Саҳли Абдуллоҳи тстрӣ - қудси сира - мегуяд : ки ҳар ки бомдод кунаду ҳиммати вай он бошад ки чаҳ хӯрд , даст аз вай бишӯй .
سهل عبدالله تستری - قدس سره - می گوید: که هر که بامداد کند و همت وی آن باشد که چه خورد، دست از وی بشوی.
Ҳаркии хезади бомдод аз хоб ва набӯд дар сараш
هرکه خیزد بامداد از خواب و نبود در سرش
Ҷуз хаёл хӯрд азуи ойини бедории мҷўӣ
جز خیال خورد ازو آیین بیداری مجوی
Вонкаҳ шавед даст чун пой аз сар бистар кашид
وانکه شوید دست چون پای از سر بستر کشید
То ба хону суфраи оради даст , даст аз вай бишӯй
تا به خوان و سفره آرد دست، دست از وی بشوی
Хониш