Шблиро - қудси аллоҳи таъолии сира - шурӣ афтод , ба бемористони бурданди ҷамъӣ ба назораи вай рафтанд пурсед ки шумо каёнед ? гуфтанд : дӯстони ту санги бардошт ва бар эшон ҳамла кард ҷумла бигурехтанд бихандед гуфт : бозоиид эй муддаӣон ки дӯстон аз дӯстони нгризнд ва аз санги ҷафоишони нпрҳизнд .

شبلی را - قدس الله تعالی سره - شوری افتاد، به بیمارستان بردند جمعی به نظاره وی رفتند پرسید که شما کیانید؟ گفتند: دوستان تو سنگ برداشت و بر ایشان حمله کرد جمله بگریختند بخندید گفت: بازآیید ای مدعیان که دوستان از دوستان نگریزند و از سنگ جفایشان نپرهیزند.

Ва ҳам аз ваии оранд ки вақте бемор шуд , Халифаи табиби тарсо ба муъолиҷат вай фиристод аз вай пурсед ки хотири ту чаҳ мехоҳад ? гуфт : онкии ту мусулмон шӯй гуфт : агар ман мусулмон шавам ту нек май шӯй ва аз бистари бемории бармеи хезӣ ? гуфт : оре !

و هم از وی آرند که وقتی بیمار شد، خلیفه طبیب ترسا به معالجت وی فرستاد از وی پرسید که خاطر تو چه می خواهد؟ گفت: آنکه تو مسلمان شوی گفت: اگر من مسلمان شوم تو نیک می شوی و از بستر بیماری برمی خیزی؟ گفت: آری!

Пас имон бар вай арза карду вай имон овараду шблӣ аз бистар бархест ва бар вай аз бемории асарӣ на пас ҳар ду ҳамроҳи пеши Халифаи рафтанду қиссаро боз гуфтанд Халифа гуфт : пиндоштам ки табиби пеши бемор фиристодаам ман худ бемори пеши табиб фиристода бӯдаам .

پس ایمان بر وی عرضه کرد و وی ایمان آورد و شبلی از بستر برخاست و بر وی از بیماری اثری نه پس هر دو همراه پیش خلیفه رفتند و قصه را باز گفتند خلیفه گفت: پنداشتم که طبیب پیش بیمار فرستاده ام من خود بیمار پیش طبیب فرستاده بوده ام.