зи кангардори кохи шаҳриёрӣ

ز کنگردار کاخ شهریاری

Чу ҳорси дидаи шакли кӯкнорӣ

چو حارس دیده شکل کوکناری

Ба бедорӣ намонда дигараши тоб

به بیداری نمانده دیگرش تاب

Хавос кӯкнораш карда дар хоб

خواص کوکنارش کرده در خواب

Ситора аз дуҳули кӯбии дуҳули кӯб

ستاره از دهل کوبی دهل کوب

Ҳуҷуми хоби дасташи баста бар чӯб

هجوم خواب دستش بسته بر چوب

Накарда муаззин аз гулбонг ё ҳӣ

نکرده مؤذن از گلبانگ یا حی

Фарроши ғифлати шаби мурдагони тай

فراش غفلت شب مردگان طی

Зулайхои он ба лабҳо шукри ноб

زلیخا آن به لبها شکر ناب

Шуда бар наргисаши ширини шукри хоб

شده بر نرگسش شیرین شکر خواب

Сараши суда ба болини ҷаъди сунбул

سرش سوده به بالین جعد سنبل

Таниш дода ба бистари хирмани гул

تنش داده به بستر خرمن گل

зи болини сунбулаш дар ҳам шикаста

ز بالین سنبلش در هم شکسته

Ба гули тори ҳарираши нақши баста

به گل تار حریرش نقش بسته

Ба хобаши чашми сӯрати байни ғунуда

به خوابش چشم صورت بین غنوده

Вале чашм дигар аз дили гушӯда

ولی چشم دگر از دل گشوده

Дар омад аз дараш ногуҳи ҷавонӣ

در آمد از درش ناگه جوانی

Чаҳ мегӯям ҷавонии не ки ҷонӣ

چه می گویم جوانی نی که جانی

Ҳумоюни пайкарӣ аз олами нур

همایون پیکری از عالم نور

Ба боғ хулд карда ғорати ҳур

به باغ خلد کرده غارت حور

Рабӯдаи сар ба сари ҳасану ҷамолаш

ربوده سر به سر حسن و جمالش

Гирифтаи як ба як ғанҷу даллолаш

گرفته یک به یک غنج و دلالش

Кашида қоматӣ чун тозаи шамшод

کشیده قامتی چون تازه شمشاد

Ба озодии ғуломаши сарви озод

به آزادی غلامش سرو آزاد

з бар овехтаи зулфӣ чу занҷир

ز بر آویخته زلفی چو زنجیر

Хирадро бастаи дасту пои тадбир

خرد را بسته دست و پای تدبیر

Фурӯзони лмъаҳи нур аз ҷабинаш

فروزان لمعه نور از جبینش

Мау хуршедро рӯ бар заминаш

مه و خورشید را رو بر زمینش

Мқўси абрӯяши миҳроби покон

مقوس ابرویش محراب پاکان

Мънбри сояи бон бар хўобнокон

معنبر سایه بان بر خوابناکان

Рахши моҳии зи авҷи бурҷи фирдавс

رخش ماهی ز اوج برج فردوس

з абрӯ карда он маи хона дар қавс

ز ابرو کرده آن مه خانه در قوس

Мкҳли наргисаш аз серумаи ноз

مکحل نرگسش از سرمه ناز

зи мижгон бар ҷигарҳо новак андоз

ز مژگان بر جگرها ناوک انداز

Ду лаълаш аз табассум дар шукри рез

دو لعلش از تبسم در شکر ریز

Даҳонаш дар такаллуми шукр омез

دهانش در تکلم شکر آمیز

Бриқ дараш аз лаъли дроФшон

بریق درش از لعل درافشان

Чу аз гулгуни шафақи барқи дурахшон

چو از گلگون شفق برق درخشان

Ба ханда аз сурайёи нур май рехт

به خنده از ثریا نور می ریخت

Намак аз пистаи пуршӯр май рехт

نمک از پسته پرشور می ریخت

Зқн чун себӣ аз ғабғаби мтўқ

ذقن چون سیبی از غبغب مطوق

зи себи овехтаи обии муъаллақ

ز سیب آویخته آبی معلق

Ба гули холи Рахш аз машки доғӣ

به گل خال رخش از مشک داغی

Гирифтаи ошёни зоғӣ ба боғӣ

گرفته آشیان زاغی به باغی

зи симаши соиду бозуи тавонгар

ز سیمش ساعد و بازو توانگر

з бе симии миён чун мӯии лоғар

ز بی سیمی میان چون موی لاغر

Зулайхо чун ба рӯйиш дида бикшод

زلیخا چون به رویش دیده بگشاد

Ба як дидораш афтод ончӣ афтод

به یک دیدارش افتاد آنچه افتاد

Ҷамолӣ дид аз ҳади башари давр

جمالی دید از حد بشر دور

Надида аз парӣ нашунида аз ҳур

ندیده از پری نشنیده از حور

зи ҳасани сӯрату лутфи шамоил

ز حسن صورت و لطف شمایل

Асираш шуд ба як дили не ба сад дил

اسیرش شد به یک دل نی به صد دل

Гирифт аз қоматаш дар дили хаёлӣ

گرفت از قامتش در دل خیالی

Нишонд аз дӯстӣ дар ҷони ниҳолӣ

نشاند از دوستی در جان نهالی

зи рӯйиши оташӣ дар сина афрӯхт

ز رویش آتشی در سینه افروخت

Вази он оташи матоъи сабру дайни сӯхт

وز آن آتش متاع صبر و دین سوخت

Вази он анбар фишон гесуии дилбанд

وز آن عنبر فشان گیسوی دلبند

Ба ҳар мӯи ришта ҷон кард пайванд

به هر مو رشته جان کرد پیوند

зи тоқи абрӯяш бо нола шуд ҷуфт

ز طاق ابرویش با ناله شد جفت

зи хоби олӯдаи чашмаши ғарқ хӯн гуфт

ز خواب آلوده چشمش غرق خون گفت

Дили танг аз лабаши танги шукри сохт

دل تنگ از لبش تنگ شکر ساخت

зи дандонаши мижаи ақди гуҳари сохт

ز دندانش مژه عقد گهر ساخت

зи симини соидаши шаст аз хиради даст

ز سیمین ساعدش شست از خرد دست

Майонашро камар дар бандагии баст

میانش را کمر در بندگی بست

Ба рӯйиш дид мишкӣни холи дилкаш

به رویش دید مشکین خال دلکش

Нишаст аз ваии сапанди осо бар оташ

نشست از وی سپند آسا بر آتش

зи себи ғабғабаши осеб ҷон дид

ز سیب غبغبش آسیب جان دید

Бдонсони себии осон кӣ тавон чид

بدانسان سیبی آسان کی توان چید

Бномизд чаҳ зебои сӯратӣ буд

بنامیزد چه زیبا صورتی بود

Ки сӯрати косту андари маънии афзуд

که صورت کاست و اندر معنی افزود

Зулайхо аз Зулайхоеи рамида

زلیخا از زلیخایی رمیده

Азон сӯрат ба маънӣ орамида

ازان صورت به معنی آرمیده

Азон маънӣ агар огоҳ будӣ

ازان معنی اگر آگاه بودی

Яке аз восилони роҳ будӣ

یکی از واصلان راه بودی

Вале чун буд дар сӯрати гирифтор

ولی چون بود در صورت گرفتار

Нашуд дар аввал аз маънии хабардор

نشد در اول از معنی خبردار

Ҳама дар банд пиндорем монда

همه در بند پنداریم مانده

Ба сӯратҳо гирифторем монда

به صورتها گرفتاریم مانده

зи сӯратгар на маънии рӯи намояд

ز صورت گر نه معنی رو نماید

Куҷои як дили сӯй сӯрат гароед

کجا یک دل سوی صورت گراید

Яқин донад ки дар кӯза наме ҳаст

یقین داند که در کوزه نمی هست

Азон дар гардани оради ташнааш даст

ازان در گردن آرد تشنه اش دست

Чу созад ғарқаи дарёии зулолаш

چو سازد غرقه دریای زلالش

Наёяд ёди нами дидаи суфолаш

نیاید یاد نم دیده سفالش

Шабии хуши ҳамчуи субҳи зиндагонӣ

شبی خوش همچو صبح زندگانی

Нишотафзо чу айёми ҷавонӣ

نشاط افزا چو ایام جوانی

зи ҷунбиши мурғ ва моҳӣ орамида

ز جنبش مرغ و ماهی آرمیده

Ҳаводиси пой дар доман кашида

حوادث پای در دامن کشیده

Дарин бстонсрои пари назора

درین بستانسرای پر نظاره

Намонда бози ҷузи чашми ситора

نمانده باز جز چشم ستاره

Рабӯдаи дузди шаби ҳуши асас ро

ربوده دزد شب هوش عسس را

Забони бастаи ҷараси ҷунбони ҷарас ро

زبان بسته جرس جنبان جرس را

Сегонро тавқ гашта ҳалқаи дам

سگان را طوق گشته حلقه دم

Дар он ҳалқаи раҳи фарёдашони гум

در آن حلقه ره فریادشان گم

зи шҳпри мурғи шаб ханҷар кашида

ز شهپر مرغ شب خنجر کشیده

зи бонги субҳ ноӣ худ бурӣда

ز بانگ صبح نای خود بریده