Воъизӣ бар болои минбари шеърӣ аз ҳар чаҳ гӯйанд бемаза тар хонду тарвиҷи онро гуфт : валлоҳи инро дар асноӣ намоз гуфтаам ! шунидам ки яке аз маҷлисён мегуфт : шеърӣ ки дар намоз гуфта шудааст чунин бемазааст , намозиро ки дар ваии ин шеър гуфта шуда бошад чаҳ маза бӯда бошад !
واعظی بر بالای منبر شعری از هر چه گویند بی مزه تر خواند و ترویج آن را گفت: والله این را در اثنای نماز گفته ام! شنیدم که یکی از مجلسیان می گفت: شعری که در نماز گفته شده است چنین بی مزه است، نمازی را که در وی این شعر گفته شده باشد چه مزه بوده باشد!
Гуфтӣ ки дӯш гуфтаам андари намози шаб
گفتی که دوش گفته ام اندر نماز شب
Шеърӣ ки қадари ҷумлаи ашъори азуи шикаст
شعری که قدر جمله اشعار ازو شکست
Он шеър агар зи манфаз сФл омадӣ фурӯд
آن شعر اگر ز منفذ سفل آمدی فرود
Зон ёфтӣ намози ту ҳамчун вузӯи шикаст
زان یافتی نماز تو همچون وضو شکست
Шоирӣ хонд пурхалали ғазалӣ
شاعری خواند پرخلل غزلی
Кин ба ҳазфи алиф буд мавсуф
کین به حذف الف بود موصوف
Гуфтамаш нест санъатӣ зон ба
گفتمش نیست صنعتی زان به
Ки кунӣ ҳазф азон тамоми ҳуруф
که کنی حذف ازان تمام حروف
Дай ҳаме хондӣ ба даъвии матлаъӣ
دی همی خواندی به دعوی مطلعی
Кин на матлаъ балки баҳр гавҳар аст
کین نه مطلع بلکه بحر گوهر است
Кӣ сазад як баҳр танҳо хонданаш
کی سزد یک بحر تنها خواندنش
Зонка ҳар мисроъи баҳр дигар аст
زانکه هر مصراع بحر دیگر است
Гар наёрӣ хонд ва натавонӣ навиштан ё зи вазн
گر نیاری خواند و نتوانی نوشتن یا ز وزن
Зодаи табъат бурун бошад гуҳи назм оварӣ
زاده طبعت برون باشد گه نظم آوری
Зини се хислат кӣ тавон дар шоирии айб ту кард
زین سه خصلت کی توان در شاعری عیب تو کرد
Чун наомад зон халал дар мансаби пайғамбарӣ
چون نیامد زان خلل در منصب پیغمبری