Камони ишқ ҳар ҷои афканди тир
کمان عشق هر جا افکند تیر
Сипар дорӣ набошад кори тадбир
سپر داری نباشد کار تدبیر
Чу созад дар даруни он тири хона
چو سازد در درون آن تیر خانه
з берун бошад онро сад нишона
ز بیرون باشد آن را صد نشانه
Хушаст аз бхрдони ин нуктаи гуфтан
خوش است از بخردان این نکته گفتن
Ки машку ишқро натавон нуҳуфтан
که مشک و عشق را نتوان نهفتن
Агар бар машк гардад пардаи сад тӯй
اگر بر مشک گردد پرده صد توی
Кунад ғаммозӣ аз сад пардааш буи
کند غمازی از صد پرده اش بوی
Зулайхои ишқро пӯшида ме дошт
زلیخا عشق را پوشیده می داشت
Ба синаи тухми ғам пӯшида ме кошт
به سینه تخم غم پوشیده می کاشت
Вале сар мезад он ҳар дами з ҷое
ولی سر می زد آن هر دم ز جایی
Ҳаме кард аз дарун нашаву намое
همی کرد از درون نشو و نمایی
Гуҳӣ аз гиряи чашмаши об май рехт
گهی از گریه چشمش آب می ریخت
Чаҳ ҷои оби хӯни ноб май рехт
چه جای آب خون ناب می ریخت
Ба ҳар қатра ки аз мижгони кушодӣ
به هر قطره که از مژگان گشادی
Наоне роз ӯ бар рӯ фитодӣ
نهانی راز او بر رو فتادی
Гуҳӣ аз оташи дил оҳ ме кард
گهی از آتش دل آه می کرد
Ба гардуни дӯди оҳаш роҳ ме кард
به گردون دود آهش راه می کرد
Ба ҳар оҳӣ ки аз дил баркашидӣ
به هر آهی که از دل برکشیدی
Касони буии кабоб дил шунидӣ
کسان بوی کباب دل شنیدی
Ки аз рӯзу шаб бехоб ва бе хӯрд
که از روز و شب بی خواب و بی خورد
Гул сурхаш намӯдӣ лолаи зард
گل سرخش نمودی لاله زرد
Бдонстии ҳама каз ҳеҷ боғӣ
بدانستی همه کز هیچ باغی
Наравед лолае холии зи доғӣ
نروید لاله ای خالی ز داغی
Канизони ин нишонеҳо чу диданд
کنیزان این نشانی ها چو دیدند
Хати ошуфтагӣ бар вай кашиданд
خط آشفتگی بر وی کشیدند
Вале равшан нашуд конро сабаб чист
ولی روشن نشد کان را سبب چیست
Қазои ҷунбони он ҳол аҷаб кист
قضا جنبان آن حال عجب کیست
Яке гуфто касе мислаши надидаи сет
یکی گفتا کسی مثلش ندیده ست
Ҳамоно каз касе чашмаши расидаи сет
همانا کز کسی چشمش رسیده ست
Яке афтод ин маънии писандаш
یکی افتاد این معنی پسندش
Ки аз дев ва парӣ омад газандаш
که از دیو و پری آمد گزندش
Яке гуфто ҳамоно саҳар созӣ
یکی گفتا همانا سحر سازی
зи саҳараши баст бар домани тарозӣ
ز سحرش بست بر دامن طرازی
Яке гуфт ин ҳамаи осор ишқ аст
یکی گفت این همه آثار عشق است
Дилаш бешак ба зери бор ишқ аст
دلش بی شک به زیر بار عشق است
Вале касро ба бедории надида
ولی کس را به بیداری ندیده
зи хобаши гӯйии ин офати расида
ز خوابش گویی این آفت رسیده
Ҳамеи баст аз гумон ҳар каси хаёлӣ
همی بست از گمان هر کس خیالی
Ҳаме карданд бо ҳам қилу қолӣ
همی کردند با هم قیل و قالی
Вале сари дилаш зоҳир наме шуд
ولی سر دلش ظاهر نمی شد
Сухан бар ҳеҷ чиз охир наме шуд
سخن بر هیچ چیز آخر نمی شد
Азон ҷумлаи фусунгари доя Эй дошт
ازان جمله فسونگر دایه ای داشت
Ки аз афсунгарии сармоя Эй дошт
که از افسونگری سرمایه ای داشت
Ба роҳи ошиқии корозмуда
به راه عاشقی کارآزموده
Гуҳии ошиқи гуҳӣ маъшӯқ бӯда
گهی عاشق گهی معشوق بوده
Ба ҳам васлати даҳ маъшӯқу ошиқ
به هم وصلت ده معشوق و عاشق
Мувофиқи сози ёри номувофиқ
موافق ساز یار ناموافق
Шабӣ омад замин бӯсед пешаш
شبی آمد زمین بوسید پیشش
Ба ёд оварад хизматҳои хешаш
به یاد آورد خدمت های خویشش
Бигуфт эй ғунчаи бустони шоҳӣ
بگفت ای غنچه بستان شاهی
Ба хорӣ аз ту глрўёни мбоҳӣ
به خاری از تو گلرویان مباهی
Дилати хуррами лабати пари хандаи бодо
دلت خرم لبت پر خنده بادا
зи фарати бахти мо фархундаи бодо
ز فرت بخت ما فرخنده بادا
Ту дар боғи ҷамоли он тозаи сарвӣ
تو در باغ جمال آن تازه سروی
Ки кардат тӯтии ҷони тзрўӣ
که کردت طوطی جان تذروی
Ман аз баҳри вафои он ҷӯйборам
من از بحر وفا آن جویبارم
Ки прўрдти замона дар канорам
که پروردت زمانه در کنارم
Рахти зи оғоз ман будам ки дидам
رخت ز آغاز من بودم که دیدم
Ба теғ меҳр науфт ман буридам
به تیغ مهر نافت من بریدم
Сару тани шастам аз машку гулобат
سر و تن شستم از مشک و گلابت
Гулоб мшкбў кардам хитобат
گلاب مشکبو کردم خطابت
Қмот аз парда дил кардамат соз
قماط از پرده دل کردمت ساز
зи ҷонаши риштаи печидам ба сад ноз
ز جانش رشته پیچیدم به صد ناز
Ғизо аз шер додам шукрат ро
غذا از شیر دادم شکرت را
Бпрўрдми тани ҷонпарварат ро
بپروردم تن جان پرورت را
Шаб омад хоб дар кор ту кардам
شب آمد خواب در کار تو کردم
Саҳар шуд зеби рухсор ту кардам
سحر شد زیب رخسار تو کردم
Агар рафтам тарози дӯш будӣ
اگر رفتم طراز دوش بودی
Чу хуфтам хуфта дар оғӯш будӣ
چو خفتم خفته در آغوش بودی
Чу шуд шохи гулати сарви хиромон
چو شد شاخ گلت سرو خرامان
Ҳанузат дасти нгсстми зи домон
هنوزت دست نگسستم ز دامان
Ба ҳар корят хдмтгор будам
به هر کاریت خدمتگار بودم
Ба хдмтгорит дар кор будам
به خدمتگاریت در کار بودم
Ба ҳар ҷо рафт сарви дилрабоят
به هر جا رفت سرو دلربایت
Фитодам ҳамчуи соя дар қафоят
فتادم همچو سایه در قفایت
Чу бинишастӣ ба хизмати истодам
چو بنشستی به خدمت ایستادم
Чу хспидӣ ба пояти сари ниҳодам
چو خسپیدی به پایت سر نهادم
Кунун ҳам дар ҳамон корам ки будам
کنون هم در همان کارم که بودم
Бидон сидқати парасторам ки будам
بدان صدقت پرستارم که بودم
зи ман рози дилати пинҳон чаҳ дорӣ
ز من راز دلت پنهان چه داری
зи худ бегонаам зинсон чаҳ дорӣ
ز خود بیگانه ام زینسان چه داری
Бигӯӣ охири дарин карт ки андохт
بگوی آخر درین کارت که انداخت
Ки баради аинсони хиради борат ки андохт
که برد اینسان خرد بارت که انداخت
Чунин ошуфта ва дар ҳам чарое
چنین آشفته و در هم چرایی
Чунин бо дарду ғами ҳамдам чарое
چنین با درد و غم همدم چرایی
Гули сурхат чаро зардаст азинсон
گل سرخت چرا زرد است ازینسان
Дами гармат чаро сардаст азинсон
دم گرمت چرا سرد است ازینسان
Ту хуршедӣ чу моҳат костан чист
تو خورشیدی چو ماهت کاستن چیست
Заволи чоштгоҳт хостан чист
زوال چاشتگاهت خواستن چیست
Яқин донам ки зад моҳии туро роҳ
یقین دانم که زد ماهی تو را راه
Бигӯ равшани маро то кист он моҳ
بگو روشن مرا تا کیست آن ماه
Агар бар осмон бошад фиришта
اگر بر آسمان باشد فرشته
зи нури қудсён зотш сиришта
ز نور قدسیان ذاتش سرشته
Ба тасбеҳ ва дуо хонам чунонаш
به تسبیح و دعا خوانم چنانش
Ки орм бар замин аз осмонаш
که آرم بر زمین از آسمانش
Вагар бошад парӣ дар кӯҳу беша
وگر باشد پری در کوه و بیشه
Азоем хонем корасту пеша
عزایم خوانیم کار است و پیشه
Ба тасхираши азимат ҳо бихонам
به تسخیرش عزیمت ها بخوانم
Кунам дар шишау пешати нишонам
کنم در شیشه و پیشت نشانم
Вагар бошад зи ҷинси одамизод
وگر باشد ز جنس آدمیزاد
Базӯдии созам аз ваии хотирати шод
بزودی سازم از وی خاطرت شاد
Ки бошад худ ки пайвандат нахоҳад
که باشد خود که پیوندت نخواهد
На бандаи бал худовандат нахоҳад
نه بنده بل خداوندت نخواهد
Зулайхо чун бидид он меҳрбонӣ
زلیخا چون بدید آن مهربانی
Фусуни пардозӣу афсонаи хуоне
فسون پردازی و افسانه خوانی
Надид аз рости гуфтани ҳеҷ чора
ندید از راست گفتن هیچ چاره
Гирифт аз гиряи маро дар ситора
گرفت از گریه مه را در ستاره
Ки ганҷи мақсадами бас нопадид аст
که گنج مقصدم بس ناپدید است
Дар он ганҷи нопидо калид аст
در آن گنج ناپیدا کلید است
Чаҳ гӯям бо ту аз мурғии нишона
چه گویم با تو از مرغی نشانه
Ки бо анқо буд ҳам ошиёна
که با عنقا بود هم آشیانه
з анқо ҳаст номии пеши мардум
ز عنقا هست نامی پیش مردم
зи мурғи ман буд он номи ҳам гум
ز مرغ من بود آن نام هم گم
Чаҳ ширинаст айши талхкомӣ
چه شیرین است عیش تلخکامی
Ки медонад зи коми хеши номӣ
که می داند ز کام خویش نامی
зи даврӣ гарчи бошад талхи комаш
ز دوری گرچه باشد تلخ کامش
Кунад бории забони ширини зи номаш
کند باری زبان شیرین ز نامش
Забон бикшод онгаҳ пеши доя
زبان بگشاد آنگه پیش دایه
зи ҳамрозии баландаши сохт поя
ز همرازی بلندش ساخت پایه
Ба хоби хештан бедоряш дод
به خواب خویشتن بیداریش داد
Ба беҳӯшии худ ҳушёряш дод
به بیهوشی خود هشیاریش داد
Чу дояи ҳарфӣ аз тӯмор ӯ хонд
چو دایه حرفی از طومار او خواند
зи чораи созяши ҳайрон фурӯ монад
ز چاره سازیش حیران فرو ماند
Балии ин ҳарфи нақш ҳар хаёл аст
بلی این حرف نقش هر خیال است
Ки нодонистаро ҷустан маҳол аст
که نادانسته را جستن محال است
Муродиро зи аввал то ндонӣ
مرادی را ز اول تا ندانی
Куҷо дар охираш ҷустан туоне
کجا در آخرش جستن توانی
Наёраст аз дилаш чун банд бикшод
نیارست از دلش چون بند بگشاد
Ба ислоҳаши забон панд бикшод
به اصلاحش زبان پند بگشاد
Нахустин гуфт кинҳо кор дев аст
نخستین گفت کاینها کار دیو است
Ҳамеша кори девони макр ва рию аст
همیشه کار دیوان مکر و ریو است
Ба мардуми сӯратии зебои намоянд
به مردم صورتی زیبا نمایند
Ки то бар вай дар савдо гушойанд
که تا بر وی در سودا گشایند
Зулайхо гуфт девиро чаҳ ёро
زلیخا گفت دیوی را چه یارا
Ки бинмоед чунон шаклии длоро
که بنماید چنان شکلی دلارا
Танӣ каз шӯр ва шар бошад сиришта
تنی کز شور و شر باشد سرشته
Мъозоллаҳ казу зояд фиришта
معاذالله کزو زاید فرشته
Дигар гуфто ки ин хўобисти норост
دگر گفتا که این خوابیست ناراست
Чаро бояд ба ҳар норости ҷони кост
چرا باید به هر ناراست جان کاست
Бигуфт ин хоб агар норост будӣ
بگفت این خواب اگر ناراست بودی
бад-инсон расатонро кӣ рабӯдӣ
بدینسان راستان را کی ربودی
Шуморанд аҳли дили ин нуктаро рост
شمارند اهل دل این نکته را راست
Ки каҷ бо каҷ гароед рост бо рост
که کج با کج گراید راست با راست
Дигар гуфто ки ҳастӣ дониши андеш
دگر گفتا که هستی دانش اندیش
Бурун кун ин маҳол аз хотири хеш
برون کن این محال از خاطر خویش
Бигуфто кор агар будӣ ба дастам
بگفتا کار اگر بودی به دستم
Кӣ ин бор гарон додӣ шикастам
کی این بار گران دادی شکستم
Марои тадбири кор аз дасти рафтаи сет
مرا تدبیر کار از دست رفته ست
Аннани ихтиёр аз дасти рафтаи сет
عنان اختیار از دست رفته ست
Маро нақшӣ нишаста дар дили танг
مرا نقشی نشسته در دل تنگ
Ки бемуҳкам тараст аз нақш дар санг
که بی محکم تر است از نقش در سنگ
Агар бодии вазад ё обӣ ояд
اگر بادی وزد یا آبی آید
зи санги он нақши муҳкам чун задойад
ز سنگ آن نقش محکم چون زداید
Чу доя дидаш андари ишқи муҳкам
چو دایه دیدش اندر عشق محکم
Фурӯи баст аз насиҳати гӯйяши дам
فرو بست از نصیحت گوییش دم
Наоне рафту ҳолаш бо падар гуфт
نهانی رفت و حالش با پدر گفت
Падар зон қисса мушкил барошуфт
پدر زان قصه مشکل برآشفت
Вале чун буд оҷизи дасти тадбир
ولی چون بود عاجز دست تدبیر
Ҳўолт кард корашро ба тақдир
حوالت کرد کارش را به تقدیر