Чу омад ба сари навбати қолу қил
چو آمد به سر نوبت قال و قیل
Фурӯи кӯфти тболи табли раҳил
فرو کوفت طبال طبل رحیل
Нақибон ниҳоданд маҳди зараш
نقیبان نهادند مهد زرش
Ба пушти ҳиўнон ки пайкараш
به پشت هیونان که پیکرش
Ҳиўнони ҳомӯн бар кӯҳи фар
هیونان هامون بر کوه فر
Вази он маҳди кӯҳонишони кӯҳи зар
وز آن مهد کوهانشان کوه زر
Ба рӯзи сифед ва ба шоми сиёҳ
به روز سفید و به شام سیاه
Амирони лашкари аминони роҳ
امیران لشکر امینان راه
зи ҷаври змн оҳ бардоштанд
ز جور زمن آه برداشتند
Ба сӯии ватан роҳ бардоштанд
به سوی وطن راه برداشتند
Ду манзил яке карда ме тохтанд
دو منزل یکی کرده می تاختند
Ба танҳои озурда ме сохтанд
به تن های آزرده می ساختند
Шитобон на шабро шимурданд шаб
شتابان نه شب را شمردند شب
На аз рӯз карданд рӯзии талаб
نه از روز کردند روزی طلب
Пас аз чанд гоҳе азон роҳи сахт
پس از چند گاهی ازان راه سخت
Ба иқлӣми хеши аўФкнднди рахт
به اقلیم خویش اوفکندند رخت
Расед ин хабари рӯмёнро ба гӯш
رسید این خبر رومیان را به گوش
Расонданд бар авҷи гардуни хурӯш
رساندند بر اوج گردون خروش
Шуданд аз паии Мисрёни зини сухан
شدند از پی مصریان زین سخن
Ҳамаи гозрони ҷома бар нили зан
همه گازران جامه بر نیل زن
Ба Искандарияи даруни модараш
به اسکندریه درون مادرش
Ки будӣ фурӯғи хиради раҳбараш
که بودی فروغ خرد رهبرش
Чу бишунид ин қиссаи синаи сӯз
چو بشنید این قصه سینه سوز
Шуд аз шуълаи оҳ гетӣ фурӯз
شد از شعله آه گیتی فروز
зи ршҳи дилу дида дар хӯн нишаст
ز رشح دل و دیده در خون نشست
зи сари манзили сабр берун нишаст
ز سر منزل صبر بیرون نشست
Ҳамеи хост то ҷайби ҷони брдрд
همی خواست تا جیب جان بردرد
Гиребони тоб ва тавон брдрд
گریبان تاب و توان بردرد
Кунад ҳамчуи шаби мъҷри субҳи занг
کند همچو شب معجر صبح زنگ
зи дасти фалаки синаи кӯбад ба санг
ز دست فلک سینه کوبد به سنگ
Ба нохуни харошади рухи тоза ро
به ناخن خراشد رخ تازه را
Кунад тоза аз хӯни дили ғоза ро
کند تازه از خون دل غازه را
Ба захми тпончаҳ дар он доварӣ
به زخم طپانچه در آن داوری
Саманро диҳад ранги нилӯфарӣ
سمن را دهد رنگ نیلوفری
Кунад мӯии мишкӣни зи сари тортор
کند موی مشکین ز سر تارتار
Кунад мӯя бар хештани зорзор
کند مویه بر خویشتن زارزار
Биндозад аз тани ҳаририи либос
بیندازد از تن حریری لباس
Кунад тавқи гардани зи пашмин пилос
کند طوق گردن ز پشمین پلاس
Вале кард мактуби Искандарӣ
ولی کرد مکتوب اسکندری
Дар он шевау шеванаши ёварӣ
در آن شیوه و شیونش یاوری
Ба мазмуни мактуб ӯ кор кард
به مضمون مکتوب او کار کرد
Ба сабру хиради табъро ёр кард
به صبر و خرد طبع را یار کرد
Бифармуд то аҳли он марзу бум
بفرمود تا اهل آن مرز و بوم
Чаҳ аз шому Миср ва чаҳ аз рӯсу рӯм
چه از شام و مصر و چه از روس و روم
Бирафтанд мстқбли лашкараш
برفتند مستقبل لشکرش
Ба гардан ниҳоданд маҳди зараш
به گردن نهادند مهد زرش
Наҳуфтанд дилҳо пари андӯҳу ранҷ
نهفتند دلها پر اندوه و رنج
Дар Искандария ба хокаш чу ганҷ
در اسکندریه به خاکش چو گنج
Чу аз шуғл дафнаш бипардохтанд
چو از شغل دفنش بپرداختند
Ҳакямони хрдномаҳ ҳо сохтанд
حکیمان خردنامه ها ساختند
зи ганҷи хиради гавҳар афшоданад
ز گنج خرد گوهر افشاندند
Пас парда бар модараши хонданд
پس پرده بر مادرش خواندند
Чу дар парда карданд бо ӯ хитоб
چو در پرده کردند با او خطاب
з парда шуниданд некӯи ҷавоб
ز پرده شنیدند نیکو جواب