Дарвешии қавии ҳиммат бо подшоҳии соҳиби шавкати тариқаи ихтилотӣу собиқа инбисотӣ дошт рӯзӣ аз ваии нисбат ба худгаронӣ тФрс кард ҳар чанд таҷассус намӯд ҷузи касрати тараддуд ва бисёре омад шуд онро сабабӣ наёфт .

درویشی قوی همت با پادشاهی صاحب شوکت طریقه اختلاطی و سابقه انبساطی داشت روزی از وی نسبت به خودگرانی تفرس کرد هر چند تجسس نمود جز کثرت تردد و بسیاری آمد شد آن را سببی نیافت.

Доман аз ихтилот ӯ дрчиду бисоти инбисот ӯ дарнавардед рӯзии он подшоҳро бо вай дар ммрии иттифоқ мулоқот афтод , забон ба мақолот бикшод ки эй дарвеш мӯҷиб чист ки аз мо бибаредӣу қадам аз омад шуд мо дркшидӣ , гуфт : мӯҷиб онкӣ донистам ки аз сабаб ноомадани савол ба ки аз ҷиҳат омадани изҳори малол .

دامن از اختلاط او درچید و بساط انبساط او درنوردید روزی آن پادشاه را با وی در ممری اتفاق ملاقات افتاد، زبان به مقالات بگشاد که ای درویش موجب چیست که از ما ببریدی و قدم از آمد شد ما درکشیدی، گفت: موجب آنکه دانستم که از سبب ناآمدن سؤال به که از جهت آمدن اظهار ملال.