Ҳасани Деҳлавӣ - раҳмаи аллоҳи алайҳ , вайро дар ғазали тариқӣ хосаст , аксари қофияҳои танг ва радифҳои ғариб ва баҳрҳои хуши оянда ки асл дар шеъри хосса дар ғазали мулоҳизаи инҳост , ихтиёр кардааст лоҷарам аз иҷтимои онҳо шеъри вайро ҳолатӣ омадааст агар чаҳ бҳсби бодии назари осон май намояд аммо дар гуфтан душвораст , влҳзои ашъори вайро саҳл мумтанеъ гуфтаанд муосир хусрав бӯдааст ва бо якдигар суҳбат медоштаанд ва мбостот мекардаанд .

حسن دهلوی - رحمة الله علیه، وی را در غزل طریقی خاص است، اکثر قافیه های تنگ و ردیفهای غریب و بحرهای خوش آینده که اصل در شعر خاصه در غزل ملاحظه اینهاست، اختیار کرده است لاجرم از اجتماع آنها شعر وی را حالتی آمده است اگر چه بحسب بادی نظر آسان می نماید اما در گفتن دشوار است، ولهذا اشعار وی را سهل ممتنع گفته اند معاصر خسرو بوده است و با یکدیگر صحبت می داشته اند و مباسطات می کرده اند.

Чунончӣ ҳасан мегуяд :

چنانچه حسن می گوید: