Чунин гуфт он схндони сухани санҷ
چنین گفت آن سخندان سخن سنج
Ки дар ганҷина будаш аз сухани ганҷ
که در گنجینه بودش از سخن گنج
Ки дар мағриби замини шоҳӣ ба номӯс
که در مغرب زمین شاهی به ناموس
Ҳаме зад кӯси шоҳии номи тимўс
همی زد کوس شاهی نام طیموس
Ҳамаи асбоби шоҳии ҳосил ӯ
همه اسباب شاهی حاصل او
Намонда орзӯе дар дил ӯ
نمانده آرزویی در دل او
зи фарқаши тоҷро ақболмндӣ
ز فرقش تاج را اقبالمندی
зи поиши тахтро пояи баландӣ
ز پایش تخت را پایه بلندی
Фалак дар хайлаш аз ҷавзои камарбанд
فلک در خیلش از جوزا کمربند
Зафар бо банди теғаши сахти пайванд
ظفر با بند تیغش سخت پیوند
Зулайхои номи зебо духтарӣ дошт
زلیخا نام زیبا دختری داشت
Ки бо ӯ аз ҳамаи олам сиррӣ дошт
که با او از همه عالم سری داشت
На духтари ахтарӣ аз бурҷи шоҳӣ
نه دختر اختری از برج شاهی
Фурӯзони гавҳарӣ аз дарҷи шоҳӣ
فروزان گوهری از درج شاهی
Нагунҷад дар баёни васфи ҷамолаш
نگنجد در بیان وصف جمالش
Кунам табъи озмоиӣ бо хаёлаш
کنم طبع آزمایی با خیالش
зи сар то по фурӯд оем чу мӯяш
ز سر تا پا فرود آیم چو مویش
Шавам равшани замир аз акси рӯйиш
شوم روشن ضمیر از عکس رویش
зи нӯшин лаълаш истимдод ҷӯям
ز نوشین لعلش استمداد جویم
зи васфаши ончӣ дар гунҷад бигӯям
ز وصفش آنچه در گنجد بگویم
Қадаши нахлии зи раҳмати офарӣда
قدش نخلی ز رحمت آفریده
зи бустони латофат сар кашида
ز بستان لطافت سر کشیده
зи ҷӯии шаҳриёрии оби хӯрда
ز جوی شهریاری آب خورده
зи сарви ҷӯйбории оби барда
ز سرو جویباری آب برده
Ба фарқаши мӯии доми ҳӯшмандон
به فرقش موی دام هوشمندان
Азу то машки фарқ аммо на чандон
ازو تا مشک فرق اما نه چندان
Фаровони мӯ шикофӣ карда шона
فراوان مو شکافی کرده شانه
Ниҳодаи фарқи нозук дар миёна
نهاده فرق نازک در میانه
зи фарқ ӯ ду нимаи нофаро дил
ز فرق او دو نیمه نافه را دل
Ва зу дар нофаи кори машки мушкил
و زو در نافه کار مشک مشکل
Фурӯи овехтаи зулфи самани соӣ
فرو آویخته زلف سمن سای
Фиканда шохи гулро соя дар пой
فکنده شاخ گل را سایه در پای
Ду гесуяши ду ҳиндӯии расани соз
دو گیسویش دو هندوی رسن ساز
зи шамшоди сарафрозаши расани боз
ز شمشاد سرافرازش رسن باز
Фалаки дарс ҷамолаш карда талқин
فلک درس جمالش کرده تلقین
Ниҳода аз ҷабинаши лавҳи симин
نهاده از جبینش لوح سیمین
зи тарафи лавҳ симинаш намӯда
ز طرف لوح سیمینش نموده
Ду навен сарнигӯн аз машки суда
دو نون سرنگون از مشک سوده
Ба зери он ду навен турфаи ду содш
به زیر آن دو نون طرفه دو صادش
Навиштаи калаки сунъи аўстодш
نوشته کلک صنع اوستادش
з ҳад навен ӯ то ҳалқа мем
ز حد نون او تا حلقه میم
Алиф ворӣ кашида бинӣ аз сим
الف واری کشیده بینی از سیم
Фузуда бар алифи сифри даҳон ро
فزوده بر الف صفر دهان را
Яке даҳ карда ошӯби ҷаҳон ро
یکی ده کرده آشوب جهان را
Шудаи синаши аён аз лаъли хандон
شده سینش عیان از لعل خندان
Кушода мемро уқда ба дандон
گشاده میم را عقده به دندان
зи бустони Ирами рӯйиши намӯна
ز بستان ارم رویش نمونه
Дар ӯ гулҳо шукуфтаи гӯнаи гӯна
در او گلها شکفته گونه گونه
Ба рӯ ҳар ҷониб аз холии нишоне
به رو هر جانب از خالی نشانی
Чу зангии бачагон дар гулистонӣ
چو زنگی بچگان در گلستانی
Занхдонаш ки сим безакот аст
زنخدانش که سیم بی زکات است
Дар ӯ чоҳии пар аз об ҳаёт аст
در او چاهی پر از آب حیات است
Ба зери ғабғаб ар донои баради роҳ
به زیر غبغب ار دانا برد راه
Буд гирди омадаи ршҳӣ азон чоҳ
بود گرد آمده رشحی ازان چاه
Қарори дил буд ноёб онҷо
قرار دل بود نایاب آنجا
Ки ҳам чоҳаст ва ҳам гирдоби онҷо
که هم چاه است و هم گرداب آنجا
Баёзи гарданаши софитар аз оҷ
بیاض گردنش صافی تر از عاج
Ба гардани оўрндши оҳӯони боҷ
به گردن آورندش آهوان باج
Бар ва дӯшаш зада таънаи саман ро
بر و دوشش زده طعنه سمن را
Гули андар ҷайб карда перҳан ро
گل اندر جیب کرده پیرهن را
Ду пистон ҳар яке чун қуббаи нур
دو پستان هر یکی چون قبه نور
Ҳубобии хостаҳ аз айни кофур
حبابی خاسته از عین کافور
Ду нори тоза бар рустаи зи як шох
دو نار تازه بر رسته ز یک شاخ
Кафи умедашони нбсўдаҳи густох
کف امیدشان نبسوده گستاخ
зи бозуи ганҷи симаш дар бағал буд
ز بازو گنج سیمش در بغل بود
Айёри сими пеши он дағал буд
عیار سیم پیش آن دغل بود
Паии тъўизи он покиза чун дар
پی تعویذ آن پاکیزه چون در
Дили покони олам аз дуои пар
دل پاکان عالم از دعا پر
Прирўён ба ҷон карда писандаш
پریرویان به جان کرده پسندش
Раги ҷони сохтаи тъўизи бандаш
رگ جان ساخته تعویذ بندش
зи тороҷи сарони тоҷ ва дияем
ز تاراج سران تاج و دیهیم
Ду соид остинаш карда пари сим
دو ساعد آستینش کرده پر سیم
Кафши роҳати даҳ ҳар меҳнати андеш
کفش راحت ده هر محنت اندیش
Ниҳодаи марҳамӣ бар ҳар дили риш
نهاده مرهمی بر هر دل ریش
Ба даст оварда зи ангуштони қалам ҳо
به دست آورده ز انگشتان قلم ها
Зада аз меҳр бар дилҳо рақам ҳо
زده از مهر بر دلها رقم ها
Дил аз ҳар нохунаши бастаи хаёлӣ
دل از هر ناخنش بسته خیالی
Фузуда бар сари бадарии ҳилолӣ
فزوده بر سر بدری هلالی
Ба панҷ ангушти маро бардаи панҷа
به پنج انگشت مه را برده پنجه
зи зӯри панҷаи маро карда ранҷа
ز زور پنجه مه را کرده رنجه
Майонаш мӯии бал каз мӯии нимӣ
میانش موی بل کز موی نیمی
зи борикӣ бар ӯ аз мӯии бимӣ
ز باریکی بر او از موی بیمی
Нёрстии камар аз мӯӣ бастан
نیارستی کمر از موی بستن
Казон мӯ будяш бими гусастан
کزان مو بودیش بیم گسستن
Шикам чун таҳта қоқм кашида
شکم چون تخته قاقم کشیده
Ба нармии дояи ноф ӯ бурӣда
به نرمی دایه ناف او بریده
Сринши кӯҳӣ аммо сими сода
سرینش کوهی اما سیم ساده
Чаҳ кӯҳӣ каз камари зери аўФтодаҳ
چه کوهی کز کمر زیر اوفتاده
Бидон нармӣ кигар афшурдяши мушт
بدان نرمی که گر افشردیش مشت
Бурун рафтӣ хамири ойини зи ангушт
برون رفتی خمیر آیین ز انگشت
зи дасти Афшори заррини пас хамаши шӯ
ز دست افشار زرین پس خمش شو
Биёи венаи сими даст Афшор бишинав
بیا وین سیم دست افشار بشنو
зи зери ноф то болои зону
ز زیر ناف تا بالای زانو
Нагӯям ҳеҷ нуктаи куҳна ё нав
نگویم هیچ نکته کهنه یا نو
Надода дар ҳарими он ҳарамгоҳ
نداده در حریم آن حرمگاه
Ҳисори исматаши андешаро роҳ
حصار عصمتش اندیشه را راه
Сухани ронами зи соқ ӯ ки чун аст
سخن رانم ز ساق او که چون است
Баннои ҳасанро симин сутун аст
بنای حسن را سیمین ستون است
Бномизд буд гулдастаи нур
بنامیزد بود گلدسته نور
Вале аз чашм ҳар бе нури мастур
ولی از چشم هر بی نور مستور
Сафоӣ ӯ намӯд ойӣнаро рӯ
صفای او نمود آیینه را رو
Даромад аз адаби пешаш ба зону
درآمد از ادب پیشش به زانو
Азон ойӣнаи ҳмзонўӣ ӯ шуд
ازان آیینه همزانوی او شد
Ки файзи нўрёб аз рӯй ӯ шуд
که فیض نوریاب از روی او شد
Ба вай ҳар кас ки ҳамзону нишинад
به وی هر کس که همزانو نشیند
Рухи давлат дар он ойӣна бинад
رخ دولت در آن آیینه بیند
Қадам дар лутф низ аз соқ кам нест
قدم در لطف نیز از ساق کم نیست
Чу ӯ дар лутфи каси соҳиб қадам нест
چو او در لطف کس صاحب قدم نیست
Чунон будаш чу рафтӣ чусту чобук
چنان بودش چو رفتی چست و چابک
Қадам аз пошна то панҷаи нозук
قدم از پاشنه تا پنجه نازک
Кигар бар чашми ошиқ будяш ҷой
که گر بر چشم عاشق بودیش جای
Шудӣ пари обилаи зи ашкаши кафи пой
شدی پر آبله ز اشکش کف پای
Надонам аз зару зевар чаҳ гӯям
ندانم از زر و زیور چه گویم
Ки хоҳад буд қосир ҳар чаҳ гӯям
که خواهد بود قاصر هر چه گویم
Ба зевари худ ки васфи он парӣ кард
به زیور خود که وصف آن پری کرد
Ки зеварро ҷамолаш зеварӣ кард
که زیور را جمالش زیوری کرد
Пар аз гавҳар ба торак афсарӣ дошт
پر از گوهر به تارک افسری داشت
Ки дар ҳар як хароҷ кишварӣ дошт
که در هر یک خراج کشوری داشت
Дару лаълаш ки буд овезаи гӯш
در و لعلش که بود آویزه گوش
Ҳамеи барад аз дилу ҷони лутфи он ҳуш
همی برد از دل و جان لطف آن هوش
Агар бигусастяши гавҳари зи гардан
اگر بگسستیش گوهر ز گردن
Шудӣ ганҷи ҷавоҳири ҷайбу доман
شدی گنج جواهر جیب و دامن
Мурассаъи мӯии бандаш каз қафо буд
مرصع موی بندش کز قفا بود
Ҳазорон ақди гавҳарро баҳо буд
هزاران عقد گوهر را بها بود
Нагар лутфаш гирифтӣ ёраро даст
نه گر لطفش گرفتی یاره را دست
Ки ёрстӣ ба дастонаш бар ӯ баст
که یارستی به دستانش بر او بست
Наёрам беш азин аз зар хабар дод
نیارم بیش ازین از زر خبر داد
Ки шуд халхолу андар поиш афтод
که شد خلخال و اندر پایش افتاد
Гуҳӣ дар ишваи маснади нишинӣ
گهی در عشوه مسند نشینی
Ба зебои дибаҳи рӯмӣу чинӣ
به زیبا دیبه رومی و چینی
Гуҳӣ дар ҷилваи айвони хиромӣ
گهی در جلوه ایوان خرامی
зи зркши ҳалаи мисрӣу шомӣ
ز زرکش حله مصری و شامی
Ба ҳар рӯз навай коФкндаҳи партав
به هر روز نوی کافکنده پرتو
Набӯда бар таниши ҷузи хлътии нав
نبوده بر تنش جز خلعتی نو
Ба як ҷайбаши дубора сар насуда
به یک جیبش دوباره سر نسوده
Чун ма ҳар рӯз аз бурҷӣ намӯда
چون مه هر روز از برجی نموده
зи побӯси сарон доман кашидӣ
ز پابوس سران دامن کشیدی
Бад-ӣни давлати магар доман раседӣ
بدین دولت مگر دامن رسیدی
Надодии дасти ҷузи пероҳанаш ро
ندادی دست جز پیراهنش را
Ки дар оғӯш худ дидӣ таниш ро
که در آغوش خود دیدی تنش را
Сеӣ сарвон ҳаводоряш кардӣ
سهی سروان هواداریش کردی
Прирўён парасторяш кардӣ
پریرویان پرستاریش کردی
зи ҳмзодони ҳазорон ҳўрзодаҳ
ز همزادان هزاران حورزاده
Ба хизмати рӯзу шаби пешаши ситода
به خدمت روز و شب پیشش ستاده
На ҳаргиз бар дилаш борӣ нишаста
نه هرگز بر دلش باری نشسته
На якбораш ба пои хории шикаста
نه یکبارش به پا خاری شکسته
Набӯдаи ошиқу маъшӯқи кас ро
نبوده عاشق و معشوق کس را
Надода раҳ ба хотири ин ҳавас ро
نداده ره به خاطر این هوس را
Ба шаб чун наргис сероб хуфтӣ
به شب چون نرگس سیراب خفتی
Саҳар чун ғунчаи хандони шкФтӣ
سحر چون غنچه خندان شکفتی
Ба симини лаъибатон аз хурдсолон
به سیمین لعبتان از خردسالان
Ба сни хона дар раънои ғизолон
به صن خانه در رعنا غزالان
Дилии фориғи зи лаъиби чархи даввор
دلی فارغ ز لعب چرخ دوار
Набӯдӣ ғайри лаъибати бозяши кор
نبودی غیر لعبت بازیش کار
бад-инсон хурраму дилшод будӣ
بدینسان خرم و دلشاد بودی
Вази он ғами хотираши озод будӣ
وز آن غم خاطرش آزاد بودی
Каш аз айём бар гардан чаҳ ояд
کش از ایام بر گردن چه آید
Вази ин шабҳои обистан чаҳ зояд
وز این شبهای آبستن چه زاید