Ҳакими нахустин чу шуд пардаи соз

حکیم نخستین چو شد پرده ساز

бад-инсон бурун дод аз пардаи роз

بدینسان برون داد از پرده راز

Ки эй матлаъи нури Искандарӣ

که ای مطلع نور اسکندری

Баландаши зи ту пояи сарварӣ

بلندش ز تو پایه سروری

Агар рехти гули боғи пояндаи бод

اگر ریخت گل باغ پاینده باد

Вагар рафт маи меҳри тобандаи бод

وگر رفت مه مهر تابنده باد

Надонам ки чун сабри Фрмоимт

ندانم که چون صبر فرمایمت

Чаҳ сони роҳи ороми бнмоимт

چه سان راه آرام بنمایمت

Сикандари туро сабр фармӯда аст

سکندر تو را صبر فرموده است

Раҳати сӯй ором бинмуда аст

رهت سوی آرام بنموده است

Чу мардон дар он раҳ наҳодӣ қадам

چو مردان در آن ره نهادی قدم

Накардӣ зи фармӯдааш ҳеҷ кам

نکردی ز فرموده اش هیچ کم

Шуд аз қавл ӯ кори равшани ту ро

شد از قول او کار روشن تو را

Чаҳ ҳоҷат ба фармӯдаи ман ту ро

چه حاجت به فرموده من تو را

Дарин меҳнати ободи мотамгарон

درین محنت آباد ماتمگران

Туе беҳтарини ҳамаи модарон

تویی بهترین همه مادران

Ки дар марги фарзонаи фарзанди хеш

که در مرگ فرزانه فرزند خویش

Нагаштӣ зи ҳукми худованди хеш

نگشتی ز حکم خداوند خویش

зи ҷони ту нури яқини срздаҳи сет

ز جان تو نور یقین سرزده ست

Дилати хайма дар малик дигар зада сет

دلت خیمه در ملک دیگر زده ست

Ба муздяти фардо буд дастрас

به مزدیت فردا بود دسترس

Ки ҳаргиз набинад чунон музди кас

که هرگز نبیند چنان مزد کس