه خایی و زلال انگیزی

Луқмаҳоро ба зулол омезӣ

لقمه ها را به زلال آمیزی

То нагирад ба гулӯи роҳи нафас

تا نگیرد به گلو راه نفس

Тӯтӣ ҷон нашавад танги қафас

طوطی جان نشود تنگ قفس

Дасти ту коргузор аз чапу рост

دست تو کارگزار از چپ و راست

Карда кори ҳамаи тан бе каму кост

کرده کار همه تن بی کم و کاست

Пок ва нопок бишӯяд зи танат

پاک و ناپاک بشوید ز تنت

Баради олоиши чирк аз баданат

برد آلایش چرک از بدنت

Гуфт ӯ роҳати аҳбоб ва ба мушт

گفت او راحت احباب و به مشت

Мшткии сози ҳарифони дурушт

مشتکی ساز حریفان درشت

Вақти шонаи кашяти панҷаи гушой

وقت شانه کشیت پنجه گشای

Гоҳи тасбеҳи ту ангушт намой

گاه تسبیح تو انگشت نمای

Нохунаши захмаи чанг тан туаст

ناخنش زخمه چنگ تن توست

Ки бар он нағмаи роҳат зан туаст

که بر آن نغمه راحت زن توست

Нест чун пои ту соҳиби қадамӣ

نیست چون پای تو صاحب قدمی

Кат ба мақсӯди расонад ба дамӣ

کت به مقصود رساند به دمی

Раҳи барии раҳи сипарии гоми занӣ

ره بری ره سپری گام زنی

Пои марди ту ба ҳар анҷуманӣ

پای مرد تو به هر انجمنی

Чун сафи аҳли сафосозӣ ҷой

چون صف اهل صفا سازی جای

Дорадат аз мадади соқ ба пой

داردت از مدد ساق به پای

Ба мазаллат чу шӯй хок нишин

به مذلت چو شوی خاک نشین

Маҳди иззати нҳдти зери сарин

مهد عزت نهدت زیر سرین

Зонуяшро чу кунӣ курсии сар

زانویش را چو کنی کرسی سر

Ёбӣ аз сари дили арши хабар

یابی از سر دل عرش خبر

Омад он оинаи шоҳиди ғайб

آمد آن آینه شاهد غیب

Гар кунӣ рӯй дар ойӣна чаҳ айб

گر کنی روی در آیینه چه عیب

Ончии зинҳо ба ту пртўФкн аст

آنچه زینها به تو پرتوفکن است

Лухтӣ аз неъмати берун тан аст

لختی از نعمت بیرون تن است

Шарҳи анвоъи атоҳои дарун

شرح انواع عطاهای درون

Бошад аз ҳизи тақрири бурун

باشد از حیز تقریر برون

Дили казин парда буд прдгиӣ

دل کزین پرده بود پردگیی

Нав ба нав ёфта прўрдгиӣ

نو به نو یافته پروردگیی

Ақлу дайни пардагӣ парда ӯст

عقل و دین پردگی پرده اوست

Илму дониши ҳама парварда ӯст

علم و دانش همه پرورده اوست

Вончаҳи берун буд аз ҷону танат

وانچه بیرون بود از جان و تنت

Лек дар омадану зистанат

لیک در آمدن و زیستنت

Бошадаш мадхалии он раҳмат туаст

باشدش مدخلی آن رحمت توست

Ваз сар хон карам неъмат туаст

وز سر خوان کرم نعمت توست

Гарчи онро набӯд ҳаду қиёс

گرچه آن را نبود حد و قیاس

Воҷибаст аз ту бар он шукру сипос

واجب است از تو بر آن شکر و سپاس

Ҳамчунин офият аз ҳар чаҳ балост

همچنین عافیت از هر چه بلاست

Пеши соҳибназарон айн атост

پیش صاحبنظران عین عطاست

Неъматаст ин ки худои сохт барӣ

نعمت است این که خدا ساخت بری

Чашмат аз кӯрӣу гӯшти зи карӣ

چشمت از کوری و گوشت ز کری

Неъматаст ин ки дилат дошт нигоҳ

نعمت است این که دلت داشت نگاه

Аз ғами ҳишмату андешаи ҷоҳ

از غم حشمت و اندیشه جاه

Ҳар чаҳ зини чархи гиреҳ бар гиреҳ аст

هر چه زین چرخ گره بر گره است

Неъмати офият аз ҷумла ба аст

نعمت عافیت از جمله به است

Як бало ё ду гар омад ба сарат

یک بلا یا دو گر آمد به سرت

Дошт эмини зи ҳазор дигарат

داشت ایمن ز هزار دگرت

Қадари ин неъмат агар май доне

قدر این نعمت اگر می دانی

Хотир аз ғусса чаҳ май ранҷоне

خاطر از غصه چه می رنجانی