Биҳамдиллоҳ ки бар рағми замона
بحمدالله که بر رغم زمانه
Ба поён омад ин дилкаши фасона
به پایان آمد این دلکش فسانه
Дилам каз назмсанҷӣ дар ъно буд
دلم کز نظم سنجی در عنا بود
зи фикри қофия дар тангно буд
ز فکر قافیه در تنگنا بود
Бияфканад аз кафи фикрати тарозу
بیفکند از کف فکرت ترازو
Нишаст аз назмсанҷӣ сусти бозу
نشست از نظم سنجی سست بازو
зи девор фароғат ёфт пуштӣ
ز دیوار فراغت یافت پشتی
Ба роҳ нармӣ афтод аз дуруштӣ
به راه نرمی افتاد از درشتی
Серуми бардошт аз зонуи гаронӣ
سرم برداشت از زانو گرانی
Сабк шуд хотир аз бор наоне
سبک شد خاطر از بار نهانی
Қалами он Форси мураккаби аномл
قلم آن فارس مرکب انامل
Ки кардӣ аз ҳабаш дар рӯми манзил
که کردی از حبش در روم منزل
Ба рӯм аз мақдамаш монадӣ асарҳо
به روم از مقدمش ماندی اثرها
Ба ҳозир додӣ аз ғоиби хабарҳо
به حاضر دادی از غایب خبرها
Паии роҳати з мураккаб шуд пиёда
پی راحت ز مرکب شد پیاده
Дароз афтод бемаҳду всодаҳ
دراز افتاد بی مهد و وساده
На аз дасти қаламзани торакаши паст
نه از دست قلمزن تارکش پست
На гзлкро бар ӯ дар сарзаниши даст
نه گزلک را بر او در سرزنش دست
Дуот аз таблаи машки хатое
دوات از طبله مشک خطایی
Ба имдоди қалам дар мшксоиӣ
به امداد قلم در مشکسایی
Даҳони табларо зад Меҳрӣ аз мум
دهان طبله را زد مهری از موم
Ки ба бошад даҳони таблаи махтум
که به باشد دهان طبله مختوم
Варақҳо аз парешонеи рҳиднд
ورق ها از پریشانی رهیدند
Ба домани пой ҷамъият кашиданд
به دامن پای جمعیت کشیدند
Ба сони гули ду сад баргаст ва як пӯст
به سان گل دو صد برگ است و یک پوست
Ки то кӣ барканд зишони фалаки пӯст
که تا کی برکند زیشان فلک پوست
Чу гул ҳар дами ривоҷи тозаи шани бод
چو گل هر دم رواج تازه شان باد
зи пайванди бақои шерозаи шани бод
ز پیوند بقا شیرازه شان باد
Китобии байн ба калаки сидқи марқӯм
کتابی بین به کلک صدق مرقوم
Ба номи ошиқу маъшӯқи мавсӯм
به نام عاشق و معشوق موسوم
зи номаш тӯтӣ осоем шкрхо
ز نامش طوطی آسایم شکرخا
Чу барадами номи Юсуф бо Зулайхо
چو بردم نام یوسف با زلیخا
Бномизд чаҳ хуррами нўбҳорист
بنامیزد چه خرم نوبهاریست
Казу боғи Ирамро хорхорист
کزو باغ ارم را خارخاریست
Буд ҳар достон зу бӯстонӣ
بود هر داستان زو بوستانی
Ба ҳар бустони зи глрўиии нишоне
به هر بستان ز گلرویی نشانی
Ҳазорон тозаи гул дар ваии шигифта
هزاران تازه گل در وی شگفته
Ду сад наргис ба хоби нози хуфта
دو صد نرگس به خواب ناز خفته
Чаманҳои маъонии шох дар шох
چمن های معانی شاخ در شاخ
Ъборотши нўоснҷони густох
عباراتش نواسنجان گستاخ
Хати мишкӣн ӯ бар лавҳи кофур
خط مشکین او بر لوح کافور
Чу дар пои дарахтони сояу нур
چو در پای درختان سایه و نور
Ҳар он ҳарфӣ ки дар ваии чашма дор аст
هر آن حرفی که در وی چشمه دار است
зи маънии мавҷи зани як чашма сор аст
ز معنی موج زن یک چشمه سار است
Ба ҳар сӯи ҷадвал аз ҳар чашмаи сорӣ
به هر سو جدول از هر چشمه ساری
Пар аз оби латофати ҷӯйборӣ
پر از آب لطافت جویباری
Хуши он раҳрав ки бахти созгораш
خوش آن رهرو که بخت سازگارش
Нишонд бар лаби он ҷӯйбораш
نشاند بر لب آن جویبارش
Назар дар обаш аз дил ғам бишӯяд
نظر در آبش از دل غم بشوید
Ғубор аз хотир дарҳам бишӯяд
غبار از خاطر درهم بشوید
зи ҷонаш сар занад сари вафое
ز جانش سر زند سر وفایی
зи ҷайби оради буруни дасти дуое
ز جیب آرد برون دست دعایی
зи мавҷи баҳри алтофи илоҳӣ
ز موج بحر الطاف الهی
Кунад ин ташнаи лабро қатраи хоҳӣ
کند این تشنه لب را قطره خواهی
Чу оради тозаи гулҳоро дар оғӯш
چو آرد تازه گلها را در آغوش
Нагардад боғбон бар ваии фаромӯш
نگردد باغبان بر وی فراموش
Қалами нассаҷии ин ҷинси фахри
قلم نساجی این جنس فاخر
Расониди охири солӣ ба охир
رسانید آخر سالی به آخر
Ки бошад баъд азон соли муҷаррад
که باشد بعد ازان سال مجرد
Нуҳуми сол аз нуҳуми ъушр аз нуҳуми сад
نهم سال از نهم عشر از نهم صد
Гирифтам байти байташро шумора
گرفتم بیت بیتش را شماره
Ҳазор омад валикини чори бора
هزار آمد ولیکن چار باره
Худовандо ба мардони раҳи ишқ
خداوندا به مردان ره عشق
Ниҳодаи бор дар манзилгаҳи ишқ
نهاده بار در منزلگه عشق
Ки боди ин наварӯси ҳиҷлаи ғайб
که باد این نوعروس حجله غیب
Тиҳии домону ҷайб аз васлаи айб
تهی دامان و جیب از وصله عیب
Муборак бар шаҳу арқони давлат
مبارک بر شه و ارکان دولت
Ғазанфари ҳайбатони шери савлат
غضنفر هیبتان شیر صولت
Ба тахсӣси он ҷавонмардии каш аз дайр
به تخصیص آن جوانمردی کش از دیر
Насаб чун ном бошад шер бар шер
نسب چون نام باشد شیر بر شیر
зи бас дар бешаи мардӣ далер аст
ز بس در بیشه مردی دلیر است
зи мардони ҷаҳони номаши ду шер аст
ز مردان جهان نامش دو شیر است
Яке дар аз дижи даврон кунанда
یکی در از دژ دوران کننده
Яке сарпанҷа бо гӯрони зананда
یکی سرپنجه با گوران زننده
Ба расми тъмиаҳ зон брдмши ном
به رسم تعمیه زان بردمش نام
Ки монад давр азон андешаи ом
که ماند دور ازان اندیشه عام
Вагар не кӣ тавон зон фаҳми дрок
وگر نی کی توان زان فهم دراک
Ба сад ҳуққа наҳуфт ин гавҳари пок
به صد حقه نهفت این گوهر پاک
Кунад дар шеъри табъаши мӯшикофӣ
کند در شعر طبعش موشکافی
Вази он мӯи нӯки калакаши шеъри бофӣ
وز آن مو نوک کلکش شعر بافی
Наад зини шеъри мишкӣни доми дилҳо
نهد زین شعر مشکین دام دلها
Диҳад аз шеъри ширини коми дил ҳо
دهد از شعر شیرین کام دل ها
Дили ушшоқ азон як монда дар банд
دل عشاق ازان یک مانده در بند
Лаби хубони азин як дар шикарханд
لب خوبان ازین یک در شکرخند
Ба зикраш хатм шуд ин равшани анфос
به ذکرش ختم شد این روشن انفاس
Ба сони нури манзили хатм бар нос
به سان نور منزل ختم بر ناس
Балӣ дар боргоҳи одамият
بلی در بارگاه آدمیت
Ҷуз ӯ кам ёфт роҳи муҳаррамят
جز او کم یافت راه محرمیت
Ҳамеша то атои даври олам
همیشه تا عطای دور عالم
Кунад табъи лӣимони шоду хуррам
کند طبع لئیمان شاد و خرم
Чунон дил бо худои оламаши бод
چنان دل با خدای عالمش باد
Ки ноед аз атои оламаши ёд
که ناید از عطای عالمش یاد
Суханро аз дуо додӣ тамомӣ
سخن را از دعا دادی تمامی
Ба омурзиш забон бигушоӣ ҷомӣ
به آمرزش زبان بگشای جامی
Сиҳкорӣ макун чун хомаи хеш
سیهکاری مکن چون خامه خویش
Бишӯй аз чашми пурхӯни номаи хеш
بشوی از چشم پرخون نامه خویش
Азин саҳрои ҷаводи хома пай кун
ازین صحرا جواد خامه پی کن
Вази ин савдои саводи нома тай кун
وز این سودا سواد نامه طی کن
Забонро гӯшмоли хомшии даҳ
زبان را گوشمال خامشی ده
Ки ҳаст аз ҳар чаҳ гӯйии хомшӣ ба
که هست از هر چه گویی خامشی به