Абӯсаиди хроз - қудси аллоҳи сира - гуяд ки дар авоили ҳоли иродати муҳофизати сари вақт худ мекардам , рӯзӣ ба биёбоне даромадам ва мерафтам , аз қафои ман овози чизеи баромади дили худ аз илтифот ба ону чашми худро аз назар ба он нигоҳи доштам .
ابوسعید خراز - قدس الله سره - گوید که در اوایل حال ارادت محافظت سر وقت خود می کردم، روزی به بیابانی درآمدم و می رفتم، از قفای من آواز چیزی برآمد دل خود از التفات به آن و چشم خود را از نظر به آن نگاه داشتم.
Ба сӯй ман омад то ба ман наздик шуд , дидам ки ду сабъи азим ба дӯши ман боло омаданд , ман ба эшон назар накардам , на дар вақти баромадан ва на дар вақти фурӯд омадан .
به سوی من آمد تا به من نزدیک شد، دیدم که دو سبع عظیم به دوش من بالا آمدند، من به ایشان نظر نکردم، نه در وقت برآمدن و نه در وقت فرود آمدن.
Кист донеи сӯфии софии зи ранги тафриқа
کیست دانی صوفی صافی ز رنگ تفرقه
Он ки дорад рӯ ба икрнгии дарин кохи ду ранг
آن که دارد رو به یکرنگی درین کاخ دو رنگ
Нгслди сари риштаи сараши зи ҷононгар бФрз
نگسلد سر رشته سرش ز جانان گر بفرض
Раҳ бар ӯ гирад зи як сӯи шеру дигари сӯи паланг
ره بر او گیرد ز یک سو شیر و دیگر سو پلنگ
Ва ҳам вай гуфта - қудси сира - ҳар ки гумони барда ба кӯшиш тавон расед ранҷӣ кашида беҳуда ,у ҳарки тасаввур карда ки бекӯшиш тавон расед ҷузи роҳи орзӯи нпимўдаҳ .
و هم وی گفته - قدس سره - هر که گمان برده به کوشش توان رسید رنجی کشیده بیهوده، و هرکه تصور کرده که بی کوشش توان رسید جز راه آرزو نپیموده.
Аз ранҷ касе ба ганҷ васлат нарасед
از رنج کسی به گنج وصلت نرسید
Венаи турфа ки бе ранҷи каси он ганҷ надид
وین طرفه که بی رنج کس آن گنج ندید
Ҳаркас ки давид гӯр нагирифт ба дашт
هرکس که دوید گور نگرفت به دشت
Лекин нагирифт гӯри ҷузи он кас ки давид
لیکن نگرفت گور جز آن کس که دوید