эй дилати шоҳи саропардаи ишқ
ای دلت شاه سراپرده عشق
Ҷони ту захми балои хӯрдаи ишқ
جان تو زخم بلا خورده عشق
Ишқи парвонаи шамъ азал аст
عشق پروانه شمع ازل است
Доғи прўонгиши лам изл аст
داغ پروانگیش لم یزل است
Бе қарории сипеҳр аз ишқ аст
بی قراری سپهر از عشق است
Гарми рафтории меҳр аз ишқ аст
گرم رفتاری مهر از عشق است
Хоки як ҷуръа азон ҷом гирифт
خاک یک جرعه ازان جام گرفت
Ки дарин доира ором гирифт
که درین دایره آرام گرفت
Дил бе ишқи тан беҷон аст
دل بی عشق تن بی جان است
Ҷони азуи зинда ҷовидон аст
جان ازو زنده جاویدان است
Гавҳари зиндагӣ аз ишқи талаб
گوهر زندگی از عشق طلب
Ганҷи пояндагӣ аз ишқи талаб
گنج پایندگی از عشق طلب
Мурда хон ҳар ки на аз ваии зиндаи сет
مرده خوان هر که نه از وی زنده ست
Нест дон ҳар чаҳ на зу пояндаи сет
نیست دان هر چه نه زو پاینده ست
Ишқ ҳар ҷо буд эксиргар аст
عشق هر جا بود اکسیرگر است
Миси зи хосияти эксир зар аст
مس ز خاصیت اکسیر زر است
Гӯна чун зари ушшоқи гўост
گونه چون زر عشاق گواست
Кончаҳ шуд гуфта буд равшану рост
کانچه شد گفته بود روشن و راست
Ишқи неи кори ҷаҳон сохтан аст
عشق نی کار جهان ساختن است
Балки нақди дилу ҷон бохтан аст
بلکه نقد دل و جان باختن است
Ишқи неи далқи бақо духтан аст
عشق نی دلق بقا دوختن است
Балки бо доғи фано сӯхтан аст
بلکه با داغ فنا سوختن است
Ошиқи он дон ки зи худ боз раҳад
عاشق آن دان که ز خود باز رهد
Нағмаи тарки худӣ соз диҳад
نغمه ترک خودی ساز دهد
На раҳи давлату дунёи супурд
نه ره دولت و دنیا سپرد
На сӯии неъмат уқбо нигарад
نه سوی نعمت عقبی نگرد
Қиблаи ҳиммат ӯ дӯст буд
قبله همت او دوست بود
Ҳар чаҳ ҷузи дӯсти ҳамаи пӯст буд
هر چه جز دوست همه پوست بود
Ончӣ бо дӯст диҳад пайвандаш
آنچه با دوست دهد پیوندش
Шавад аз фарти муҳаббати бандаш
شود از فرط محبت بندش
Гар дамади хори зи пиромн ӯ
گر دمد خار ز پیرامن او
Ки сӯй дӯст кашад доман ӯ
که سوی دوست کشد دامن او
Буд он хор ба аз гулзораш
بود آن خار به از گلزارش
Айни роҳати шимурди озораш
عین راحت شمرد آزارش
Вончаҳ аз дӯст ҳиҷобаш гардад
وانچه از دوست حجابش گردد
Бар рухи васл ниқобаш гардад
بر رخ وصل نقابش گردد
Гарчи худ мардумаки дида буд
گرچه خود مردمک دیده بود
Пеши чашмаш на писандида буд
پیش چشمش نه پسندیده بود
Ғам ӯ шодӣ ҷонаш бошад
غم او شادی جانش باشد
Ном ӯ вирд забонаш бошад
نام او ورد زبانش باشد
Гар ба зикраш гузаронад ҳамаи сол
گر به ذکرش گذراند همه سال
Нанишинад ба дилаши гирди малол
ننشیند به دلش گرد ملال
Гӯй гардад хами чавгонаш ро
گوی گردد خم چوگانش را
Сар наад зарбати фурмонаш ро
سر نهد ضربت فرمانش را
Назанад дам чу бигӯед ки бимир
نزند دم چو بگوید که بمیر
Шавад аз ҷоми аҷали ҷуръа пазир
شود از جام اجل جرعه پذیر
Нашавад ранҷаи зи бади хӯбӣ ӯ
نشود رنجه ز بد خوبی او
Назайд ҷуз ба ризои ҷӯӣ ӯ
نزید جز به رضا جویی او
Тарки хушнӯдӣ ағёр кунад
ترک خشنودی اغیار کند
Ба ризои дил ӯ кор кунад
به رضای دل او کار کند
Хира монад чу ҷамолаш бинад
خیره ماند چو جمالش بیند
Лол гардад чу даллолаш бинад
لال گردد چو دلالش بیند
Бошад аз лиззати суҳбати рақсон
باشد از لذت صحبت رقصان
Лек шавқаш напазирад нуқсон
لیک شوقش نپذیرد نقصان
Ҳар дамаши ҳайрат дигар зояд
هر دمش حیرت دیگر زاید
Ҳар нафаси шавқ дигар афзоед
هر نفس شوق دگر افزاید
Гарчи дар баҳр буд киштии вор
گرچه در بحر بود کشتی وار
Оқибати хушк лаб ояд ба канор
عاقبت خشک لب آید به کنار
Ҳар нафаси сад нафар аз ҳуру парӣ
هر نفس صد نفر از حور و پری
Гар кунад бар назараши ҷилва гарӣ
گر کند بر نظرش جلوه گری
Кам фитад ҷониби онҳо назараш
کم فتد جانب آنها نظرش
Нафрат афзӯн шавад аз ҳар нафараш
نفرت افزون شود از هر نفرش
Ғунча сон бошадаш аз рӯз баӣ
غنچه سان باشدش از روز بهی
Дили пар аз ёру зи ағёри тиҳӣ
دل پر از یار و ز اغیار تهی
На чу наргис ки чу бигушоед чашм
نه چو نرگس که چو بگشاید چشم
Бар ҳамаи хор ва гулаш ояд чашм
بر همه خار و گلش آید چشم
Гули ҳамон дар назараши хори ҳамон
گل همان در نظرش خار همان
Нашавад баҳри гул аз хори румон
نشود بهر گل از خار رمان
Ба рухи тозаи гулу хушки гиёҳ
به رخ تازه گل و خشک گیاه
Накунад ҷуз ба яке чашми нигоҳ
نکند جز به یکی چشم نگاه
Нест ин қоидаи ишқу вафо
نیست این قاعده عشق و وفا
Нест ин лозимаи сидқу сафо
نیست این لازمه صدق و صفا
ё макун биҳдаҳ аз ишқи хурӯш
یا مکن بیهده از عشق خروش
ё назари зончаҳ на маъшӯқ бапуш
یا نظر زانچه نه معشوق بپوش